VII SA/Wa 1968/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2016 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zawieszenia działalności gastronomicznej oddala skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] decyzją z [...] kwietnia 2015 r. ([...]), w oparciu o art. 1 pkt 6, art. 4 ust. 1 pkt 3a, art. 12 ust. 1 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.), art. 59 ust. 1, art. 73 ust. 1 i art. 77 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r., Nr 136, poz. 914 ze zm.), art. 10 ust. 2 lit. d, art. 54 ust. 1 rozporządzenia WE nr 882/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L. 165 z 30.04.2004 r.), rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L. 139 z 30.04.2004 r.), art. 44 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego / Rady, dyrektyw Komisji 2002/67'/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z dnia 22 listopada 2011 r.) - nakazał zawiesić działalność gastronomiczną do: a. usunięcia uchybień stwierdzonych po kontroli sanitarnej w dniu [...] kwietnia 2015 r.; b. zgłoszenia do organu usunięcia uchybień; c. przeprowadzenia kontroli sprawdzającej. Organ stwierdził, że osobą odpowiedzialną za wykonanie decyzji jest [...] Sp. z o.o. i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ wskazał, że podczas ww. kontroli stwierdzono że: 1) działalność prowadzona jest niezgodnie z decyzją zatwierdzającą - rozszerzono działalność o przygotowywanie potraw (hamburgery, surówka colesław, lemoniada) w oparciu o warzywa i owoce (cytryny, pomarańcze, pomidory, cebula, marchew, kapusta biała, papryczka chili) oraz zioła (natka pietruszki, bazylia, kolendra, mięta) wymagające obróbki wstępnej brudnej; 2) mycie i czyszczenie warzyw, ziół i owoców odbywa się w aneksie kuchennym w zlewie do mycia sprzętu pomocniczego; 3) brudne są; aneks Kuchenny urządzenia chłodnicze, umywalka do mycia rąk podłoga pod szafkami (bardzo), ściany, bardzo zakurzony przewód wentylacyjny nad okapem; 4) zlikwidowano aneks porządkowy, sprzęt porządkowy i środki czystości przechowywane są w miejscach przypadkowych w aneksie kuchennym; 5) potrawy podawane są na drewnianych tacach wyłożonych papierem - mycie tac po konsumentach odbywa się w aneksie kuchennym; 6) przy umywalce do mycia rąk w aneksie kuchennym brak mydła w płynie; 7) brak rozdzielności przy przechowywaniu w urządzeniach chłodniczych (nieosłonięte półprodukty razem z artykułami w opakowaniach jednostkowych i surowcami - nieoczyszczona papryczka); 8) w aneksie kuchennym przetrzymywana mięta w doniczce z ziemią; 9) kelner pracuje w odzieży osobistej, w której w czasie pracy wychodzi na zewnątrz; 10) w barze tylko jedna toaleta, z której korzystają konsumenci i personel baru. 11) sprzęt pomocniczy niedokładnie myty, oblepiony resztkami żywności; 12) drzwi do baru przez cały czas otwarte, w obiekcie muchy; 13) zlikwidowano aneks szatniowy, szafki odzieżowe ustawiono w magazynie dostęp do szafek utrudniony, personel zostawia odzież wierzchnią w miejscach przypadkowych w magazynie, w magazynie jest bałagan - przechowywane naczynia jednorazowe, nieoczyszczone warzywa i owoce, odzież wierzchnia personelu, artykuły spożywcze w opakowaniach, farby i pędzle, bardzo nieprzyjemny zapach. Ubytki w płytkach podłogowych i pęknięte płytki w magazynie; 14) w magazynie w temperaturze +23,2°C przechowywane: ser wędzony a'200g parmezan - 2 x 600g; jogurt grecki a' 1 kg - lop.; napoczęte opakowanie mytego szpinaku określone w protokole jako "śmierdzące"; 15) w aneksie kuchennym kosz na odpady brudny, przepełniony, bez pokrywy. 16) brak opracowanego sposobu przekazywania konsumentom informacji o żywności - brak informacji dot. alergenów, osoby pracujące też takich informacji nie potrafią udzielić; 17) brak dokumentacji lekarskiej w celu sanitarno-epidemiologicznych personelu: 18) okazano procedury [...] nieadekwatne do wyposażenia baru i rodzaju działalności, okazano zapisy, np. z monitoringu temperatur w urządzeniach chłodniczych i tygodniowe check-listy nie wynikające z żadnych procedur. Kontrolowany podpisał protokół bez zastrzeżeń i nie wniósł żadnych uwag. Organ dalej wskazał, że zgodnie z art. 59 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w rozporządzeniu nr 852/2004. Stwierdzone podczas kontroli uchybienia naruszają: Ad. 