I OZ 1238/16

Dnia 18 listopada 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2016 roku, sygn. akt II SAB/Wa 117/16 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A.Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 117/16 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał A.Z. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzony i doręczony na wniosek odpis orzeczenia z uzasadnieniem wyroku oddalającego skargę A.Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia przedmiotowego wezwania. Wysokość opłaty kancelaryjnej ustalona została stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192, dalej: rozporządzenie). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł A.Z. domagając się jego uchylenia podniósł, że niezgodne z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP jest ustalenie opłaty będącej daniną publiczną, jaką jest opłata kancelaryjna, w rozporządzeniu, a nie w ustawie. Podkreślił, także że w przypadku wyroku wydawanego na posiedzeniu niejawnym strona pozbawiona jest możliwości zapoznania z argumentami sądu przemawiającymi za oddaleniem skargi, zatem w przypadku spraw rozstrzyganych na posiedzeniu niejawnym z urzędu, zastosowanie powinny mieć, zdaniem skarżącego, przepisy dotyczące postanowień, od których przysługuje środek zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.), zaś poprzez opłaty sądowe rozumieć należy wpisy oraz opłaty kancelaryjne (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. W myśl zaś art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie po rozpoznaniu jej w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnić należy, że ustawodawca nie przewidział specjalnej procedury w sprawach rozpoznawanych w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zatem zastosowanie do spraw wydanych w tym trybie mają przepisy ogólne. Skoro zatem skarżącemu przesłana została sentencja wyroku, a następnie w związku z jego wnioskiem, złożonym w ustawowym terminie, sporządzono i przesłano skarżącemu uzasadnienie przedmiotowego wyroku, to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzonego na jego wniosek uzasadnienia wyroku. Wysokość opłaty została określona prawidłowo, stosownie do § 2 rozporządzenia, zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Brak zatem było podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, skoro wydane ono zostało we właściwym trybie, a wysokość wskazanej w zarządzeniu opłaty jest zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, podkreślić należy, że obowiązek uiszczenia niniejszej opłaty został uregulowany w ustawie (art. 234 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 236 p.p.s.a. "Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat kancelaryjnych. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że opłatę pobiera się za każdą stronę wydanego dokumentu, wysokość opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonego na wniosek nie może być wyższa niż 200 złotych". Zatem wysokość opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonego na wniosek, została określona na podstawie upoważnienia ustawowego i w jego granicach. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem naruszenia wskazanych w zażaleniu przepisów art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. Tym samym zbędne jest wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 234 § 2 p.p.s.a. i art. 236 p.p.s.a. z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. Ponadto wskazać należy, że przedmiotem zaskarżonego zażalenia jest wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Kwestia uiszczenia tej opłaty nie ma wpływu na uprawnienie do zaskarżenia wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Jej nieuiszczenie nie tamuje obowiązku sporządzenia uzasadnienia wyroku przez Sąd i nie ma wpływu na uprawnienie strony do wniesienia od niego skargi kasacyjnej. Dlatego poza zakresem niniejszego postępowania zażaleniowego pozostaje kwestia nieuzasadniania z urzędu wyroków wydawanych w postępowaniu uproszczonym, co czyni nieuprawnionym wniosek skarżącego o przedstawienie na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. zagadnienia prawnego dotyczącego tej kwestii Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w poszerzonym składzie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.