I OZ 378/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia pełnomocnika M.D. adwokata T.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2018 r., sygn. akt: IV SA/Gl 22/16 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt: IV SA/Gl 22/16 o oddaleniu wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [..] listopada 2015 r., znak: [..] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. 3 Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt: IV SA/Gl 22/16 wydanym przez starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalono wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [..] listopada 2015 r., znak: [..] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt: IV SA/Gl 22/16. Pełnomocnik skarżącego adwokat T.C. pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. wniósł "zażalenie na postanowienie z dnia 12 grudnia 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach", domagając się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i rozpoznania wniosku o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 lutego 2018 r., sygn. akt: IV SA/Gl 22/16 odrzucił zażalenie pełnomocnika skarżącego na postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt: IV SA/Gl 22/16 oddalające wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielanej z urzędu. Sąd I instancji stwierdził, że pełnomocnik wniósł zażalenie, a taki środek zaskarżenia nie przysługuje od postanowień referendarza sądowego wydanych w ramach prawa pomocy. Zdaniem Sądu zażalenie nie mogło zostać uznane za sprzeciw, ponieważ postanowienia art. 259 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakładają na profesjonalnego pełnomocnika określone, dodatkowe obowiązki. Profesjonalny pełnomocnik jest zobowiązany w sposób staranny i przemyślany wykorzystywać przysługujące instrumenty, a wszelkie uchybienia skutkują odrzuceniem wniesionego środka odwoławczego. Pismem z dnia 23 lutego 2018 r. adwokat T.C. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 259 § 2 w zw. z art. 46 § 1 pkt 2 i art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz domagając się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Zdaniem pełnomocnika brak jest podstawy prawnej do odrzucenia sprzeciwu, który mylnie został oznaczony zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało uwzględnić. Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6–8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Podstawę odrzucenia sprzeciwu określa § 2 powołanego przepisu, według którego odrzuceniu podlega sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie pełnomocnik wniósł pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. zażalenie na postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2017 r. Nie ulega też wątpliwości, że postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 grudnia 2017 r., a więc zachowany został termin do wniesienia sprzeciwu. Pismo z dnia 28 grudnia 2017 r. zawiera uzasadnienie. Pełnomocnik nie uchybił więc również wymogowi stawianemu sprzeciwowi, jako środkowi odwoławczemu od postanowień/zarządzeń referendarzy. Bez wątpienia pismo zostało nazwane zażaleniem, co mogło wynikać z błędnego przeświadczenia, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, co wynika z tytułu pisma – "Zażalenie na postanowienie z dnia 12 grudnia 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt IV SA/Gl 22/16". Słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że od profesjonalnego pełnomocnika wymagana jest staranność w sporządzaniu pism i bezspornie staranności w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie dopełnił. Jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak było podstaw do odrzucenia pisma pełnomocnika skarżącego, błędnie nazwanego zażaleniem, skoro spełniało ono warunki formalne wymagane dla sprzeciwu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uznał zażalenie za usprawiedliwione. ----------------------- 2