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13)-art. 6 ust. 2; zał. II rozdz. I ust. 2 lit, a, lit b i lit. c; zał. II rozdz. IX ust. 2; zał. II rozdz. V ust. 1 lit. a; zał. II rozdz. LX ust. 3; zał. II rozdz. I ust. 4; zał. II rozdz. I ust. 9; zał. II rozdz. VIII ust. 1 rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L. 139 z 30.04.2004 r.). Ad. 4) zał. II rozdz. I ust. 10 cyt. rozporządzenia Ad. 10) zał. II rozdz. I ust. 3 cyt. rozporządzenia Ad. 14) zał. II rozdz. IX ust. 5 ww. rozporządzenia Ad. 15) zał. II rozdz. VI ust. 2 ww. rozporządzenia Ad. 16) art. 44 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz (...) (Dz. U. UE L 304 z dnia 22 listopada 2011 r.). Ad. 17) zał. II rozdz. VIII ust. 2 cyt. rozporządzenia WE nr 852/2004 Ad. 18) art. 10 ust. 2 lit. d rozporządzenia WE nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. UE L. 165 z 30.04.2004r.). Organ oparł się na art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, zgodnie z którym w sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności. Zgodnie z art. 54 ust.2 lit e) cyt. rozporządzenia 882/2004, istotnym instrumentem zapewniającym podjęcie przez przedsiębiorcę adekwatnych środków zaradczych, jest zawieszenie działania lub zamknięcie całego lub części danego przedsiębiorstwa na właściwy okres czasu. Jak wynika z art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1, spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy, maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej, wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie z obrotu środka spożywczego, przedmiotu użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań. Organ dodał, że warunkiem wznowienia działalności gastronomicznej w ww. barze jest usunięcie uchybień stwierdzonych w trakcie ww. kontroli oraz przeprowadzenie kontroli sprawdzającej. Ewentualne wznowienie działalności nastąpi wyłącznie w zakresie wynikającym z decyzji z dnia [...] marca 2014 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z [...] czerwca 2015 r. (nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w związku z nieprawidłowościami sanitarnohigienicznymi, zagrażającymi zdrowiu konsumentów, jednocześnie naruszającymi szeroki zakres przepisów prawnych Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] wydał decyzję nakazującą zawiesić działalność gastronomiczną w barze gastronomicznym "[...] " przy ul. D. w W. do czasu usunięcia uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli sanitarnej zgłoszenia do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o usunięciu uchybień; przeprowadzenia kontroli sprawdzającej. Pismem z [...] kwietnia 2015 r. Spółka poinformowała, że odrzuca polecenie zamknięcia lokalu i zobowiązuje się do wprowadzenia zmian w umówionym terminie. Natomiast [...] maja 2015 r. przedstawiciel spółki złożył pismo zarzucające nieprawidłowe prowadzenie kontroli oraz podważające merytoryczną ocenę wyników kontroli z 27 kwietnia 2015 r., która nie znajduje odzwierciedlenia w warunkach faktycznych i godzi w dobry wizerunek lokalu. Ponadto decyzja nie została przekazana osobie upoważnionej do reprezentowania spółki. W związku z tym, iż kontrolę przeprowadzono ze względu na naciski osób postronnych, zwrócono się o ponowne przeprowadzenie kontroli i sprawiedliwą ocenę, zgodną z wymaganiami Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W dniu [...] maja 2015 r. przeprowadzono kontrolę sprawdzającą (protokół n [...]), która wykazała, że w barze prowadzona jest działalność wbrew decyzji z [...] kwietnia 2015 r., nakazującej zawiesić działalność. Nadto, działalność prowadzona jest niezgodnie z decyzją zatwierdzającą z dnia [...] marca 2014 r.. W trakcie kontroli stwierdzono, iż większość uchybień zawartych w protokole uprzednim usunięto oraz ustalono m.in.: 1) mycie oraz czyszczenie warzyw i owoców odbywa się w zlewie do mycia sprzętu kuchennego; 2) w aneksie kuchennym, w urządzeniach chłodniczych nie jest zachowana segregacja - razem przechowywane są półprodukty, gotowe wyroby i jaja w wytłoczkach; 3) pojemniki na odpady w aneksie kuchennym bez pokryw; 4) toaleta przeznaczona dla personelu dostępna również dla klientów; 5) kelner pracuje w odzieży prywatnej, w której w czasie pracy wychodzi na zewnątrz;6) drzwi do baru przez cały czas otwarte; 7) w magazynie nieporządek; sprzęt porządkowy przetrzymywany w przypadkowych miejscach; 8) gotowe sosy przechowywane w temp. +11 °C poza urządzeniem chłodniczym; 9) potrawy nadal serwuje się na tackach drewnianych, wielorazowego użytku; wyłożonych papierem; 10) brak informacji dla konsumenta o alergenach w serwowanej żywności; pracownicy takich informacji nie potrafią udzielić; 11) w magazynie środków spożywczych przetrzymywana jest brudna drabina; 12) w lodówce przetrzymywany jest ser oscypek bez oznakowania; 13) nie okazano dokumentacji [...]