VI SA/Wa 3273/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Sławomir Kozik Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości W dniu [...] listopada 2014r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek S. Spółka Akcyjna z siedzibą w P. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowny GEN MŁODOŚCI o numerze [...] udzielonego na rzecz E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w L. Jako podstawę prawną żądania wnioskodawca wskazał art. 129 ust 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Wnioskodawca podniósł, że pojęcie "gen młodości" zaczęło pojawiać się i funkcjonować na rynku i w prasie pod koniec lat '90, gdy w 1997 w Japonii odkryto gen KLOTHO, który opóźnia procesy starzenia. Jego nazwa pochodzi od imienia jednej z Mojr, greckich bóstw losu. Od tamtego momentu określenie "gen młodości" zaczęło funkcjonować w obrocie w oderwaniu od naukowego odkrycia, ale jako synonim czynnika lub produktu, który opóźnia lub eliminuje procesy starzenia. We wniosku wskazano, że od dokonania ww. odkrycia określenie "gen młodości" stosowane jest w publikacjach dotyczących pielęgnacji ciała i urody przez producentów kosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji skóry w celu wskazania określonych właściwości i funkcji tych kosmetyków, w odwołaniu się do procesów starzenia. Wnioskodawca podniósł, że jest producentem i dystrybutorem kosmetyków i artykułów gospodarstwa domowego, który między innymi wprowadza do obrotu serię kremów przeciwzmarszczkowych, zawierającą na opakowaniu napis "GEN MŁODOŚCI". Uzasadniając istnienie interesu prawnego wnioskodawca powołał się na ograniczenie swobody prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem uprawniony zakazał mu posługiwania się zwrotem "gen młodości" umieszczanym na produktach kremów oferowanych przez niego. Podkreślił przy tym, że posiada własny, aktualny i konkretny interes prawny. Podniósł, że oznaczenie "gen młodości" jest używane jako wskazanie cechy lub funkcji danego produktu oraz w roli sloganu reklamowego zachwalającego cechy danego produktu. Podkreślił, że sporne oznaczenie ma charakter czysto opisowy. Ponadto stwierdził, że przez lata wskutek powszechnego stosowania w obrocie oznaczenie "gen młodości" zostało spopularyzowane przez konsumentów i nabyło samodzielną wartość znaczeniową. Pismem z dnia [...] marca 2015r. (odpowiedź na wniosek) uprawniony wniósł o oddalenie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GEN MŁODOŚCI [...] Stwierdził, że sporny znak posiada zdolność odróżniającą i nie należy do oznaczeń opisowych. Jego zdaniem ma on charakter fantazyjny i ewentualnie może być uznany za aluzyjny, jednakże nie wskazuje na rodzaj towaru ani jego cechę czy też właściwość. Stwierdził również, że nie istnieje w nauce pojęcie "gen młodości", oraz że sporne oznaczenie nie weszło do użycia w języku potocznym ani też nie było stosowane w uczciwych praktykach rynkowych dla wykazania np. typu, kategorii czy rodzaju produktów kosmetycznych. Ponadto podniósł, że większość materiału dowodowego przedłożonego do akt sprawy przez wnioskodawcę nie ma znaczenia dla sprawy bowiem odnosi się do okresu po zgłoszeniu spornego znaku do ochrony. W jego ocenie określenie "gen młodości" nie niesie semantycznego znaczenia. Jest pojęciem umownym i abstrakcyjnym. Uprawniony omówił problematykę związaną z tzw. genem KLOTHO. Poinformował, że znak towarowy słowny YOUTHGEN [...] uzyskał w OHIM prawo ochronne w zakresie klasy 3, co świadczy, jego zdaniem o uznaniu, iż znak ten posiada dostateczne znamiona odróżniające. Wskazał także przykłady udzielenia praw ochronnych na wiele znaków posiadających charakter aluzyjny w zakresie szeroko rozumianych kosmetyków np. ŹRÓDŁO MŁODOŚCI oraz MOLEKUŁY MŁODOŚCI. Podniósł, że sporny znak towarowy jest oznaczeniem fantazyjnym, który przekazuje odbiorcy luźną i odległą sugestię odnoszącą się do jakiejś cechy, nie wskazując jednocześnie bezpośrednio na żadną z właściwości, a dzięki zdolności budowania różnorodnych skojarzeń nadaje się do pełnienia funkcji znaku towarowego. Podniósł, że dla oceny zdolności odróżniającej należy dokonać badania tej zdolności na datę zgłoszenia do ochrony, zatem materiał dowodowy złożony na okoliczność braku zdolności odróżniającej powinien dotyczyć okresu przed datą zgłoszenia spornego znaku towarowego do ochrony. Jednocześnie podkreślił, że większość materiału dowodowego przedłożona do akt sprawy przez wnioskodawcę dotyczy okresu po dacie zgłoszenia znaku GEN MŁODOŚCI do Urzędu Patentowego RP. W piśmie z dnia [...] maja 2015r. wnioskodawca podtrzymał swoje wnioski i twierdzenia. Podniósł, że o opisowości oznaczenia nie decyduje fakt funkcjonowania tego oznaczenia w słownikach lub publikacjach naukowych, ale sposób odbioru przez odbiorców. Stwierdził, że przedstawił dowody na okoliczność, że oznaczenie GEN MŁODOŚCI funkcjonowało w obrocie przed datą zgłoszenia spornego znaku towarowego, którego używanie w odniesieniu do szeroko rozumianych kosmetyków czy preparatów farmaceutycznych daje konsumentowi jasną wskazówkę na temat cech lub funkcji towarów. Zdaniem wnioskodawcy w świadomości