II GZ 1024/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 968/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r. o sygn. akt VI SA/Wa 968/16, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę D. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2016 r., odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi. Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że D. P., reprezentowany przez rzecznika patentowego, wniósł skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2016 r. Zarządzeniami z dnia 13 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 1000 zł. Obydwa wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 31 maja 2016 r. Pełnomocnik uzupełnił braki skargi 8 czerwca 2016 r., a zatem po terminie, który upływał dnia 7 czerwca 2016 r. Z tego powodu Sąd skargę odrzucił i orzekł o zwrocie wpisu. W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) D. P., reprezentowany przez rzecznika patentowego, domagał się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r. Składający zażalenie argumentował, że nie jest zgodne z prawdą ustalenie Sądu, iż wezwanie do uzupełnienia braków skargi pełnomocnik otrzymał 31 maja 2016 r., bo faktycznie odebrał je w Urzędzie Pocztowym nr [...] w dniu 1 czerwca 2016 r., co potwierdza załączona do zażalenia, poświadczona za zgodność z oryginałem, kopia koperty ze stemplem tegoż Urzędu. Uzupełnienie obu braków skargi w dniu 8 czerwca 2016 r. zostało zatem dokonane w terminie, więc Sąd nie miał podstaw do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie należało uwzględnić, ponieważ Sąd I instancji przedwcześnie orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uznając, że strona skarżąca, reprezentowana przez rzecznika patentowego, nie wykonała w terminie wezwania do uzupełnienia braków skargi (brak wpisu od skargi i pełnomocnictwa dla rz. patentowego do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym). Opierając się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (patrz: ZPO karta 18 akt sądowych) Sąd przyjął, że pełnomocnik skarżącego otrzymał odpis wezwania 31 maja 2016 r., zatem 7-dniowy termin na jego wykonanie upłynął 7 czerwca 2016 r., a wykonując wezwanie 8 czerwca 2016 r. pełnomocnik uchybił terminowi, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Zdaniem NSA ocena Sądu jest przedwczesna, ponieważ zawartej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nr [...] dacie jej odbioru, a jest to 31 maja 2016 r., wyraźnie przeczy data stempla pocztowego – 1 czerwca 2016 r. (jest to data drugiego awizo) umieszczona na kopercie przesyłki nr [...], poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika skarżącego i załączonej do zażalenia. W treści zażalenia wyjaśniono nadto, że przesyłkę o powyższym numerze pełnomocnik odebrał w Urzędzie Pocztowym nr [...] właśnie w dniu 1 czerwca 2016 r. Niewątpliwie, jedna i ta sama przesyłka o wskazanym wyżej numerze nie mogła być doręczona pełnomocnikowi skarżącego 31 maja 2016 r. i równocześnie po raz drugi awizowana dzień później, a tym bardziej nie mogła zostać doręczona pełnomocnikowi w dwóch różnych datach. Jak stanowi przepis art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej (§ 2). Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji zwróci się do Poczty Polskiej S.A. o udzielenie wyjaśnień w jakiej dacie przesyłka nr [...] została doręczona pełnomocnikowi skarżącego. Dysponując wyjaśnieniami Poczty Sąd ustali w sposób jednoznaczny, czy wykonując wezwanie do uzupełnienia braków skargi w dniu 8 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego dochował terminu. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.