VII SA/Wa 1656/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zarządzenia Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w sprawie ze skargi A. P. na zarządzenie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. A. P. wniósł skargę na zarządzenie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. W skardze został także zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". Zarządzenie z dnia [...] kwietnia 2016 r., będące przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 7 tego zarządzenia, weszło w życie z dniem jego podpisania, a więc w dniu [...] kwietnia 2016 r. Oznacza to, że z tym dniem, stosownie do treści § 1 ww. zarządzenia, ogłoszono konkurs na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W. Co więcej, skarżący w odrębnym środku prawnym przywołanym w skardze wraz z kopią dołączoną do akt (Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – zarządzenia nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2016 r.) wskazał, że konkurs na stanowisko dyrektora teatru nie został rozstrzygnięty, bowiem żaden z kandydatów, w tym jak Sąd rozumie również skarżący, nie spełnił warunków formalnych zawartych w ogłoszeniu o konkursie (k.12). W rozpatrywanej sprawie nie występują zatem żadne nieodwracalne skutki wykonania lub zastosowanie skarżonego aktu. W świetle powyższego, trudno również mówić o wyrządzeniu znacznej szkody poprzez stosowanie skarżonego Zarządzenia nr [...]. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych pojęcie "znacznej szkody" odnosi się do takich wartości jak życie i zdrowie ludzkie lub do takich okoliczności, jak niemożność wynagrodzenia szkody przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie. Fakt nieotrzymania stanowiska dyrektora teatru, a przez to nieotrzymywania wynagrodzenia z tytułu wykonywania obowiązków służbowych lub niemożności realizowania własnych pomysłów artystycznych lub organizacyjnych nie może być uznany za znaczną szkodę. Przesłanki wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności przedstawione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie występują w niniejszej sprawie. Ponadto, należy mieć na uwadze okoliczność, że możliwość zastosowania normy art. 61 § 3 P.p.s.a., zależy od tego, czy wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz czy taki akt nie został jeszcze wykonany, i czy jego ewentualne wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 26/04, LEX nr 1 090 114, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 967/09, LEX nr 1 929 955). W związku z tym, ewentualne wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zarządzenia o ogłoszeniu konkursu na stanowisko Dyrektora Teatru [...] im. [...] w W., które już weszło w życie, nie stanowiłoby ochrony tymczasowej przed wykonaniem takiego zarządzenia oraz przed skutkami, wynikającymi z jego wykonania. W tym świetle należy również stwierdzić, że dotychczasowe wykonywanie aktu (stosowanie zarządzenia) czyni bezprzedmiotowym postepowanie na podstawie powołanego przepisu. Tym samym, wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Zakwestionowana treść i zgodność z prawem Zarządzenia nr [...] powinny być przedmiotem oceny w innym postepowaniu. Sąd nie rozstrzyga, czy właściwym trybem jest postępowanie zainicjowane przez skarżącego poprzez złożenie powołanego wyżej "Wezwania do usunięcia naruszenia prawa", ale też takiego rozwiązania nie wyklucza. Należy przy tym podkreślić, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.