. Organ wojewódzki podzielił stanowisko organu powiatowego dodając, że kontrolę [...] kwietnia 2015 r. przeprowadzono w związku z interwencją spowodowaną zatruciem dziecka po konsumpcji hamburgera. Kontrola potwierdziła zgłoszone przez konsumenta nieprawidłowości i wykazała inne, liczne uchybienia sanitarno-higieniczne. Co więcej, podczas kontroli [...] maja 2015 r., prowadzonej na wniosek skarżącej, stwierdzono, że zdecydowana większość uchybień nie została usunięta. Organ zwrócił uwagę, iż w lokalu samowolnie rozszerzono działalność o przygotowywanie ww. potraw, przy braku warunków do obróbki wstępnej brudnej, co mogło stanowić przyczynę zakażeń krzyżowych. Ponadto, stwierdzono wiele uchybień sanitarno-higienicznych, mogących mieć negatywny wpływ na zdrowie konsumentów. W magazynie środków spożywczych przetrzymywano w temperaturze +23,2°C żywność (nabiał) bezwzględnie wymagającą przechowywania w warunkach chłodniczych. Co więcej, nie zadbano o właściwy stan sanitarno-higieniczny pomieszczenia kuchennego, w którym przygotowuje się posiłki, w tym o czystość urządzeń chłodniczych. Nie opracowano procedur [...] odpowiednich do rodzaju prowadzonej przez lokal działalności. Doszło zatem do rażącego naruszenia prawa żywnościowego i niedołożenia wszelkich starań, aby żywność produkowana i wprowadzana do obrotu spełniała wymagania jakości zdrowotnej oraz była bezpieczna, powołując się na treść art. 54 ust. 1, ust. lit. e rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 77 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Chybiony - zdaniem organu - jest zarzut naruszenia art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o PIS. Przyjęcie poglądu że unieruchomienie zakładu może mieć miejsce jedynie w przypadku stwierdzenia uchybień, które spowodowały bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi doprowadziłoby do zniweczenia zamierzeń ustawodawcy, wynikających z art. 1 pkt 6 ustawy o PIS. Dlatego podejmowanie przez organy PIS działań w celu unieruchomienia zakładu, dopiero w przypadku spowodowania skutków, bezpośrednio zagrażających życiu lub zdrowiu konsumentów, nie spełniłoby założonej prewencyjności działań nadzoru sanitarnego. Zdaniem organu, decyzję przekazano osobie upoważnionej do reprezentowania spółki. Na decyzji zapisano: "Personel obecny w barze odmówił podpisania przyjęcia decyzji. Niepodpisaną decyzję pozostawiono w barze [...].04.2015 r. w obecności kucharza (imię i nazwisko)". W dniu [...] maja 2015 r. osobiście złożono odwołanie, co wskazuje, że decyzję skutecznie stronie doręczono. Wyjątkiem zasady pokwitowania pisma jest art. 46 § 2 kpa wskazujący, że jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. Przedstawiciel organu uczynił więc zadość ww. przepisowi Organ nie zgodził się z zarzutem, że A. B. nie była i nie jest upoważniona do reprezentowania spółki, w tym do podejmowania czynności prawnych w rozumieniu art. 97 Kc. W świetle orzecznictwa i doktryny dot. ww. przepisu osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa. Przepis ten zawiera domniemanie pełnomocnictwa, które ma zastosowanie do osób działających w lokalu przedsiębiorstwa, przeznaczonym do obsługiwania publiczności. Zawarta w nim norma o charakterze interpretacyjnym, oparta na domniemaniu ("poczytuje się"), wynika z określonej sytuacji, w jakiej osoba się znalazła (K. Piasecki, Kodeks cywilny Komentarz do art. 97 kc). Artykuł 97 k.c. odnosi się do wszystkich osób, które mają faktyczną możliwość dokonywania czynności prawnych w obiektach przedsiębiorstwa i ma zastosowanie zawsze, gdy przedsiębiorstwo nie poinformowało w sposób wyraźny, które konkretne osoby czynne nie są umocowane do podejmowania czynności prawnych. Umocowanie do dokonywania czynności może być również domniemane i wynikać z powierzonych tej osobie obowiązków. Podkreśla się ponadto w doktrynie na gruncie przepisów kodeksu cywilnego, że osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa nie musi być zatrudniona na podstawie stosunku pracy lub innej umowy dotyczącej świadczonej usługi (K. Piasecki, Kodeks cywilny... Komentarz do art. 97kodeksu cywilnego). Także w przypadku, jeżeli przedsiębiorca zatrudnia osoby legitymujące się wiedzą specjalistyczną oraz wykonujące czynności będące przedmiotem zainteresowanego organu kontroli, to na podstawie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie ma przeszkód prawnych, aby kontrola mogła być wykonywana w obecności takich osób. W interesie bowiem przedsiębiorcy, a nie tylko organu kontroli, jest aby czynności kontrolne były przeprowadzone możliwie szybko i w obecności odpowiednich osób. Organ I instancji działał zgodnie z obowiązującym prawem wobec stanu opisanego w protokole kontroli, który manager lokalu, A. B. podpisała bez zastrzeżeń. Protokół sporządzono zgodnie z k.p.a. Skargę na powyższą decyzję złożyła spółka [...] zarzucając naruszenie: I. