II FZ 866/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 września 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 664/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2016 r. nr [...] ([...]) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 września 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 664/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. O. (zwanego dalej "Skarżącym"). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżący, działający przez pełnomocnika adwokata A. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od niezaewidencjonowanego przychodu za 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 28 czerwca 2016 r., wezwano pełnomocnika Skarżącego (podpisanego pod skargą) m.in. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 4 lipca 2016 r., zgodnie z danymi zawartymi na potwierdzeniu odbioru. Powyższy brak nie został uzupełniony. Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki należytego wykazania pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego przed Sądem. W skardze wskazano, że Skarżący działa w sprawie przez pełnomocnika, który złożył swój podpis wraz z pieczątką pod treścią skargi, jednak nie dołączył on przy tej czynności pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego. Dodatkowo, pomimo wezwania, także nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa w zakreślonym przez Sąd terminie. Skoro bowiem wezwanie o złożenie pełnomocnictwa zostało skutecznie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 4 lipca 2016 r., to termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 lipca 2016 r. Sąd zauważył, że bez znaczenia w tym kontekście, pozostaje fakt uiszczenia przez Skarżącego wpisu od skargi, stanowi to bowiem tylko częściowe spełnienie przesłanek, które są ustawowo konieczne do nadania dalszego biegu sprawie. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy w całości WSA celem dalszego rozpatrzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), polegające na odrzuceniu skargi, podczas gdy pełnomocnik Skarżącego nie był wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie odpisu pełnomocnictwa. Wskazano, że w dniu 4 lipca 2016 r. zostało doręczone pełnomocnikowi: doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 28 czerwca 2016 r. (jako pismo przewodnie) oraz przedmiotowe zarządzenie oraz doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę (pismo przewodnie) i odpowiedź na skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl w art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Jeżeli pismo nie odpowiada powyższym wymogom, sąd zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje wady pełnomocnictwa jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzucenie. W niniejszej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wysłano do adw. A. K. odpis odpowiedzi na skargę oraz 2 wezwania (k. 36). Jak wynika z wezwania z dnia 28 czerwca 2016 r. (k. 34), adw. A. K. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pisma zostały skutecznie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 4 lipca 2016 r., zgodnie z danymi zawartymi na potwierdzeniu odbioru. Jednak brak w zakresie pełnomocnictwa nie został uzupełniony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. [pic]