II GZ 439/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 772/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. o sygn. akt V SA/Wa 772/16, orzekając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (w wysokości 100 zł) od jego skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r., oddalające skargę na czynność egzekucyjną. Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, M. W. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący prawa pomocy nie otrzymał (patrz: prawomocne postanowienie WSA z dnia 29 września 2016 r.), zaś postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. o sygn. akt II GZ 1193/16 (dostępne w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie. Następnie, 23 stycznia 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący ponownie wniósł zażalenie na to zarządzenie. Odrzucając zażalenie w opisanych wyżej okolicznościach WSA stwierdził, że nie przysługuje skarżącemu zażalenie ani na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 12 kwietnia 2016 r., ani na wezwanie z dnia 23 stycznia 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący M. W. wniósł o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wyjaśniając, że "jest legalnym obywatelem tego kraju", który "otrzymuje głodową emeryturę w wysokości 1017,00zł. na rękę". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Jak wynika z treści art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika zatem, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dodać należy, że do zażalenia wniesionego na zarządzenie przewodniczącego wydziału (na przykład o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi) stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym stanowi art. 198 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sytuacji, która zaistniała w tej sprawie, zrelacjonowanej przez WSA w Warszawie w kontrolowanym postanowieniu, zażalenie skarżącego na prawomocne postanowienie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podlegało odrzuceniu jako oczywiście niedopuszczalne. Nawet gdyby WSA w Warszawie uznał to zażalenie za zażalenie na wezwanie z dnia 23 stycznia 2017 r. do wykonania prawomocnego, wskazanego wyżej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału – do czego brak jest jakichkolwiek podstaw – Sąd również musiałby je odrzucić jako niedopuszczalne, gdyż ustawa p.p.s.a., którą stosują sądy administracyjne nie przewiduje takiego środka odwoławczego. Jeżeli zatem brak było podstawy prawnej do wniesienia zażalenia, to Sąd I instancji prawidłowo zastosował w tej sprawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucając zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. Jedynie na marginesie sąd kasacyjny wyjaśnia skarżącemu, że aby sąd administracyjny mógł badać jego racje, kierowane do sądu pisma muszą się mieścić w rygorach procedury sądowej wyznaczonych przez ustawodawcę, a nie przez sąd. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.