konsumentów istnieje przekonanie co do szczególnych właściwości genu KL-VS potocznie określanego "genem młodości", co w sposób oczywisty może wpływać na decyzję o zakupie towaru oznaczonego znakiem GEN MŁODOŚCI. Oświadczył, że użycie pojęcia GEN MŁODOŚCI w znaku towarowym oznacza dla konsumenta, że dany preparat przeciwdziała oznakom starzenia się, zatem sporne oznaczenie nie służy odróżnieniu uprawnionego od innych producentów wytwarzających towary tego samego rodzaju. Na rozprawie przeprowadzonej przez Urząd Patentowy w dniu [...] maja 2015r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Wnioskodawca podniósł, że określenie GEN MŁODOŚCI występuje w domenie publicznej jako oznaczenie właściwości pewnych substancji. Stwierdził, że w przedmiotowej sprawie znaczenie ma funkcja kosmetyków pielęgnacyjnych, która nie wskazuje na pochodzenie towarów, ale na opis produktu. Uprawniony podkreślił natomiast, że określenie GEN MŁODOŚCI jako zbitek słów jest określeniem niejednoznacznym i nie może wskazywać na konkretną cechę towarów lub usług. Stwierdził, że nie jest wiadome czy GEN MŁODOŚCI zawiera geny, aktywuje geny, czy odświeża naskórek, zaś przy niejednoznacznym wskazaniu cech nie można uznać opisowości. Ponadto podniósł, że nie jest wiadome czy funkcjonowanie genu KL-VS będzie przynosiło dobroczynne skutki. Jego zdaniem nie można stwierdzić, że "gen młodości" wskazuje na cechę czy właściwość produktu. Uprawniony zarzucił, że materiał dowodowy przedłożony przez wnioskodawcę to wyniki publikacji popularno-naukowych datowane po zgłoszeniu spornego znaku do ochrony. Po rozpoznaniu sprawy Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust 2 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 3 w związku z art. 164 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. - oddalił wniosek S. Spółka Akcyjna z siedzibą w P. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GEN MŁODOŚCI o numerze [...] udzielonego na rzecz E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka komandytowa z siedzibą w L. W punkcie 2 decyzji organ przyznał E. od S. Spółka Akcyjna z siedzibą w P. kwotę w wysokości 1600 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wystąpienie z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy jest uzależnione od wykazania interesu prawnego wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z treścią art. 164 ustawy Prawo własności przemysłowej, prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej nie posługują się definicją interesu prawnego i dlatego w postępowaniu spornym dotyczącym unieważnienia prawa ochronnego znajduje zastosowanie art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ podkreślił, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że źródłem interesu prawnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej mogą być nawet najbardziej ogólne normy prawa kreujące prawo do prowadzenia działalności gospodarczej, tj. art. 20 i art. 22 Konstytucji RP ( m.in. wyroki: Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 218/2001 OSNP 2004/2 poz. 23; wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2003 r., II SA 81/2002, nie publ.). Czyni się założenie, że wspomniane normy prawne, gwarantujące swobodne prowadzenie działalności gospodarczej mogą być źródłem interesu prawnego, tylko wtedy, gdy cudzy znak towarowy przeszkadza wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2006 r., II GSK 163/06). Zdaniem organu taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, bowiem wnioskodawca wskazał na okoliczność otrzymania od uprawnionego pisma z dnia [...] czerwca 2014r. w którym uprawniony m.in. wzywa do zaprzestania wytwarzania oraz wprowadzania do obrotu towaru o "handlowej marce Gen Młodości" oraz wycofania ww. produktu od dystrybutorów (karty 218-217 akt administracyjnych). W związku z powyższym, w ocenie Kolegium Orzekającego UP, okoliczność ta uzasadnia działanie wnioskodawcy, a jego interes prawny w żądaniu unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy nie budzi wątpliwości. Odnośnie meritum sprawy podano, że wnioskodawca podniósł, iż sporne prawo ochronne zostało udzielone z naruszeniem art. 129 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Organ podkreślił, że sporny znak towarowy [...] jest znakiem słownym składającym się z wyrazów GEN MŁODOŚCI i został przeznaczony od oznaczania następujących towarów: 1. produkty i półprodukty chemiczne stosowane w przemyśle głównie farmaceutycznym i kosmetycznym w pracach badawczych, surowce, odczynniki, produkty chemiczne łącznie z zawierającymi składniki biologiczne do celów przemysłu kosmetycznego, środki do konserwacji produktów kosmetycznych i farmaceutycznych, preparaty biologiczne stosowane w przemyśle i pracach badawczych z klasy 1; 2. kosmetyki do pielęgnacji skóry, ciała i włosów, kremy, balsamy, emulsje, płyny, żele i oliwki do skóry, maseczki do twarzy, maseczki do peelingu, podkłady barwiące (płyny, pasty, pudry), pudry do makijażu, pudry po kąpieli, pudry higieniczne, mydła toaletowe, mydła dezodoryzujące, środki do kąpieli i pod prysznic (sole, pianki, oliwki, żele), depilatory, dezodoranty i