II OZ 998/17

Dnia 28 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1007/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wraz z oceną techniczną postanawia: oddalić zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 maja 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1007/16, odrzucił skargę J. Ż. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wraz z oceną techniczną, wskazując, że skarżący nie uczynił zadość zarządzeniu z 21 kwietnia 2017 r., którym został wezwany do wykonania zarządzenia z 17 maja 2016 r., i w ustawowym terminie nie uzupełnił braku fiskalnego skargi – nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W zażaleniach na to postanowienie skarżący J. Ż. oraz uczestnik postępowania J. Ż. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia pozbawione są usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, skarżący zarządzeniem z 21 kwietnia 2017 r. został wezwany do wykonania zarządzenia z 17 maja 2016 r. wzywającego go do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezsporne jest, gdyż skarżący, ani uczestnik postępowania, faktu tego nie kwestionują, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Odnosząc się do zażalenia wyjaśnić należy, że skarżący, ani uczestnik postępowania nie wskazali żadnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podnieśli zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.