IV SA/Po 589/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. A.W. (zwana dalej jako "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone Skarżącej w dniu [...] lipca 2016 r., co oznacza, że zobowiązana ona była do uiszczenia wpisu nie później niż do [...] lipca 2016 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że do dnia [...] lipca 2016 r. Skarżąca nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuiszczenia przez Skarżących wpisu sądowego. W myśl bowiem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro Skarżąca w niniejszej sprawie nie uiściła wpisu pomimo wezwania oraz prawidłowego pouczenia o przysługujących jej środkach zaskarżenia oraz o prawie pomocy, skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.