środki przeciw poceniu, środki do pielęgnacji włosów, środki do golenia (kremy, pianki, płyny), środki do makijażu i demakijażu, środki przeznaczone do ust, kremy do powiek, środki do pielęgnacji i malowania paznokci, środki do higieny intymnej, środki do opalania, środki samoopalające, środki do rozjaśniania skóry, środki przeciw zmarszczkom, preparaty kosmetyczne do ujędrniania skóry, preparaty antycellulitowe, preparaty dla skóry trądzikowej i alergicznej z klasy 3; 3. kosmetyki do zastosowań medycznych a mianowicie: balsamy, maści, olejki, płyny, sole, żele, kremy z klasy 5. Wskazano, że art. 129 ust. 1 pkt 2 ustawy p.w.p. wyłącza możliwość udzielenia praw ochronnych na oznaczenia, które nie mają dostatecznych znamion odróżniających. Art. 129 ust. 2 p.w.p. wskazuje trzy grupy znaków, które nie odpowiadają temu przymiotowi. Zgodnie z art. 129 ust. 2 nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone (pkt 1); składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (pkt 2); weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych (pkt 3). Zdaniem organu wyżej wymienione przesłanki należy oceniać oddzielnie. Niemniej "pomiędzy hipotezami norm wyrażonych w art. 129 ust. 2 pkt 1-3 Prawa własności przemysłowej nie zachodzi stosunek wykluczenia. Oznacza to zatem, iż w stosunku do jednego oznaczenia możliwa będzie więcej niż jedna kwalifikacja jako oznaczenia pozbawionego znamion odróżniających" (Łukasz Żelechowski w: "Glosa. Prawo gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach" nr 3 (123) lipiec 2005 s. 76). Wskazany art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. stanowi, że nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Przepis ten ma na celu wyeliminowanie z ochrony tych oznaczeń, które ze względu na swój charakter, uważane są za niezdolne do pełnienia podstawowej funkcji znaku towarowego, czyli zagwarantowania konsumentowi lub końcowemu odbiorcy określenia pochodzenia towaru nim oznaczonego. Zgodnie z 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. za niezdolne do pełnienia ww. funkcji, z wyjątkiem wypadku uzyskania dostatecznych znamion odróżniających w następstwie używania, należy uznać znaki, które pozbawione są dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do towarów dla których wnosi się o rejestrację. Urząd Patentowy podkreślił, że także w orzecznictwie wspólnotowym ugruntowane jest stanowisko, że charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać w odniesieniu do towarów będących przedmiotem zgłoszenia, uwzględniając także świadomość właściwego kręgu odbiorców, który tworzą należycie poinformowani, wystarczająco uważni i rozsądni przeciętni konsumenci tych towarów i usług (przytoczono m.in. wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 czerwca 2006 r., C024/05 P, "Kształt cukierka", pkt 23 i z dnia 12 stycznia 2006 r., C- 173/04 P "Kształt butelki do napojów", pkt 25, wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 kwietnia 2005 r., T-269/03 CELLTECH, pkt 28). Dostatecznych znamion odróżniających zaś nie posiadają takie oznaczenia, które nie pozwalają zindywidualizować towaru, jako pochodzącego od konkretnego przedsiębiorcy. W tej grupie oznaczeń znajdują się oznaczenia opisowe. Zdaniem organu sporny znak, nie składa się z takich elementów jak wskazane w art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i posiada znamiona odróżniające, jako oznaczenie składające się ze słów, które nie dotyczą rzeczy istniejącej. Z warstwy słownej spornego znaku nie wynika dla polskiego przeciętnego odbiorcy jakie towary są oznaczane spornym znakiem towarowym. Warstwa słowna spornego oznaczenia składa się ze słów GEN MŁODOŚCI. Kolegium Orzekające podzieliło stanowisko uprawnionego, odnośnie charakteru znaku uznając, iż jest to określenie co najwyżej aluzyjne, ewentualnie nawiązujące do czegoś co pomaga zachować młodość. Jednakże w odniesieniu do towarów do ochrony których ten znak jest przeznaczony tj. do szeroko rozumianych kosmetyków oraz preparatów biologicznych stosowanych w przemyśle i pracach badawczych nie jest to nazwa rodzajowa (jak twierdzi wnioskodawca). Wyrażenie GEN MŁODOŚCI tworzące sporny znak dotyczy nieistniejącego w przyrodzie bytu. W przedłożonym przez uprawnionego materiału dowodowego w postaci artykułu "Białko Klotho a przewlekła choroba nerek" (karta 448 akt sprawy) opisane zostało białko Klotho i m.in. jego wpływ na opóźnienie procesu starzenia się organizmu (badania przeprowadzone na myszach). Jest to publikacja naukowa, w której pojawia się nazwa "białko Klotho" a nie "gen młodości". Zatem, zdaniem UP, nie można uznać tych pojęć za jednoznaczne. W artykule z dnia [...] sierpnia 2005r. umieszczonym na stronie internetowej [...] w tytule znajduje się wyrażenie "gen młodości" (karta 367 akt sprawy), lecz artykuł dotyczy działania genu klotho na zdrowie (kości, naczynia krwionośne, mięśnie, płodność, cukrzyca), a więc na działanie nie związane z szeroko rozumianą branżą kosmetyczną lecz typowo medyczną. Zdolność odróżniającą znaków towarowych ocenia się w odniesieniu do towarów i usług do oznaczania których te znaki są przeznaczone. W ocenie