I SA/Wr 464/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2016 r. w Wydziale I w sprawie ze skargi M. D. i A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr SKO [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza L. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2015 rok w kwocie 2.941 zł. Wskazana decyzja organu drugiej instancji została doręczona stronie skarżącej – M. D. oraz A. D. w dniu 23 lutego 2016 r. W dniu 12 kwietnia 2016 r. pełnomocnik A. S. nadała u operatora pocztowego przesyłkę zawierającą skargę na wymienioną decyzję z dnia [...] grudnia 2015 r. (dowód: koperta – k. 45 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 czerwca 2016 r. wezwano pełnomocnika M. D.– A. S. – do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącego A. D. wezwano o podpisanie skargi bądź nadesłanie podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono A. S. w dniu [...] czerwca 2016 r. Pismem procesowym nadanym u operatora pocztowego w dniu [...] czerwca 2016 r. pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Wezwanie skierowane do A. D. zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu [...] czerwca 2016 r. Skarżący na wskazane wezwanie nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei terminy, zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, w myśl którego, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień pod dniu lub dniach wolnych od pracy. Jeżeli skarga składana jest przez nadanie jej w placówce pocztowej, dla zachowania terminu do jej wniesienia, znaczenie ma treść przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a., wedle którego, oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, o ile skarżący spełnili warunek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał skarżoną decyzję, to już warunek terminowego wniesienia skargi nie został spełniony. Mając bowiem na uwadze datę doręczenia decyzji, tj. 23 lutego 2016 r. (dzień doręczenia decyzji zarówno M. D., jak również A. D., ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi przypadał na dzień 24 marca 2016 r. (czwartek). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r., a zatem po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jednym z tych wymogów jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący A. D. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi otrzymał w dniu 10 czerwca 2016 r. Braku tego jednak nie uzupełnił. Odnosząc się z kolei do wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi złożonego przez pełnomocnika skarżącej M. D., Sąd wyjaśnia, że termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych, określony w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Na marginesie Sąd wskazuje, że wniosek ten został złożony po upływie siedmiu dni na usunięcie braków formalnych skargi. Pełnomocnik odebrał wezwanie w dniu 8 czerwca 2016 r., przesyłkę zawierającą wniosek nadano zaś w urzędzie pocztowym w dniu 17 czerwca 2016 r. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, o odrzuceniu skargi.