I SAB/Wa 439/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] postanawia odrzucić skargę. B. P. pismem z dnia [...] marca 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W., w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...]. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W., złożonego przed wniesieniem skargi w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U z 2016 r. poz. 23), powoływanej dalej jako "k.p.a." i skierowanego do organu wyższego stopnia (Wojewody [...]). Jednocześnie Sąd zwrócił się do Prezydenta W. o wskazanie, czy skarżąca przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżąca wskazała, że występuje ze skargą na opieszałość w załatwieniu jej sprawy o odszkodowanie za odebraną dekretem Bieruta nieruchomość położoną przy ul. [...] do Wojewody [...]. Prezydent [...] w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazał, że w aktach zastępczych nie odnaleziono zażalenia skarżącej na niezałatwienie w terminie sprawy odszkodowania za nieruchomość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), powoływanej dalej w dalej jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na przewlekłe postępowania przez organ, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie spełniła tego warunku. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika bowiem, aby skarżąca przed wniesieniem skargi, złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. W konsekwencji niewyczerpanie przez skarżącą środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje niedopuszczalnością wniesionej przez nią skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. | |