III SA/Wa 2986/15

6/7/2016 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 6/7/2016 r po rozpoznaniu wniosku M. Ltd sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi M. Ltd sp. z o.o. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 listopada 2011 r., III SA/Wa 3324/10 p o s t a n a w i a odmówić spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca - M. Ltd sp. z o.o. – złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych i ustanowienie radcy prawnego (w piśmie z 28 października 2015 r. oraz w formularzu PPPr z 29/6/2016 r.). Powołała się na: - brak środków operacyjnych; - nieprowadzenie działalności gospodarczej; -brak zysku/straty; - brak środków na przeprowadzenie postępowania upadłościowego; Skarżąca uiściła zarazem wpis od skargi o wznowienie w kwocie 3078 zł (karta 33 akt sądowych). Wykonując wezwanie referendarza sądowego z 16/6/2016 r., doręczone 22/6/2016 r. (m.in. o przedłożenie faktur VAT, wyciągów z rachunków bankowych za okres prowadzenia działalności gospodarczej, wskazanie źródeł finansowania bieżącej działalności, wysokości dopłat, i in) spółka nie przekazała wnioskowanych dokumentów i informacji, ograniczając się do stwierdzenia, że "brak należności, a wysokość zobowiązań trudno określić ze względu na brak wiedzy, co do ich stanu po przejęciu dokumentacji od syndyka". Należało stwierdzić, co następuje: Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wznowienie postępowania zakończonego już prawomocnym wyrokiem Sądu. Referendarz sądowy zauważa, ze Skarżąca, skargą o wznowienie postępowania, wszczęła nowe postępowanie opatrzone sygnaturą IIII SA/Wa 2986/15. Zarazem z treści postanowienia z 28 lipca 2011 r III SA/Wa 3324/10 wydanego w (innej) sprawie, bo dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wynika, ze dotyczyło ono "kosztu, do którego uiszczenia zobowiązana jest Strona na obecnym etapie sprawy" (6155,- zł). Dlatego – jak też z uwagi na upływ czasu od 2011 r. - referendarz sadowy zobowiązany był do podjęcia od nowa czynności w celu ustalenia kondycji finansowej Skarżącej. Referendarz sądowy zauważa, że przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "u.p.p.s.a.". Jednakże, niezbywalnym warunkiem udzielenia pomocy stronie jest uprawdopodobnienie jej (złej) sytuacji finansowej (art. 246 § 2 pkt. 1 i 2 u.p.p.s.a.). W celu uzyskania pewności, co do (złej) sytuacji skarżącej, uniemożliwiającej jej ponoszenia kosztów swojego funkcjonowania, referendarz sądowy zwrócił się do strony o udzielenie dodatkowych informacji (qui rogat, non errat). W ocenie urzędnika sądowego, spółka nie wykazała sytuacji majątkowej (i finansowej), która kwalifikowałaby ją do skorzystania z dobrodziejstw prawa pomocy i podjęcia korzystnej dla spółki uznaniowej decyzji referendarza sądowego. Nie wykonała bowiem wystosowanego do niej wezwania. Zarazem niczym nie potwierdzonym deklaracjom strony o braku środków finansowych zdaje się przeczyć fakt wygospodarowania przez nią wymagalnych w sprawie kosztów sądowych w kwocie ponad 3 tys. zł. W wyniku uiszczenia wymagalnego wpisu brak jest "wymagalnych kosztów sądowych w sprawie" i skarga o wznowienie postępowania sądowego zostanie rozpoznana. Nadto, Sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, zatem wymogi z art. 175 P.p.s.a. dotyczące przymusu adwokackiego nie mają zastosowania. Wobec uiszczenia wymagalnych kosztów sądowych, nawet zadeklarowany (lecz niepotwierdzony) brak środków finansowych nie skutkowałby ograniczeniem dostępu Skarżącej do Sądu, zaś sprawa będzie rozpoznawana z uwzględnieniem gwarancji z art. 133, art. 134 i art. 276 P.p.s.a. Dlatego, na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 2 i § 3, art. 246 § 2 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.