Kolegium Orzekającego, sporny znak towarowy "GEN MŁODOŚCI" o numerze [...] nie wskazuje zatem rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Znak ten nie opisuje rodzaju produktu kosmetycznego ani jego cechy. Organ podkreślił, że wyroki Sądu Unii Europejskiej czy NSA przytoczone przez wnioskodawcę nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem każda sprawa jest rozstrzygana indywidualnie biorąc pod uwagę wszystkie jej aspekty (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2000r., sygn akt V SA 271/200, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012r., sygn. akt VI SA/Wa 1959/12). Wyroki dotyczyły innych oznaczeń, nie jest więc możliwe przełożenie ich metodą zerojedynkową na grunt przedmiotowej sprawy. Na marginesie należy zauważyć, że w cytowanych przez wnioskodawcę wyrokach wszystkie znaki towarowe również w ocenie Kolegium orzekającego nie posiadały zdolności odróżniającej i wskazywały na pochodzenie towarów lub wręcz je opisywały. Organ zauważył, że zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. Są to takie oznaczenia jak np. aspiryn, nylon, kajzerka. Kolegium Orzekające uznało, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak nie narusza art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Wnioskodawca na okoliczność, że określenie "gen młodości" stało się częścią języka potocznego na długo przed datą badania zdolności rejestracyjnej znaku spornego przed UPRP przedstawił następujące dowody (spis dowodów zawarty na kartach 388-387 akt sprawy): 1. wydruki ze stron internetowych [...] 2. artykuł "Czy wieczna młodość jest możliwa?"; serwis [...]; 3. wywiad z dnia [...] listopada 2009r. z magazynu [...] 4. wydruki ze strony internetowej [...] Jakkolwiek w kilku publikacjach pojawiło się określenie "gen młodości" lub też "geny młodości" nie oznacza to, że zarzut udzielenia spornego prawa ochronnego z naruszeniem art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. jest zasadny. Większość tego materiału bowiem nie została opatrzona datą, więc nie wiadomo jakiego okresu czasu dotyczy. Zaś materiał datowany jest materiałem publikowanym po dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego, stanowi materiał reklamowy lub promocyjny lub też dotyczy akcji pod nazwą "Aktywuj geny młodości", która również miała miejsce po dacie zgłoszenia spornego znaku do ochrony. Ponadto wskazano, że wnioskodawca nie wykazał zgromadzonym materiałem dowodowym, aby określenie "Gen młodości", będące jednocześnie spornym znakiem towarowym, było używane dla szeroko rozumianych kosmetyków oraz preparatów biologicznych stosowanych w przemyśle i pracach badawczych, jako oznaczenie produktów kosmetycznych czy badawczych lub stało się nazwą zwyczajową takiego produktu. Przy tym często używanym pojęciem jest wyrażenie "gen długowieczności". Na okoliczność braku zdolności odróżniającej spornego znaku towarowego, powszechnego używania oznaczenia "GRN młodości" w obrocie w znaczeniu opisowym oraz niespełniania przez sporne oznaczenie podstawowej funkcji znaku towarowego, tj. gwarantowania komercyjnego pochodzenia produktu wnioskodawca przedłożył następujący materiał dowodowy: 1. wydruki ze stron internetowych [...]; 2. artykuł z portalu internetowego [...] pt. "Sirtuiny w Twoim kremie? Składniki pod lupą"; 3. artykuł z portalu [...] pt. "Rewolucja w kosmetyce? Odkryto gen młodości skóry"; 4. artykuł z portalu [...] pt. "Komórki do odmłodzenia"; 5. artykuł z portalu [...] pt. "Gen Młodości pomaga walczyć z nadciśnieniem"; 6. artykuł z portalu [...] pt. "Czy wiesz, że sekret młodości jest ukryty w genach?"; 7. artykuł z portalu [...] pt. "Dojrzała młodość"; 8. artykuł z portalu [...] pt. "Gen młodości"; 9. wydruki z Internetu zawierające opis produktu LANCOME GENEFIQUE; 10. wydruki z Internetu zawierające opis produktu Re-nutriv Youth Creme Estee Lauder; 11. wydruki z Internetu zawierające opis produktu Anew Genics; 12. wydruki z Internetu zawierające opis produktu Loeral Kod Młodości; 13. wydruki z Internetu zawierające opis produktu SesDerma Sesgen 32 Liposomal Serum; 14. wydruki ze strony [...]; 15. wydruki ze strony internetowej [...] Analizując zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy organ uznał, że w większości nie został on opatrzony datą, zatem nie wiadomo jakiego czasu dotyczy. Pozostaje więc bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Wydruk ze strony internetowej [...] (karta 369 akt sprawy) zawiera informację czym jest Kloto, nie zawiera określenia "gen młodości" ani daty sporządzenia. Zatem zdaniem organu, jest to dokument niewnoszący nic do sprawy. Wydruk ze strony internetowej [...] zawiera artykuł pt. "Gen młodości, czy jest to możliwe?" z informacjami na temat genu Klotho i jego działania na organizm w ujęciu medycznym a nie kosmetycznym, także nie został opatrzony datą, zatem również pozostaje bez znaczenia dla sprawy. Artykuł pt. "Młodość w komórce" z dnia [...] stycznia 2009r. opublikowany na stronie [...] (karty 363-362 akt sprawy) zawiera wyrażenie "eliksir młodości" a nie "gen młodości" i dotyczy spowolnienia procesu starzenia się organizmu w ujęciu medycznym a nie