VII SA/Wa 1394/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. i D. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. P. i D. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania rozbiórki budynku rekreacyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] H. P. i D. P. w skardze z dnia 10 maja 2016 r. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], nakazującą skarżącym rozbiórkę samowolnie zrealizowanego budynku rekreacyjnego o wymiarach ok. 6,70 x 7,00 m wraz z zadaszonym tarasem o wymiarach ok. 6,70 x 2,50 m na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości K. gm. [...]. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie znacznej szkody materialnej opiewającej na kilkadziesiąt tysięcy złotych, której nie będzie w stanie zniwelować. Ponadto koszt wykonania obowiązku będzie "horrendalnie wysoki", a działka straciłaby swoją wartość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, bowiem wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżących wskutek rozbiórki przedmiotowego obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych w związku z budową, jak również wiąże się z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym wykonanie nakazu rozbiórki byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku inwestora znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy i tym samym o dalszym losie wybudowanego obiektu tj. jego ewentualnej rozbiórki. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.