II SA/Rz 860/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej: SL o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w sprawie ze skargi: SL na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Uzasadnienie: W skardze z dnia 16 czerwca 2016 r. profesjonalny pełnomocnik procesowy strony skarżącej: SL zaskarżył postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, wydanej w sprawie, w której wydano zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że jakkolwiek zaskarżone postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia mieści się – w sensie materialnoprawnym – w granicach szeroko rozumianej sprawy o ustalenie warunków zabudowy, to jednak w sensie formalnoprocesowym zostało wydane w odrębnej sprawie, która jest przedmiotem skargi. Należy przyjąć, że w ramach kontroli postanowień wydawanych w sprawach administracyjnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, które mogą być przedmiotem odrębnego zaskarżenia, Sąd administracyjny nie jest władny orzekać co do tego rodzaju decyzji, albowiem zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia generuje odrębną w sensie formalnym sprawę sądowoadministracyjną, co istotnie ogranicza możliwości ingerowania w sferze materialnoprawnej sprawy administracyjnej, w której zostało wydane zaskarżone postanowienie. Sąd za pośrednictwem sprawy skargi na zaskarżalne postanowienia nie może więc obejmować swoim rozpoznaniem i rozstrzygnięciem całej sprawy administracyjnej, która została lub zostanie rozstrzygnięta decyzją administracyjną, która może być przedmiotem odrębnego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że z przedłożonych akt sprawy oraz skargi wynika, że w chwili obecnej decyzja Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie jest ostateczna, co oznacza, że nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi do sądu administracyjnego. Tym samym również orzekanie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w trybie ochrony tymczasowej w odniesieniu do decyzji nieostatecznej nie jest dopuszczalne. Mając na względzie przytoczoną wyżej argumentację, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.