II SA/Ol 621/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2016r. sprawy ze skarg A. F. i F. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]’ w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz sposobu ich rozdziału postanawia odrzucić skargi. W dniu "[...]" r. Prezydent Miasta, działając z wniosku współużytkowników wieczystych działki nr "[...]" położonej w obrębie 3 – E., wydał decyzję, którą zatwierdził ustalone na podstawie istniejących dokumentów granice pomiędzy tą działką, a działkami o numerach ewidencyjnych "[...]". Odrębnym postanowieniem z dnia "[...]" r., Prezydent Miasta ustalił koszty administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposób ich rozdziału w ten sposób, że zobowiązał właścicieli i użytkowników wieczystych poszczególnych nieruchomości do uiszczenia kwoty po 399,75 zł – od działki. Organ ustalił, że działka nr "[...]" stanowi własność Gminy Miasto, w użytkowaniu wieczystym Wspólnoty Mieszkaniowej, działka nr "[...]" stanowi własność A. F., działka nr "[...]" stanowi własność Gminy Miasto, działka nr "[...]"stanowi własność F. i K. M. Powyższe rozstrzygnięcia zostały zaskarżone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez A. F. i odrębnie przez F. M. Organ II instancji łącznie rozpoznawał w jednym postępowaniu odwołania stron od wskazanej decyzji, orzekając postanowieniem z dnia "[...]" r., nr "[...]" o ich niedopuszczalności. Natomiast w odrębnym postępowaniu rozpoznał łącznie ich zażalenia na wskazane postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego i w tym zakresie postanowieniem z dnia "[...]" r., nr "[...]" uchylił postanowienie organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu 14 kwietnia 2016 r. A. F. i F. M. w jednym piśmie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na działanie organów obu instancji w sprawie postępowania rozgraniczeniowego, podnosząc zarzuty przeciwko ustalonym granicom i związanych z tym kosztów. W dniu 12 maja 2016 r. organ odwoławczy przekazał powyższe pismo tutejszemu Sądowi z wnioskiem o oddalenie skargi. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 maja 2016 r., stosownie do art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), skargi na oba postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostały rozdzielone do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Skargi na postanowienie nr "[...]" z dnia "[...]" r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołań w sprawie zatwierdzenia granic ewidencyjnych zarejestrowane zostały pod sygn. akt II SA/Ol 620/16. Natomiast skargi na postanowienie nr "[...]" z dnia "[...]" r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz sposobu ich rozdziału pod sygn. akt II SA/Ol 621/16. O powyższym zawiadomiono każdego ze skarżących odrębnym pismem w dniu 19 maja 2016 r. Tego też dnia każdy ze skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi (odrębnie w sprawie II SA/Ol 620/16 i II SA/Ol 621/16) przez nadesłanie trzech egzemplarzy odpisów skargi i uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie A. F. nadesłała wymagane odpisy skargi i poinformowała, że w dniu 23 maja 2016 r. dokonała przelewu na konto tutejszego Sądu. Nie odnotowano takiej wpłaty do sprawy II SA/Ol 621/16. Ustalono, że A. F. w dniu 24 maja 2016r. przekazem bankowym dokonała wpłaty na konto tutejszego Sądu kwoty 100 zł, ale tytułem sygn. akt II SA/Ol 620/16. Wezwanie F.M. pozostało bez wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, każda ze stron skarżących – właściciele odrębnych nieruchomości- zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 100 zł. Zgodnie bowiem z art. 214 § 1 i § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Przy czym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601). Współuczestnictwo formalne zachodzi wówczas, gdy roszczenia lub zobowiązania współuczestników oparte są na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, ale wynikają z odrębnych tytułów prawnych (tutaj: prawo własności do odrębnych nieruchomości). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W myśl bowiem art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mimo prawidłowo doręczonych wezwań do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nich pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, żaden ze skarżących nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w niniejszej sprawie, co obligowało Sąd do odrzucenia skarg na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.