kosmetycznym. Opublikowany na stronie internetowej [...] artykuł pt. "The aging myth" (karty 360-359 akt sprawy) został opublikowany [...] listopada 2014r., zatem po dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego. Wydruk ze strony internetowej [...] (karty 350-349 akt sprawy) oraz artykuł "Czy wieczna młodość jest możliwa" z serwisu [...] (karta 341 akt sprawy) nie zawierają daty, zatem nie wiadomo jakiego czasu dotyczą. Artykuł z portalu internetowego [...] pt. "Sirtuiny w Twoim kremie? Składniki pod lupą" (karta 338 akt sprawy) został opublikowany [...] lutego 2011r. a więc po dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego do ochrony. Opublikowany w portalu [...] pt. "Rewolucja w kosmetyce? Odkryto gen młodości skóry" (karta 337-336 akt sprawy) oraz artykuł z portalu [...] pt. "Komórki do odmłodzenia" (karty 335-334 akt sprawy) nie zawierają żadnej daty, nie wiadomo więc kiedy powstały. Artykuł z portalu [...] pt. "Gen Młodości pomaga walczyć z nadciśnieniem" (karty 333-332 akt sprawy) zawiera w tytule określenie "gen młodości" lecz sam artykuł dotyczy wpływu genu Klotho na organizm w ujęciu medycznym (ciśnienie tętnicze) a nie kosmetycznym. Wydruk artykułu z portalu [...] pt. "Czy wiesz, że sekret młodości jest ukryty w genach?" (karty 330-329 akt sprawy) został opublikowany w dniu [...] stycznia 2012r. zatem po zgłoszeniu do ochrony spornego znaku towarowego oraz dotyczy serii kosmetyków pod wspólną nazwą "Kod młodości", a więc odmienną od znaku spornego. Opublikowany w portalu [...] artykuł pt. "Dojrzała młodość" (karty 328-327 akt sprawy) został opublikowany w dniu [...] kwietnia 2014r. czyli 4 lata po dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego do ochrony. Artykuł z portalu [...] pt. "Gen młodości" (karta 326) dotyczy promocji linii kosmetyków pod nazwą Anew Genies i nie jest znana data jego publikacji, znana jest jedynie data dokonania wydruku tego artykułu tj. [...] listopada 2014r. Wydruki z Internetu zawierające opis produktu Re-nutriv Youth Creme Estee Lauder (karty 306- 305 akt sprawy) nie zawierają odniesienia do spornego znaku, wskazują bowiem na sformułowania "gen długowieczności" oraz "molekuła młodości" a nie "gen młodości". Umieszczona na stronie [...] publikacja pt. "Pielęgnacja de Lux, kremy 50+" (karty 304-300 akt sprawy) oraz oferta drogerii [...] ze strony internetowej [...] (karty 299-297 akt sprawy) a także artykuł promocyjny umieszczony na stronie [...] pt. "Avon Anew Genies - pobudź swoje Geny Młodości" (karty 295—294 akt sprawy) nie zawierają daty, nie wiadomo więc kiedy powstały. Informacja o produkcie Avon Anew Genies krem zawarta na stronie internetowej [...] (karty 292-291 akt sprawy) nie zawiera daty, poza datą umieszczenia komentarza internauty, tj. [...] listopada 2011r., która jest również późniejsza niż data zgłoszenia spornego znaku towarowego. Wydruk ze strony internetowej [...] zawierający ofertę kremu pod nazwą Anew Genies (karty 290-289 akt sprawy) nie zawiera daty sporządzenia, zatem również nie ma wpływu na ocenę przedmiotowej sprawy. Artykuł zamieszczony na stronie [...]. "Trendy w anty-aging Kod Młodości" (karty 287- 284), oferta ze strony [...] (karta 285 akt sprawy) oraz oferty umieszczone w tzw. porównywarce cen [...] (karty 282-280 akt sprawy) dotyczą serii kosmetyków pod nazwą "Kod młodości" i nie zawiera daty publikacji. Również oferta umieszczona na stronie [...] dotyczy produktu o nazwie "Youth code" (karty 279-278 akt sprawy) i nie została skierowana do polskich odbiorców, o czym świadczy okoliczność sporządzenia jej w języku angielskim. Zamieszczone na kartach 273-268 oferta sprzedaży i informacje o produkcie pod nazwą SESGEN32 nie zostały opatrzone datą, więc nie mają znaczenia dla sprawy. Zawarta na stronie [..] (karty 266-265 akt sprawy) informacja o kosmetykach pt. "Resveraderm AntiOX kontra geny długowieczności" została sporządzona w dniu [..] września 2011r. a więc po dacie zgłoszenia spornego znaku do ochrony. Informacje o kosmetykach z serii [...] zamieszczone na stronach internetowych [...] oraz [...] nie zawierają daty, więc nie wiadomo jakiego okresu czasu dotyczą. Oferta kosmetyków [...] zawarta na stronie internetowej [...] dotyczy kosmetyków o nazwie "Geneza młodości", a nie "gen młodości" oraz nie wiadomo jakiego okresu czasu dotyczy. Wydruki ze strony internetowej [...] (karty 255-246 akt sprawy) dotyczyły akcji przeprowadzonej w 2012r., która odbyła się po dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego i miała związek z medycyną i farmakologią a nie kosmetykami. Informacje o produkcie "ageloc" wydrukowane ze strony [...] (karty 202-199, 162-159 akt sprawy) i [...] (karty 198, 158 akt sprawy) oraz preparacie "Havn go" (karty 197,157-156 akt sprawy) a także informacje ze strony [...] (karty 155-154 akt sprawy), artykuł ze strony [...] (karty 121-117 akt ), [...] (karta 116-114 akt sprawy), [...] (karty 113-110 akt sprawy), [...] (karty 109-107 akt sprawy), oferta na portalu [...], która również została umieszczona w dniu [...] czerwca 2013r. tj. po dacie zgłoszenia spornego znaku do ochrony (karty 106-103 akt