II SA/Rz 29/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu DZ na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi DZ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [.] października 2015 r. nr [.] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego - p o s t a n a w i a - utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy. W dniu 6 kwietnia 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek DZ o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na to, że nadesłany formularz PPF był dokumentem nieaktualnym, pomimo że za wezwaniem z dnia 24 marca 2016 r. przesłano mu aktualny formularz, zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy wezwała skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie wniosku na aktualnym formularzu PPF, przesyłając mu w załączeniu ten dokument. W odpowiedzi w dniu 19 kwietnia 2016 r. skarżący ponownie zgłosił wniosek na nieaktualnym formularzu PPF. W tych okolicznościach referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. pozostawiła wniosek bez rozpoznania argumentując, że brak aktualnego formularza PPF jest w świetle art. 252 § 2 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) dalej: "Ppsa", równoznaczny z brakiem zachowania formy formularza. Od zarządzenia tego skarżący wniósł sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 i 2 Ppsa rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 2 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W dacie zgłoszenia wniosku przez skarżącego treść formularza PPF przeznaczonego dla osób fizycznych określało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. poz. 1257). Zgłoszenie wniosku na jakimkolwiek innym formularzu niż aktualny w danym dniu obarczone jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu na wezwanie w trybie art. 49 § 1 Ppsa. W myśl natomiast art. 257 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego uznać zatem należało za prawidłowe. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 260 § 1 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.