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 7 i 77 § 1 kpa w zw. z art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy i w sposób niewyczerpujący rozpatrzenie materiału dowodowego skutkujących błędnym stwierdzeniem, że doszło do bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi podczas, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że nie doszło do bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, 2. art. 7 i 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 3 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 97 Kc poprzez niewyjaśnienie czy A. B. była upoważniona do reprezentacji Skarżącego i błędne przyjęcie, że umocowanie posiadała 3. art. 80 kpa poprzez dokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego w oparciu o niepełny materiał dowodowy, tj. z pominięciem arkusza oceny zakładu produkcji/obrotu żywnością baru gastronomicznego "[...] " przy ul. D. w W., który stanowi załącznik nr 2 do protokołu kontroli sanitarnej z dnia [...] kwietnia 2015 r., z którego wynika, że ryzyko wystąpienia zagrożenia dla ocenianego zakładu jest średnie, 4. art. 46 § 2 kpa poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że odbierający protokół z [...] kwietnia 2015 r. uchylił się od potwierdzenia doręczenia mu protokołu swym podpisem, podczas gdy ww. protokół nie był przekazany Spółce, ale osobie nieupoważnionej; 5. art. 44 § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji braku możliwości doręczenia protokołu z [...] kwietnia 2015 r. Spółce - adresatowi ww. protokołu, 6. art. 40 § 1 kpa poprzez przyjęcie, że protokół doręczono Stronie lub jego przedstawicielowi, podczas gdy doręczono osobie, która nie była adresatem protokołu ani upoważnionym przedstawicielem, co skutkowało błędnym przyjęciem, że doszło do jego skutecznego doręczenia Spółce, podczas gdy zastosowany winien być art. 44 § 2 II. przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 27 ust. 2 cyt. ustawy poprzez błędne jego zastosowanie i zawieszenie działalności gastronomicznej do czasu wykonania nakazanych obowiązków w przypadku gdy nie zaistniały przesłanki do jego zastosowania tj. nie doszło do bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, i podczas gdy zastosowany powinien być wyłącznie art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 2. art. 80 ust. 3 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 97 Kc poprzez błędną wykładnię, co skutkowało błędnym przyjęciem, że A. B. była umocowana do dokonywania czynności prawnych w imieniu skarżącej, a była upoważniona, ani nie była umocowanym pracownikiem. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja odpowiadają prawu, aczkolwiek z innych przyczyn niż zostały przedstawione. Wydanie decyzji w niniejszej sprawie związane jest z unormowaniami z zakresu bezpieczeństwa żywności i żywienia, to jest art. 59 ust. 1, art. 73 ust. 1 i art. 77 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r., Nr 136, poz. 914 ze zm.), art. 10 ust. 2 lit. d, art. 54 ust. 1 rozporządzenia WE nr 882/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L. 165 z 30.04.2004 r.), rozporządzenia WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L. 139 z 30.04.2004 r.), art. 44 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 3041 dnia 22 listopada 2011 r.) Z materiału dowodowego wynika, że w barze skarżącej doszło do ewidentnych naruszeń wymienionych przepisów prawa żywnościowego. Przypomnieć ponownie należy, że zgodnie z art. 54 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady "w sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje on działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodność. Stosownie zaś do art. 54 ust. 2 lit. e ww. rozporządzenia, istotnym instrumentem zapewniającym podjęcie przez przedsiębiorcę adekwatnych środków zaradczych jest "zawieszenie działania lub zamknięcie całego lub części danego