sprawy), informacja o produkcie ZTE widniejąca na stronie [...] (karty 102-100 akt sprawy), [...] (karta 99 akt sprawy), [...] (karty 98-96 akt sprawy), opis produktu AGELOC R2 na stronie [...] (karty 95-93 akt sprawy) umieszczony został na stronie w dniu [...] lutego 2013r. a więc po dacie zgłoszenia spornego znaku; informacje zawarte na stronie [...] (karty 92-91 akt sprawy) opublikowane zostały w dniu [...] października 2012r. a więc również po dacie zgłoszenia spornego znaku; także informacje na stronie [...] (karty 90-89 akt sprawy), [...] (karty 88-86 akt sprawy), które pojawiły się na stronie w dniu [...] października 2012r., tj. po dacie zgłoszenia spornego znaku do ochrony nie zostały skierowane do polskich odbiorców, o czym świadczy okoliczność sporządzenia ich jedynie w języku angielskim. Organ skonstatował, że, wszystkie ww. materiały dowodowe złożone przez wnioskodawcę pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem odpowiednio nie zostały opatrzone datą, nie zawierają odniesienia do wyrażenia "gen młodości" będącego znakiem spornym, zostały sporządzone po dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego lub odnoszą się do wyrażenia "gen młodości" lecz w ujęciu typowo medycznym, naukowym a nie kosmetycznym. Ponadto cześć materiałów sporządzona w innym języku niż polski i przetłumaczona przez tłumacza przysięgłego na język polski nie może być brana pod uwagę, bowiem w przedmiotowej sprawie badany jest znak towarowy w brzmieniu w języku polskim, jego odbiór przez polskich konsumentów w polskim brzmieniu a nie znak w języku angielskim tłumaczony na język polski. Natomiast artykuł ze strony [...] z dnia [...] listopada 2009r. pt. "Genetyk z architektem" (karty 340-339 akt sprawy) zawiera co prawda sformułowanie "geny młodości" w odniesieniu do kremów, czyli kosmetyków oraz wydruki z Internetu zawierające opis produktu LANCOME GENEFIQUE z maja 2009r. (karty 324-315 akt sprawy), które zawierają również w treści wyrażenie "gen młodości", nie mogą przesądzić o zasadności zarzutów postawionych przez wnioskodawcę. Dowody te bowiem nie zawierają żadnych dodatkowych informacji świadczących o naruszeniu art. 129 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust 2 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Na odmienną ocenę Kolegium Orzekającego UP nie mogły wpłynąć przytoczone przez wnioskodawcę przykłady orzeczeń Izby Odwoławczej w OHIM, SPI, czy też wyroki WSA w Warszawie. W orzecznictwie podkreśla się, że każda sprawa oceniana jest w sposób indywidualny, na podstawie odrębnych uwarunkowań i na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2000r., sygn akt V SA 271/200, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012r., sygn. akt VI SA/Wa 1959/12). Jak wskazano powyżej w cytowanych przez wnioskodawcę wyrokach wszystkie znaki towarowe również w ocenie Kolegium Orzekającego nie posiadały zdolności odróżniającej i wskazywały na pochodzenie towarów, lub też je opisywały. Kolegium oddaliło wniosek o przesłuchanie P. A. i M. Ł. na okoliczność braku zdolności odróżniającej spornego znaku towarowego, powszechnego używania oznaczenia "gen młodości" w obrocie w znaczeniu opisowym oraz niespełniania przez sporne oznaczenie podstawowej funkcji znaku towarowego, tj. gwarantowania komercyjnego pochodzenia produktu, bowiem ocena przesłanek bezwzględnych zdolności rejestracyjnej znaków towarowych należy do kompetencji Urzędu Patentowego a nie osób wskazanych przez strony postępowania. Ponadto okoliczności powszechnego używania oznaczenia "gen młodości" w obrocie w znaczeniu opisowym oraz niespełniania przez sporne oznaczenie podstawowej funkcji znaku towarowego, tj. gwarantowania komercyjnego pochodzenia produktu powinny zostać wykazane stosownym materiałem dowodowym, z których wynikałyby powyższe okoliczności. Przesłuchanie świadków na okoliczność istnienia zdolności odróżniającej znaku towarowego (ich zdaniem) było w ocenie Kolegium Orzekającego zbędne i bezcelowe. Z natury bowiem osobowego środka dowodowego wynika, że jest on nieprzydatny dla stwierdzenia posiadania przez znak towarowy zdolności odróżniającej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. akt II GSK 1815/14) W związku z powyższym, Kolegium Orzekające w rozpatrywanej sprawie uznało zarzuty postawione przez wnioskodawcę za bezzasadne. Powyższa decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2015 r. została zaskarżona przez S. SA z siedzibą w P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła: Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, 77 § 1, 80,107 § 3 k.p.a.: • Poprzez niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, polegające m.in. na nieuwzględnieniu faktu, że w wykazie towarów Znaku Spornego, oprócz kosmetyków w klasie 3, znajdują się również produkty i półprodukty chemiczne w klasie 1 oraz kosmetyki medyczne w klasie 5, co zaważyło na błędnym określeniu przez Urząd Patentowy docelowego kręgu odbiorców towarów objętych Znakiem Spornym jako przeciętnych konsumentów. Tymczasem, gdyby Urząd Patentowy wziął pod uwagę całość towarów zarejestrowanych dla Znaku Spornego, nie dokonując ich bezpodstawnego