II GZ 1207/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 758/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. o nałożeniu na S. P. kary pieniężnej w wysokości 8000 zł. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone S. P. (dalej: skarżący) w dniu 22 marca 2016 r. (k. 54 akt administracyjnych). Skarżący w dniu 27 maja 2016 r. za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji. Jednocześnie ze skargą zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swoje żądanie podał, że tej skardze został uwzględniony prawidłowy adres GITD, jednak wcześniej – na etapie wysłania poczty – doszło do pomyłki ze strony pracownika i wniesiona w terminie skarga została zaadresowana na stary adres organu: W., ul. P.. Dopiero po zwrocie przesyłki skarga została wysłana na prawidłowy adres organu (W., A.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. prawomocnym postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. II SA/Rz 758/16 odmówił przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę na decyzję z dnia [...] marca 2016 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 22 marca 2016 r., a zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 21 kwietnia 2016 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu 27 maja 2016 r., czyli z uchybieniem terminu. Taka okoliczność obligowała Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. S. P. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 24 sierpnia 2016 r. W lakonicznym uzasadnieniu podniósł jedynie, że błahe uchybienie osób trzecich (pracownika) nie powinno sprawiać, że skarga pozostanie bez rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji trafnie uznał, że skarga S. P. na decyzję GITD z dnia [...] marca 2016 r. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem powinno być odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skoro zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 22 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych – k. 54), to termin do wniesienia skargi upływał w dniu 21 kwietnia 2016 r. Tym samym wniesienie skargi w dniu 27 maja 2016 r. nastąpiło po upływie terminu ustawowego do jej wniesienia, a zatem skarga podlegała odrzuceniu. Skarżący nie kwestionuje tej okoliczności, lecz podnosi, że doszło do pomyłki ze strony pracownika i skarga została zaadresowana na stary adres organu. Dopiero po zwrocie przesyłki skarga została wysłana na prawidłowy adres organu. Należy wskazać, że z art. 53 § 1 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 ust. 1 p.p.s.a.). Jeżeli czynność ta nastąpiła po upływie terminu do wniesienia skargi, to następuje jej odrzucenie. Na marginesie stwierdzić należy, że skarżący w swoim zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi nie kwestionuje jego zasadności. W uzasadnieniu zażalenia argumentacja skarżącego koncentruje się na okolicznościach i przyczynach, które doprowadziły do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, a nie na wykazaniu błędu w ustaleniach Sądu I instancji. Tym samym należy uznać, że skarżący w żaden sposób nie kwestionuje prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Lakoniczne uzasadnienie zażalenia wskazuje jedynie na przyczyny uchybienia terminu. Jednak tego rodzaju argumentacja może stanowić wyłącznie element innego, niekonkurencyjnego względem zażalenia środka prawnego, a mianowicie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 86 § 1 p.p.s.a.), który winien stanowić przedmiot odrębnego postępowania przed Sądem I instancji (por. postanowienie NSA z 12 października 2016 r. sygn. II OZ 1108/16). Należy jednak zauważyć, że Wojewódzki Sad Administracyjny w R. prawomocnym postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. II SA/Rz 758/16 odmówił już S. P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.