II SAB/Wa 292/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Anna Mierzejewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi A.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 lutego 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na rzecz skarżącego A.Z. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. Z. pismem z dnia 16 lutego 2016 r. (wpływ pisma do organu w dniu następnym) zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o udostępnienie na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstytucji RP informacji publicznej w postaci kserokopii pełnej ewidencji lub wglądu do dokumentów(rejestru/ów) decyzji i postanowień (pozbawionych danych osobowych) z każdego oddziału za okres o dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wydanych przez (ewentualnie z upoważnienia) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w ramach posiadanych kompetencji. Zainteresowany wnosił o udzielenie informacji w formie kserokopii dokumentów lub wydruku z systemu, albo wglądu do dokumentów w siedzibie organu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku i przesłanie jej na adres wnioskodawcy wskazany we wniosku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] pismem z dnia 29 lutego 2016 r. poinformował A. Z., że udostępnienie informacji spowoduje poniesienie przez organ dodatkowych kosztów, które zostały ustalone na kwotę 5.799,49 zł oraz że żądane rejestry zawierają dane wrażliwe, których usunięcie z wykonanych wcześniej kserokopii i ponowne skopiowanie zanonimizowanych wersji będzie możliwe po godzinach pracy w czasie niekolidującym z pełnionymi obowiązkami. Następnie pismem z dnia 14 marca 2016 r. powiadomiono stronę, że ewidencje decyzji i postanowień są prowadzone odrębnie dla każdego z 6-ciu oddziałów Inspektoratu, co wymaga do ich przygotowania większej liczby pracowników i żądana informacji publiczna zostanie przekazana na wskazany adres w terminie do dnia 13 maja 2016 r. A.Z. pismem z dnia 31 marca 2016 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, kwestionując wysokość opłaty, którą wskazano jako koszty poniesione przez organ, podnosząc też, że dostęp do informacji publicznej jest bezpłatny. W odpowiedzi na powyższe organ podtrzymał swoje stanowisko w piśmie z dnia 4 kwietnia 2016 r. Następnie przy piśmie z dnia 12 maja 2016 r. udostępniono stronie zanonimizowane kopie żądanych dokumentów oraz wydruki z elektronicznych rejestrów, sporządzone na potrzeby przedmiotowego wniosku. Powyższa przesyłka została doręczona stronie w dniu 30 maja 2016 r. Natomiast A. Z. pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu (wpływ do organu w dniu 4 maja 2016 r.), skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w udostępnieniu informacji publicznej wskazanej we wniosku z dnia 16 lutego 2016 r. W konkluzji skargi wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej i o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi A.Z. wskazał na naruszenie przez organ art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudostępnienie żądanej informacji publicznej w ustawowym terminie. Zarzucił organowi, że nie udostępnił żądanej informacji publicznej pomimo upływu 2 miesięcznego terminu od daty złożenia wniosku. Argumentował, iż wyznaczenie terminu udostępnienia informacji publicznej na dzień 13 maja 2016 r. nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, a organ popadł w stan bezczynności w zakresie złożonego wniosku z dnia 16 lutego 2016 r. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że przygotowanie do udostępnienia żądanej informacji wymaga zaangażowania pracowników Inspektoratu w czasie nie kolidującym z pełnionymi obowiązkami. Dlatego też, korzystając z uprawnień określonych w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, pismem z dnia 14 marca 2016 r. poinformował skarżącego, że żądana informacja publiczna zostanie udostępniona, w terminie do dnia 13 maja 2016 r. Podniósł, że każdorazowe udzielenie odpowiedzi na liczne wnioski skarżącego wymaga zgromadzenia, zanonimizowania i sporządzenia wielu kserokopii żądanych dokumentów, a przy tym wymaga działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania Inspektoratu i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Bezczynność organu administracyjnego, ma miejsce wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu w pierwszej kolejności jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca zobowiązany był do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej, w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p nie budzi wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na organy władzy publicznej oraz podmioty reprezentujące Skarb Państwa. Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu w trybie określonym w ustawie. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. W ocenie Sądu żądane przez skarżącego kserokopie pełnej ewidencji lub wglądu do dokumentów (rejestru/ów), decyzji i postanowień (pozbawionych danych osobowych) z każdego oddziału za okres od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w ramach posiadanych kompetencji, stanowią informację publiczną. Z uzasadnienia skargi wynika, iż skarżący zarzuca organowi bezczynność w zakresie rozpoznania złożonego wniosku w ustawowym terminie i wskazanie terminu jego rozpoznania w czasie dłuższym niż dwa miesiące od daty wpłynięcia wniosku do organu. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wobec treści powołanych wyżej przepisów Sąd uznał, że zarzut bezczynności w rozpoznawanej sprawie jest zasadny. Jak wynika z akt sprawy wniosek skarżącego z dnia 16 lutego 2016 r. wpłynął do organu w dniu 17 lutego 2016 r. W związku z tym 14-dniowy termin do rozpoznania wniosku lub powiadomienia strony o innym terminie załatwienia wniosku, upływał w dniu 2 marca 2016 r. Tymczasem organ o terminie załatwienia wniosku poinformował skarżącego pismem z dnia 14 marca 2016 r., co oznacza, że już w tej dacie pozostawał w zwłoce. Jednocześnie wskazał, że informacja publiczna zostanie udostępniona do dnia 13 maja 2016 r., a więc w terminie dłuższym niż 2 miesiące od daty wpłynięcia wniosku do organu. Termin 2-u miesięczny upływał bowiem w dniu 18 kwietnia 2016 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decydujący w tej materii jest brak wykonania przez organ obowiązku informacyjnego w terminie "nie dłuższym niż 2 miesiące", zakreślonym w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przypisał rażącego charakteru stwierdzonej wyżej bezczynności. Organ informował stronę o dacie do której rozpozna wniosek, żądane informacje zostały udostępnione stronie przy piśmie z dnia 12 maja 2016 r., przekroczenie terminu 2-u miesięcznego nie było wynikiem działania mającego na celu pozbawienie wnioskodawcy dostępu do informacji. Nadto w związku z obciążeniem organu licznymi wnioskami, w tym wnioskami skarżącego, brak jest podstaw do stwierdzenia, że bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. Powyższe stwierdzenia znalazły swoje odzwierciedlenie w pkt 1 wyroku. Udostępnienie żądanej informacji, jakkolwiek już po wpłynięciu skargi do organu, spowodowało zbędność prowadzenia dalszego postępowania, albowiem cele procesowe skarżącego, wskazane w skardze, zostały osiągnięte. Tym samym brak było podstaw do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, ponieważ został on już rozpoznany. Z tych względów należało postępowanie umorzyć (pkt 2 wyroku) i zgodnie z żądaniem skarżącego zasądzić od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania w postaci wpisu (pkt 3 wyroku). Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.