II OZ 1077/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 376/16 odrzucające skargę J.J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. III SA/Gd 376/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J.J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący złożył skargę na ww. decyzję z dnia [...] lutego 2016 r. W toku postępowania skarżący składał wnioski o przyznanie prawa pomocy, które nie zostały uwzględnione. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – po złożonym sprzeciwie – utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2016 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2016 r. zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 26 sierpnia 2016 r. Następnie skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017r. Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zmienił swoje zarządzenie z dnia 4 lipca 2016 r. dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w zakresie kwoty i ustalił wpis sądowy na kwotę 100 zł oraz wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego ograniczonego do kwoty 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r., po złożeniu kolejnego wniosku, referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zostało ono utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 maja 2017 r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jako nieopłacona. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania z dnia 8 lutego 2017 r. doręczonego w dniu 15 lutego 2017 r., w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi. Prawomocnym postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 15 lutego 2017 r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. Jednakże, w ocenie Sądu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania i obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni zatem strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wskazując iż odrzucenie skargi jest przedwczesne i nie powinno nastąpić. Dodatkowo skarżący podniósł, że wskazał nowe okoliczności, pierwotnie nieznane, które winny być merytorycznie rozpoznane, a umożliwiające zwolnienie go od kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący załączył zaświadczenie Aresztu Śledczego w Gdańsku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 art. 220). Opłata sądowa powinna być uiszczona przy wniesieniu do sądu pisma, które takiej opłacie podlega (art. 219 § 1 p.p.s.a.). W wypadku pism, które nie są należycie opłacone, przewodniczący wydziału, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., wzywa w drodze zarządzenia wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie odrzucił wywiedzioną skargę z powodu jej nieopłacenia. Niesporne w sprawie jest, że skarżący opłaty od skargi nie uiścił. Nie zostało mu także przyznane prawo pomocy, a zatem nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zarówno zainicjowane, zawartym w skardze, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy postępowanie jak i powtórne postępowanie w tym przedmiocie (zainicjowane kolejnym wnioskiem), zakończyło się odmową przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2016 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Również i postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r. Sąd ten utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2016 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy. Następnie skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu ograniczonego do kwoty 100 zł. Wezwanie w tym zakresie skarżący odebrał w dniu 15 lutego 2017 r. Także i po raz kolejny złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpatrzony negatywnie. Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 maja 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wobec nieuiszczenia wpisu wywiedziona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.