przedsiębiorstwa na właściwy okres czasu. W oparciu o art. 77 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia decyzjom organów urzędowej kontroli żywności, o których mowa w art. 54 rozporządzenia nr 882/2004, w przypadku stwierdzenia uchybień zagrażających zdrowiu lub życiu człowieka, jest nadawany rygor natychmiastowej wykonalności. W art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej prawodawca wskazał, że jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1 spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy, maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej, wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie z obrotu środka spożywczego, przedmiotu użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań. Przytoczona regulacja uprawnia zatem organy inspekcji sanitarnej do nadzwyczajnego, interwencyjnego, doraźnego i niezwłocznego działania, w celu ochrony m.in. zdrowia publicznego, co stanowi realizację ustawowych zadań organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, (art. 1 ustawy o PIS). Wykonywanie zadań wymienionych w art. 1 obejmuje zapobiegawczy i bieżący nadzór sanitarny oraz działalność zapobiegawczą i przeciwepidemiczną, co znajduje potwierdzenie w art. 2 Przesłanką wydania wskazanej decyzji jest stwierdzenie "bezpośredniego zagrożeni, życia lub zdrowia ludzi" spowodowane naruszeniem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Art. 27 ust. 2 cyt. ustawy nie określa w jakim trybie stwierdzenie naruszenia tych wymagań powinno nastąpić, a zatem może ono być m.in przeprowadzonej kontroli. Ustalenie stanu zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi może nastąpić w jakikolwiek sposób. Rację ma zatem organ twierdząc, że wykładnia ww. przepisów proponowana przez skarżącą uniemożliwiałaby osiągnięcie celów ustawodawcy, określonych w art. 1 pkt 6 ustawy o PIS, zgodnie z którym Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych. Szczególnie podkreślić należy, że w niniejszej sprawie ustalenia kontrolne organ poczynił w konsekwencji zawiadomienia o przypadku zatrucia jednego z konsumentów baru (dziecka), po spożyciu hamburgera. Zasadnie zatem organ pierwszej instancji wdrożył procedury interwencyjne w celu wyeliminowania stanu zagrożenia bezpieczeństwa dla zdrowia, po ustaleniu szeregu stwierdzonych wyżej ewidentnych zaniedbań i uchybień odnotowanych w dwóch protokołach z przeprowadzonych kontroli sanitarnych w dniu [...] kwietnia 2015 r. oraz w dniu [...] maja 2015 r. Przy czym ostatnia kontrola - co wymaga zaznaczenia - została wykonana na wniosek samej skarżącej Ponadto, wbrew zarzutom skargi - w powyższym przypadku, organ niewątpliwie podejmował działania w warunkach bezpośredniego zagrożenia zdrowia konsumentów baru, skoro stwierdzono w nim przypadek zatrucia. Organ miał obowiązek podjęcia takich środków zaradczych, które uniemożliwiłyby dalsze zatrucia. Słusznie zatem zwiesił działalność gastronomiczną baru do czasu usunięcia stwierdzonych uchybień i przeprowadzenia kontroli sprawdzającej. Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 3 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w związku z art. 97 Kc. Należy mieć bowiem na uwadze, że stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej. Niemniej zgodnie z ust. 2 pkt 4 tego przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadkach gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego, a - jak wykazano wyżej - taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Ponadto zauważyć należy, że Skarżąca nie kwestionowała udziału A. B., jako jednego z przedstawicieli spółki podczas kontroli sanitarnej przeprowadzonej [...] maja 2015r. W takim przypadku organ nie ma nawet obowiązku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli (art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej), jak również w przypadku, gdy kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej (art. 79 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy). Stosownie zaś do art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie urzędowych kontroli przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, kontrole urzędowe przeprowadzane są bez wcześniejszego uprzedzenia, z wyjątkiem takich przypadków jak audyt. W konsekwencji na uwzględnienie nie zasługiwały również zarzuty przedstawione w punktach 4,5,6 skargi. Nie znajdując podstaw do uchylenia kontrolowanych decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ppsa, skargę oddalił.