II SA/Łd 242/16

Dnia 11 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016 roku sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewoda [...] – po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Starosty [...] z [...], nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. S. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr ewid. 527 we wsi S. przy ul. A 71, gm. M. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości wraz z poprzedzającym ją postanowieniem z [...], nr [...] i sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Na ww. ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sądu administracyjnego złożyła K. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 11 maja 2016r., pełnomocnik Wojewody [...] złożył odpis decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. S. pozwolenia na budowę spornego budynku gospodarczego. Z kolei pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż uczestniczka postępowania B. K. złożyła odwołanie od wyżej wymienionej decyzji i wniósł o rozpoznanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 (gdy skarżący cofnął skutecznie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do jej praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącego). Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. O bezprzedmiotowości rozpoznawanej skargi przesądza fakt, iż po jej wniesieniu organ I instancji, w wykonaniu zaskarżonej decyzji kasatoryjnej organu odwoławczego ponownie przeprowadził postępowanie i wydał kolejne rozstrzygnięcie. Jak bowiem wynika z oświadczeń stron, złożonych na rozprawie, Starosta [...] w wykonaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewody wydał w dniu [...] decyzję nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. S. pozwolenia na budowę spornego budynku gospodarczego. Jest to zatem kolejna decyzja korzystna dla skarżącej. W takiej sytuacji uznać należy, iż zaskarżona decyzja Wojewody została wykonana i skonsumowana, gdyż spełniła swoją rolę o tyle, że postępowanie zostało ponownie przeprowadzone i zakończone wydaniem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to decyzja ostateczna, bowiem B. K. złożyła od niej odwołanie do organu II instancji. To właśnie ponowna decyzja organu I instancji świadczy o "skonsumowaniu" decyzji poddanej kontroli sądu. Została ona wykonana, a wynikające z niej skutki prawne zmaterializowały się, dlatego bezcelowe jest rozpatrywanie zarzutów skargi i weryfikacja zaskarżonej decyzji Wojewody w tym nowym stanie faktycznym i prawnym, jaki stwarza decyzja Starosty [...]. Również zasada ekonomiki procesowej przemawia za odstąpieniem od merytorycznego rozpoznania skargi w sytuacji uzyskania przez skarżącą kolejnej decyzji. W przypadku rozpoznania skargi i jej uwzględnienia (uchylenia decyzji kasacyjnej) doszłoby do niepożądanego stanu współistnienia w obrocie prawnym dwóch decyzji organu I instancji. Generowałoby to konieczność prowadzenia kolejnego postępowania, w trybie nadzwyczajnym, w celu wyeliminowania nowej decyzji, będącej wykonaniem rozstrzygnięcia wyeliminowanego z obrotu przez sąd. Z powyższych okoliczności wywieść należy bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. LS