zawężenia, docelowy krąg odbiorców w przedmiotowej sprawie obejmowałby zarówno odbiorców przeciętnych, jak i profesjonalnych - specjalistów posiadających wiedzę i ekspertyzę skutkującą wysokim poziomem uwagi; • Poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przedstawionego w sprawie przez Skarżącą, polegające na nieuwzględnieniu tej części materiału dowodowego, która dotyczyła wykorzystywania Znaku Spornego w dziedzinach takich jak w farmacja oraz medycyna i wskazywała na powszechne występowanie terminu GEN MŁODOŚCI w obrocie w sposób opisowy dla towarów związanych z ww. dziedzinami; • Poprzez nieuzasadnienie podstaw, dla których Urząd Patentowy RP nie uwzględnił materiału dowodowego w sprawie w postaci artykułu ze strony internetowej [...]; pt. "Genetyk z architektem" z dnia [...] listopada 2009 r. oraz wydruków z Internetu zawierających opis produktu LANCOME GENEFIOUE z maja 2009 r., podczas gdy z tych materiałów dowodowych wyraźnie wynikało, że stanowią one przykłady zastosowania określenia GEN MŁODOŚCI w sposób opisowy w odniesieniu do kosmetyków i pochodzą one sprzed daty zgłoszenia Znaku Spornego; • Poprzez przyjęcie przez Urząd Patentowy, że Znak Sporny ma charakter aluzyjny i jedynie sugeruje, że objęte Znakiem Spornym towary mają wpływ na zachowanie młodości, podczas gdy z istoty Znaku Spornego oraz na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego należy przyjąć, że Znak Sporny jest oznaczeniem rodzajowym i pozbawionym zdolności odróżniającej względem towarów, które oznacza; • Poprzez uznanie przez Urząd Patentowy, że Znak Sporny nie jest oznaczeniem pozbawionym charakteru odróżniającego, ponieważ docelowy krąg odbiorców, który błędnie został zawężony przez Urząd Patentowy, nie wywnioskuje ze Znaku Spornego, jakie towary są nim oznaczane podczas gdy prawidłowo określony krąg odbiorców odczyta Znak Sporny jako oznaczenie rodzajowe i pozbawione zdolności odróżniającej. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 129 ust. 1 pkt w zw. z art. 129 ust. pkt 2 oraz art. 129 ust 2 pkt 3 pwp, poprzez błędną wykładnię, polegające na:  • Uznaniu przez Urząd Patentowy, że w świetle art. 129 ust. 1 w z zw. art. 129 ust. 2 pkt 2 pwp wyłącznie określenie, które odnosi się do istniejącego przedmiotu może być uznane za nazwę rodzajową oraz wskazówkę o charakterze opisowym względem towarów, które oznacza. W rezultacie Urząd Patentowy przyjął, że określenie GEN MŁODOŚCI, jako że odnosi się do nieistniejącego przedmiotu, nie może zostać uznane za nazwę rodzajową względem towarów objętych Znakiem Spornym. Prawidłowa wykładnia art. 129 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 2 pkt 2 pwp skłania, zdaniem skarżącej, do przyjęcia wniosku, że również określenie, które odnosi się do nieistniejącego przedmiotu może być uznane za nazwę rodzajową oraz być interpretowane przez właściwe grono odbiorców jako bezpośrednia wskazówka dotycząca wyłącznie charakteru towarów objętych znakiem. III. Naruszenie przepisów prawa materialnego,które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 129 ust. 1 pkt w zw. z art. 129 ust. pkt 2 oraz art. 129 ust 2 pkt 3 pwp, polegające na niezastosowaniu w sprawie ww. przepisów, podczas gdy prawidłowe przeprowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy RP oraz prawidłowa wykładnia ww. przepisów doprowadziłaby do zastosowania względem Znaku Spornego art. art. 129 ust. 1 pkt w zw. z art. 129 ust. pkt 2 oraz art. 129 ust 2 pkt 3 pwp. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosił o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W działaniu Urzędu Patentowego wydającego zaskarżoną decyzję Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Zaskarżoną decyzją Organ administracji na podstawie art. 129 st. 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410) oddalił wniosek skarżącej o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GEN MŁODOŚCI o numerze [...] udzielonego na rzecz E. W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione a skarżąca polemizuje jedynie z ustaleniami dokonanymi przez Urząd Patentowy przedstawiając własne, odmienne od Urzędu stanowisko, które nie znajduje oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Należy zauważyć, że w zaskarżonej decyzji, wbrew twierdzeniu skarżącej, Urząd Patentowy odniósł się do wykazu towarów, do oznaczania których sporny znak jest przeznaczony (str. 6-9 decyzji). Sąd stwierdza również, że Organ odniósł się do całokształtu materiału dowodowego na stronach 9-13, w tym również do artykułu ze strony [...] pt "Genetyk z architektem" (str. 13). Sąd zauważa, że Urząd Patentowy prawidłowo zastosował przepisy art. 129 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. i na ich podstawie wydał zaskarżoną decyzję co wynika z sentencji jak i treści uzasadnienia decyzji. Należy ponadto stwierdzić, że wszelkie ustalenia Urzędu nie były ustaleniami dowolnymi, lecz zostały poprzedzone dokładną analizą, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie Urząd prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i na podstawie dokonanych ustaleń wydał decyzję, w której wyczerpująco wyjaśnił