II FZ 946/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 11 tycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. w przedmiocie odrzucenia skargi od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 909/16 w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji zajętej wierzytelności postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt I SA/Po 909/16) odrzucił skargę P. B. na postanowienie z dnia 23 marca 2016 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 maja 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W otwartym terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie jemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego z dnia 8 sierpnia 2016 r., Sąd postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r., o sygn. akt I SA/Po 909/16 utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza. W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem w dniu 26 sierpnia 2016 r. doręczono skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 13 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę uznał, że na skarżącym ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Podatnik wniósł zażalenie na postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia i nadania biegu sprawie. W uzasadnieniu podkreślił, że jego dochody drastycznie spadły w momencie zamknięcia prowadzonej przez niego firmy i z uwagi na to nie ma środków finansowych na dochodzenie swoich praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. WSA zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.