II GZ 1215/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt III SA/Po 211/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Po 211/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie tego Sądu z 18 sierpnia 2016 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R.. Wniósł o jego "uchylenie jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, i wskazanych w tym przepisie. Z powyższego przepisu wynika, że li tylko wskazane w ustawie postanowienia są zaskarżalne. Jeżeli zaś w odniesieniu do postanowienia w określonym przedmiocie nie przewidziano środka odwoławczego, to jego wniesienie jest niedopuszczalne. Wobec treści powyższego przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w stanie prawnym właściwym dla niniejszej sprawy, tj. po 15 sierpnia 2015 r., stronie nie przysługuje zażalenie na postanowienie sądu o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy. NSA wyjaśnia w tym zakresie, że 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; dalej ustawa nowelizująca), modyfikująca w sprawach wszczętych po tym dniu m.in. procedurę rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odmiennie niż było to uregulowane przed wprowadzeniem ustawy nowelizującej, art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w znowelizowanym brzmieniu nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia do NSA od postanowienia sądu o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy. Prawo do wniesienia zażalenia na takie postanowienie nie wynika również z art. 194 p.p.s.a., statuującego katalog spraw, w których zażalenie przysługuje. Skoro więc przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia sądu w powyższym zakresie, to prawidłowo Sąd I instancji odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie WSA w Poznaniu z 18 sierpnia 2016 r., na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji