II SA/Wa 784/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Janusz Walawski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w części dotyczącej orzeczenia o zdolności do służby; 2. w pozostałym zakresie skargę odrzuca. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], po rozpatrzeniu odwołania R. L. od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, działając na podstawie § 11 ust. 1 oraz § 12 pkt 1 i § 30 pkt 1 - 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i w trybie postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.) w dniu [...] lutego 2014 r. wydała orzeczenie nr [...], którym utrzymała w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu orzeczenia komisja podała, że w dniu [...] listopada 2013 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] działając na podstawie skierowania Dowódcy JW [...] w celu ustalenia zdolności do służby w jednostkach desantowo-szturmowych wydała orzeczenie nr [...]. Rozpoznała w punkcie 8 orzeczenia: 1. przebyty uraz skrętny [...] – § 77 p. 5; 2. tatuaż prawego ramienia nieszpecący – § 2 p. 1. Stwierdziła, że schorzenia wymienione w pkt 1 pozostają w związku ze służbą wojskową jako następstwo wypadku pozostającego w związku z tą służbą. Rejonowa Komisja Lekarska w [...] uznała R. L. za niezdolnego do służby w jednostkach desantowo-szturmowych – kategoria zdrowia N wg. załącznika nr 1, grupa I – Rozporządzenie MON z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 ze zm.). Dalej organ podał, że rozpatrzył odwołanie na podstawie dokumentacji orzeczniczej znajdującej się w aktach sprawy. Z dokumentacji wynika, że w ramach procesu orzeczniczego zostały przeprowadzone konsultacje i badania wymagane do określenia stanu zdrowia i zdolności kandydata do służby w jednostkach desantowo-szturmowych. Rozpoznanemu schorzeniu przypisano stosowną kwalifikację, która zgodnie z przepisami zawartymi w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. (Dz.U. z 2010 r., Nr 15, poz. 80 ze zm.) powoduje niezdolność kandydata do służby wojskowej Pomimo, że aktualnie ww. nie zgłasza dolegliwości to pourazowa niestabilność II stopnia [...] powoduje upośledzenie sprawności tego [...]. R.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i utrzymanego nim w mocy orzeczenia organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podał, że czynnie uczestniczy w zajęciach programowych (wychowanie fizyczne, marsze kondycyjne, szkolenia strzeleckie) przy czym nie odczuwa dyskomfortu, jak również dolegliwości związanych z przebytym urazem. W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tak pojętej kontroli sądowej, m.in. aktów organów administracji wojskowej sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to Komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie. O ile organ administracji publicznej nie naruszy zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 80 Kpa oraz innych przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności traktujących o obowiązku dokładnego wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i wyczerpującego zebrania całokształtu materiału dowodowego, to brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu kandydata za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się więc do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu była, co należy podkreślić, wyłącznie kwestia stwierdzonej u skarżącego niezdolności do służby wojskowej, nie zaś związek (brak związku) ustalonych schorzeń z zawodową służbą wojskową, bowiem w tej części skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/00, publ.: LEX nr 45587). Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.), zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia w dniu 8 stycznia 2010 r. wydał rozporządzenie w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia określa ono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykazy chorób lub ułomności, o których mowa w § 1 i 3, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Kontrola orzeczenia ustalającego zdolność do pełnienia służby wojskowej, które z natury rzeczy obejmuje zagadnienia wymagające wiedzy specjalistycznej, sprowadza się przede wszystkim do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania, a w szczególności prawidłowego zastosowania przepisów procesowych i materialnych. W ramach tak pojętej kontroli, sąd administracyjny nie posiada uprawnień do oceny orzeczeń komisji lekarskich w zakresie ich medycznych ustaleń i nie może dokonywać ich zmiany, np. poprzez zmianę kategorii zdolności do służby wojskowej. Wojskowe komisje lekarskie wydając orzeczenia stosowały się do dyspozycji zawartych w przepisach przedmiotowego rozporządzenia, a w szczególności § 14, § 22 ust. 1 i § 24 ust. 1. Na podstawie zebranych w sprawie dokumentów stwierdzono u skarżącego schorzenie ([...]) powodujące niezdolność do służby wojskowej i zakwalifikowanie go do kategorii N - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Schorzenie to zostało wymienione w § 77 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia i powoduje niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Wprawdzie skarżący w dacie wydania orzeczenia nie zgłaszał dolegliwości mimo to przetrwała, pourazowa niestabilność II stopnia [...], powoduje upośledzenie sprawności tego [...]. W ocenie Sądu, komisje lekarskie prawidłowo oceniły na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, stan zdrowia skarżącego i orzekły, że R. L. jest zdolny do zawodowej służby wojskowej z tym, że jest niezdolny do służby w jednostkach desantowo-szturmowych. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd nie stwierdził, aby doszło do naruszenia wskazanych w niej przepisów postępowania administracyjnego. Z uzasadnienia skargi wynika, że podnoszone zarzuty naruszenia przepisów postępowania w zasadzie zmierzają w istocie do wykazania błędów związanych z ustalonym u skarżącego schorzeniem powodującym, że nie może on pełnić zawodowej – służby wojskowej w jednostkach szturmowo-denastowych. Wbrew twierdzeniu skarżącego zaskarżone orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione i co należy podkreślić zawiera konieczne elementy, które wynikają z § 24 ust. 1 rozporządzenia, tzn. rozpoznanie schorzenia i ustalenie kategorii zdolności do pełnienia służby wojskowej. W ocenie Sądu skarga na orzeczenie w części orzekającej o zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej podlega oddaleniu jako niezasadna, natomiast w pozostałym zakresie, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.