I FZ 1/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 545/16, o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 25 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. 1. W.S. (dalej: Strona lub Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 25 lutego 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. 2. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 545/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił powyższą skargę. W motywach takiego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że: - Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni i pouczony o skutku niezastosowania się do tego wezwania w postaci odrzucenia skargi; - przesyłkę zawierającą wezwanie uznano za skutecznie doręczoną w dniu 25 maja 2016 r., z uwagi na jej nieodebranie mimo dwukrotnego zawiadomienia o takiej możliwości (tzw. awizowanie przesyłki); - Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, który wpływał z dniem 1 czerwca 2016 r.; - skarga podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) 3. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie. Wskazał w nim, że: - posiada wspólną skrzynkę pocztową razem z mamą; - nie otrzymał "awiz" informujących o przesyłce, w tym też od swojej mamy; - zachodziło domniemanie, iż doręczyciel w ogóle nie pozostawił zawiadomień. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako nieusprawiedliwione podlegało oddaleniu. 4.2. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę przyjętą przez Sąd pierwszej instancji, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została skutecznie doręczona Skarżącemu w trybie art. 73 P.p.s.a. 4.3. Jeżeli doręczenie nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy, pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres czternastu dni. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (zob. art. 73 § 1-3 P.p.s.a.) Po upływie ostatniego dnia terminu, ustanawia się fikcję prawną doręczenia. Innymi słowy, w razie nieodebrania pisma złożonego w placówce pocztowej za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru (zob. art. 73 § 4 P.p.s.a.) Z kolei w myśl art. 65 § 1 P.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529, z późn. zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie do § 2 tego artykułu, do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Oznacza to, że aby w sposób prawidłowy - zgodnie z art. 65 § 2 P.p.s.a. - doręczyć pismo sądowe, należy zastosować tryb, o jakim mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1222, z późn. zm.; dalej: rozporządzenie). Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy doręczający dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz adnotacji "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis. Awizowaną przesyłkę przechowuje się w placówce pocztowej operatora lub w urzędzie gminy przez siedem kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia (§ 7 ust. 3 rozporządzenia). Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie, o którym mowa w § 7 ust. 3 rozporządzenia, wówczas placówka pocztowa operatora sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych 7 dni licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia oraz zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia). 4.4. Opisany powyżej tryb doręczania przesyłek sądowych został w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowany. Sąd pierwszej instancji przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była dwukrotnie awizowana Stronie, odpowiednio w dniach: 11 i 19 maja 2016 r. W aktach sprawy znajduje się niedoręczona Skarżącemu przesyłka oraz zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 10). Adnotacja o awizowaniu pisma w dniu 11 maja 2016 r. została umieszczona zarówno na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki, jak i na potwierdzeniu odbioru. Adnotację o powtórnym awizowaniu (mającym miejsce w dniu 19 maja 2016 r.) zamieszczono zaś na stronie adresowej tej przesyłki. Obie z wymienionych opatrzono podpisem doręczającego. Z potwierdzenia odbioru jednoznacznie przy tym wynika, w jakim miejscu były pozostawione awiza. Doręczyciel poczty oznaczył również czytelnie, że zawiadomienie o pozostawieniu pism umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. 4.5. Strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu jakim jest potwierdzenie odbioru, powinna przedstawić na to wprost przeciwdowód lub wykazać, że to co stwierdził doręczyciel nie mogło mieć miejsca w obiektywnie istniejącej rzeczywistości. Tymczasem Skarżący, powołując się gołosłownie na przypuszczenie o braku zawiadomień, nie podniósł niczego, co mogło przemawiać za prawdziwością jego sugestii; nie wszczął też procedury reklamacyjnej mimo, że kwestionował odnotowane przez doręczyciela informacje o pozostawieniu "awiz". Nie można zatem było uznać, aby obalono - odnotowane na potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej - dwukrotne próby doręczenia przesyłki i pozostawienie stosownych do tego zawiadomień. W przedstawionych okolicznościach zostały więc spełnione wszystkie niezbędne wymogi do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia przedmiotowej korespondencji. Prawidłowo zatem - po myśli art. 73 § 4 P.p.s.a. - Sąd pierwszej instancji uznał przesyłkę za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. W konsekwencji, w sytuacji nieuiszczenia przez Skarżącego wpisu od skargi, zasadnie Sąd ten odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. 4.6. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.