przesłanki jej wydania. W aspekcie podjętych przez Urząd Patentowy RP, działający w trybie spornym, czynności procesowych mających na celu wyczerpujące zebranie materiału dowodowego, wysłuchanie strony postępowania, a następnie szczegółowe rozpatrzenie argumentów podnoszonych przez strony oraz precyzyjne odniesienie się do nich w treści decyzji, wskazane przez skarżącego zarzuty są nietrafne i jako takie nie zasługują na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja zawiera szczegółowe uzasadnienie prawne i faktyczne. Sąd dokonując jej analizy pod kątem zarzutów sformułowanych w skardze nie dopatrzył się zarzucanych uchybień. W związku z powyższym twierdzenia skarżącego o naruszeniu norm prawa w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy są bezpodstawne. Sąd zauważa, że art. 129 ust. 1 pkt 2 ustawy p.w.p. wyłącza możliwość udzielenia praw ochronnych na oznaczenia, które nie mają dostatecznych znamion odróżniających. Art. 129 ust. 2 p.w.p. wskazuje trzy grupy znaków, które nie odpowiadają temu przymiotowi. Zgodnie z art. 129 ust. 2 nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone (pkt 1); składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (pkt 2); weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych (pkt 3). Poszczególne wyżej wymienione przesłanki należy oceniać oddzielnie. Jednakże pomiędzy hipotezami norm wyrażonych w art. 129 ust. 2 pkt 1-3 Prawa własności przemysłowej nie zachodzi stosunek wykluczenia, co powoduje, iż w stosunku do jednego oznaczenia możliwa będzie więcej niż jedna kwalifikacja jako oznaczenia pozbawionego znamion odróżniających. Art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. stanowi, że nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Przepis ten ma na celu wyeliminowanie z ochrony tych oznaczeń, które ze względu na swój charakter, uważane są za niezdolne do pełnienia podstawowej funkcji znaku towarowego, czyli zagwarantowania konsumentowi lub końcowemu odbiorcy określenia pochodzenia towaru nim oznaczonego. Zgodnie z 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. za niezdolne do pełnienia ww. funkcji, z wyjątkiem wypadku uzyskania dostatecznych znamion odróżniających w następstwie używania, należy uznać znaki, które pozbawione są dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do towarów dla których wnosi się o rejestrację. Dostatecznych znamion odróżniających nie posiadają takie oznaczenia, które nie pozwalają zindywidualizować towaru, jako pochodzącego od konkretnego przedsiębiorcy. W tej grupie oznaczeń znajdują się oznaczenia opisowe. Sporny znak, nie składa się z takich elementów jak wskazane w art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i zdaniem Sądu, posiada znamiona odróżniające, jako oznaczenie składające się ze słów, które nie dotyczą rzeczy istniejącej. Należy zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Urząd Patentowy, że z warstwy słownej spornego znaku nie wynika dla polskiego przeciętnego odbiorcy jakie towary są oznaczane tym znakiem towarowym. Warstwa słowna spornego oznaczenia składa się ze słów GEN MŁODOŚCI. Sąd podziela pogląd Organu, że jest to określenie co najwyżej aluzyjne, ewentualnie nawiązujące do czegoś co pomaga zachować młodość. Jednakże w odniesieniu do towarów do ochrony których ten znak jest przeznaczony tj. do szeroko rozumianych kosmetyków oraz preparatów biologicznych stosowanych w przemyśle i pracach badawczych nie jest to nazwa rodzajowa. Wyrażenie GEN MŁODOŚCI tworzące sporny znak dotyczy nieistniejącego w przyrodzie bytu. Zdaniem Sądu, sporny znak towarowy "GEN MŁODOŚCI" o numerze [...] nie wskazuje rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Znak ten nie opisuje rodzaju produktu kosmetycznego ani jego cechy. Sąd stwierdza również, że zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. Przez takie oznaczenia należy rozumieć znaki stanowiące nazwy, które pierwotnie miały charakter fantazyjny, lecz na skutek ich używania stały się powszechnie stosowane dla wskazania rodzaju towaru lub opisania jego cech lub też oznaczenia, które ze względu na zwyczajowo utrwaloną i uczciwą praktykę powinny zostać wyłączone od możliwości ich zawłaszczenia przez konkurentów (zob. A. Nowicka, M. Poźniak - Niedzielska, U. Romińska, H. Żakowska-Henzler "Prawo własności przemysłowej", Difin, Warszawa 2004). Są to takie oznaczenia jak np. aspiryn, nylon, kajzerka. W tych okolicznościach Sąd uznał, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak nie naruszało również art. 129 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Przedstawione przez wnioskodawcę artykuły i wydruki ze stron internetowych na okoliczność, że określenie "gen młodości" stało się częścią języka potocznego na długo przed datą badania zdolności rejestracyjnej znaku spornego nie potwierdziły zdaniem Sądu takich okoliczności. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że nie można dopatrzyć się naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze. Zaskarżona decyzja nie narusza także unormowań kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 107 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.