II GZ 1163/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 565/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 565/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, przy czym nadano ją poprzez operatora InPost Sp. z o.o. w dniu 12 października 2015 r. Skarga wpłynęła do organu w dniu 20 października 2015 r. Pismem z dnia 27 lipca 2016 r. Poczta Polska S.A. poinformowała, że w toku postępowania reklamacyjnego ustalono, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. została odebrana w dniu 14 września 2015 r. przez M. P. – pełnomocnika skarżącej. Sąd I instancji podkreślił, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), na mocy której znowelizowany został przepis art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), który stanowi obecnie, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Jak wynika z powyższego, równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce Poczty Polskiej, która aktualnie – na mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki operatora wyznaczonego. Z kolei nadanie przesyłki za pośrednictwem InPost Sp. z o.o., nie może być uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu (zaś w przypadku skargi – do sądu za pośrednictwem organu), gdyż InPost Sp. z o.o. nie był na dzień wnoszenia skargi (i nie jest obecnie) operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy – Prawo pocztowe. Sąd I instancji powołał się również na uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, zgodnie z którą "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że dniem wniesienia skargi jest dzień jej wpływu do organu, tj. 20 października 2015 r., a zatem skarga została złożona po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego na jej wniesienie. H. P. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, ewentualnie zmianę i zarzucając mu naruszenie art. 153 ustawy – Prawo pocztowe. Podniosła, że cała korespondencja sądowa była jej doręczana za pośrednictwem operatora Inpost, zatem i ona nadała przesyłkę za pośrednictwem tego operatora. Nie miała wiedzy o braku możliwości nadawania przesyłek przez Inpost, zaś sąd w tym zakresie jej nie pouczył. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 września 2015 r., natomiast skarga została nadana w dniu 12 października 2015 r. za pośrednictwem operatora Inpost, zaś do organu wpłynęła w dniu 20 października 2015 r. Powyższe okoliczności nie są kwestionowane przez skarżącą, która podnosi natomiast, że w jej ocenie była uprawniona do wniesienia skargi za pośrednictwem operatora Inpost, a ponadto nie została pouczona o prawidłowym trybie nadawania skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin ten upłynął bowiem w dniu 14 października 2015 r. Nie jest kwestionowane przez skarżącą, że nadała on pismo nie w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, jakim jest Poczta Polska S.A., a w placówce InPost. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15 (publ. M. Prawn. 2016/1/3-4): "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 20 października 2015 r. i ten dzień należy uznać za datę jej wniesienia. Wobec powyższego należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jako wniesioną z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentów skarżącej dotyczących niepouczenia jej o różnicach w skutkach prawnych nadawania korespondencji u poszczególnych operatorów, należy zaznaczyć, że mogą one zostać ocenione jedynie w ramach rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponadto sposób doręczania skarżącej przesyłek przez sąd nie ma znaczenia w sprawie, bowiem powołany uprzednio art. 83 § 3 p.p.s.a. dotyczy kwestii nadawania pism kierowanych przez strony do sądu, nie zaś doręczania przez sąd pism stronom postępowania. Należy zauważyć, ze zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (a zatem nie tylko operatora wyznaczonego), a ponadto także przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.