III SA/Kr 784/16

Kraków, dnia 20 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. O. na upomnienie Związku Komunalnego "A" w C z dnia 16 marca 2016 r. nr [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Związek Komunalny "A w Chrzanowie skierował do S. O. prowadzącego działalność pod nazwą Usługi Transportowe – dalej skarżącego - upomnienie z dnia 16 marca 2016 r. nr [...] wydane na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie trybu postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 656) w związku z koniecznością uregulowania przez skarżącego należności z tytułu opłat za korzystanie z przystanków autobusowych na podstawie art. 16 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym z dnia 6 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r., poz. 13). Upomnienie opiewało łącznie na kwotę 3 267,95 zł. S. O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ww. upomnienie, zarzucając mu naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich pominięcie i niezastosowanie regulacji wynikającej z tej ustawy dotyczącej ustalenia obowiązku uiszczenia opłaty, obmiaru i poboru od opłaty z korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest Związek Komunalny "A" w C, naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 8 i 11 w zw. z art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że przedsiębiorcy wykonujący zbiorowy transport osób na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie ustawy o transporcie drogowym są zobowiązani do uiszczania opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których zarządzającym jest ww. Związek oraz naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wymierzenie skarżącemu opłaty bez ustalenia rzeczywistej liczby zatrzymań środków transportu należących do skarżącej na przystankach komunikacyjnych lub dworcach, których właścicielem albo zarządzającym jest ww. Związek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ze względu na brak kognicji sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Upomnienie, które stało się przedmiotem skargi S. O. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego wyznaczonego treścią przepisu art. 3 § 2, i § 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718) stanowiącego, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, Vi VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Redakcja zacytowanego przepisu skłania do wniosku, że określa zamknięty katalog aktów i czynności, którego nie można dowolnie rozszerzać. Wymaga podkreślenia, że celem upomnienia - doręczanego przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego - jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku. Wydanie upomnienia poprzedza wszczęcie egzekucji, co oznacza, że nie zawiera się w postępowaniu egzekucyjnym i nie należy do niego. Upomnienie z racji swej istoty nie stwierdza, nie potwierdza lub nie odmawia stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków i tym samym nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Niewykonanie obowiązku, do którego odnosi się upomnienie, prowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego celem jest doprowadzenie do jego przymusowego wykonania, a konkretyzacja obowiązku następuje w tytule wykonawczym wszczynającym postępowanie egzekucyjne. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 61). Tymczasem upomnienie, jak już wskazano wyżej poprzedza wszczęcie tego postępowania. Z przytoczonych powyżej argumentów wynika, że skarga na upomnienie nie należy do właściwości sądów administracyjnych zarówno na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., oraz art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., stąd podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.