I OZ 1290/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. Redaktora Naczelnego portalu "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 892/16 o odrzuceniu skargi M. H. Redaktora Naczelnego portalu "[...] " na pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie wyznaczenia opłaty w dostępie do informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 892/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. H. Redaktora Naczelnego portalu "[...] " na pismo Burmistrza Miasta i Gminy Skawina w przedmiocie wyznaczenia opłaty w dostępie do informacji publicznej. Sąd wskazał, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga M. H. Redaktora Naczelnego Portalu "I[...] ", na pismo Burmistrza Miasta i Gminy S.w przedmiocie wyznaczenia opłaty w dostępie do informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego, iż jest on Redaktorem Naczelnym Portalu "[...] ". Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie w dniu 29 sierpnia 2016 r. W wyznaczonym terminie, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w sposób wymagany. Wniósł jedynie w dniu 24 sierpnia 2016 r., poprzez e – puap, pismo, do którego dołączył kopie postanowień Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2013 r. i z dnia 12 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016.718.). Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego, iż jest on Redaktorem Naczelnym Portalu "[...] ". W ocenie Sądu nie można za uzupełnienie braków uznać, przedłożenia nie uwierzytelnionych kopii postanowień Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2013 r. i z dnia 12 marca 2014 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że art. 3a Prawa prasowego wskazuje jedynie, iż w zakresie informacji publicznej prasa korzysta z reżimu u.d.i.p. Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 2 u.d.i.p, "od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego". Co za tym idzie, obowiązek każdorazowego udowadniania, iż wnioskodawca reprezentuje prasę stoi w sprzeczności z powołanym przepisem ustawy. Ponadto, działanie takie powoduje zawężenie prawa dostępu do informacji publicznej, godząc w jego podstawowe założenie, jako trybu o charakterze odformalizowanym oraz uproszczonym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale I Działu III "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Wspomniane regulacje, a także zawarte w Rozdziale II tego Działu zatytułowanego "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46–48 i art. 57 § 1 tej ustawy. Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, aby została rozpoznana przez sąd administracyjny, powinna być kompletna oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 P.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakiem formalnym, jak miało to miejsce w sprawie niniejszej, Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał stronę skarżącą do jego uzupełnienia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący w wymaganym terminie nie zastosował się do wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi w sposób wskazany przez Sąd. Zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego, iż jest on Redaktorem Naczelnym Portalu "[...] " było sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie. W takiej sytuacji nie może być wątpliwości odnośnie przedmiotu wezwania i rygoru grożącego w razie niezastosowania się do treści zarządzenia. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że za uzupełnienie braków nie można uznać, przedłożenia nie uwierzytelnionych kopii postanowień Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2013 r. i z dnia 12 marca 2014 r., co musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy zauważyć, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga zawiera imię i nazwisko lub nazwę stron. Skoro jako strona skarżąca wystąpił podmiot określający się jako Redaktor Naczelny Portalu "[...] ", to za skarżącego nie może być uznany M. H. jako osoba fizyczna. Wywody zażalenia byłyby skuteczne gdyby skargę wniósł M. H. jako osoba fizyczna. Podając nazwę strony skarżącej, to sam skarżący ukierunkował dalsze czynności procesowe Sądu związane z badaniem, czy pismo procesowe spełnia wymogi formalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.