VI SA/Wa 198/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu poddania partii artykułu rolno-spożywczego zabiegowi zmiany oznakowania oddala skargę w całości Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] , Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej także: "GIJHAR-S"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - dalej: "k.p.a.") oraz art. 21 i art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 678 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/200 (dalej: "rozporządzenie nr 1169/2011"; Dz. U. L 304/18 z 22 listopada 2011, str. 18 ze zm.), art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz art. 8 ust. 1, art. 16 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (dalej: "rozporządzenie nr 178/2002"; Dz. Urz. WE L 31 z 1 lutego 2002, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. - polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, ze zm.) - uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] oraz nakazał spółce [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca") poddać partię artykułu rolno-spożywczego pod nazwą "[...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’80 g, oznaczonej: Najlepiej spożyć przed końcem 042017, nr partii produkcyjnej: A7282, cena zbytu brutto: 1,68 zł/szt." zabiegowi zmiany oznakowania poprzez usunięcie napisu o treści "100% COCOA" z etykiety przedmiotowej partii produktu oraz poprzez precyzyjne podanie zawartości tłuszczu kakaowego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 7 kwietnia 2015 r. konsument R.L. wystosował do [...] Wojewódzkiego Inspektora wiadomość elektroniczną, w której wskazał, iż informacja "100% COCOA HIGH QUALITY" umieszczona na opakowaniu kakao o obniżonej zawartości tłuszczu wyprodukowanego przez skarżącą spółkę [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] narusza postanowienia rozporządzenia nr 1169/2011 w ten sposób, że umieszczenie na opakowaniu produktu, jakim jest kakao o obniżonej zawartości tłuszczu, informacji "100% cacao", sugeruje konsumentom, że produkt ten posiada specjalne właściwości, których nie posiadają inne podobne produkty, a więc, że inne produkty o nazwie "kakao" mogą zawierać w składzie niekoniecznie 100% kakao, ale również inne składniki – na co w rzeczywistości nie pozwalają przepisy prawne, tj. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 214, poz. 1813 ze zm.). W konsekwencji, wspomniany konsument uznał, że oznakowanie spornego opakowania narusza obowiązujące przepisy prawa i wprowadza konsumenta w błąd. W związku z powyższą wiadomością, [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej także: "Wojewódzki Inspektor") przeprowadził w dniach 5-6 maja 2015 r. kontrolę w siedzibie skarżącej spółki w zakresie jakości handlowej kakao. W wyniku przeprowadzonej kontroli, zgodnie z protokołem kontroli nr [...] z dnia 6 maja 2015 r., stwierdzono nieprawidłowości polegające na umieszczeniu na etykiecie spornego produktu: 1) w okrągłym znaku o barwie złotej napisu o treści "100% COCOA", co sugeruje specjalne właściwości produktu (wyższą jakość) w porównaniu z innymi podobnymi produktami tego typu dostępnymi na rynku, co w konsekwencji narusza tym samym art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1169/2011, 2) informacji takich, jak "100% COCOA", "HIGH QUALITY", "ROYAL CACAO EXTRA DARK", co sugeruje specjalne właściwości produktu (wyższą jakość) w porównaniu z innymi podobnymi produktami tego typu dostępnymi na rynku, co narusza tym samym art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1169/2011, 3) informacji "Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu (zawartość tłuszczu kakaowego 10-12%)", co przez nieprecyzyjne podanie zawartości tłuszczu kakaowego narusza art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1169/2011. Z uwagi na powyższe, w dniu 5 maja 2015 r. dokonano zabezpieczenia niewłaściwie oznakowanych dwóch partii kakao o obniżonej zawartości tłuszczu, tj.: 1) [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’80 g, wielkość partii magazynowej: 65,28 kg (816 szt. a’ 80 g), wielkość partii produkcyjnej: 331,2 kg (4140 szt. a’ 80 g), oznaczona: Najlepiej spożyć przed końcem: 042017, nr partii produkcyjnej: A7282 (dalej: "partia A7282"); 2) [...] – Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’ 80 g, wielkość partii magazynowej: 29,76 kg (372 szt. a’ 80 g), wielkość partii produkcyjnej 885,12 kg (11064 szt. a’ 80 g), oznaczona: Najlepiej spożyć przed końcem 042017, nr partii produkcyjnej: A9762 (dalej: "partia A9762"). W dniu 11 maja 2015 r. organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zakazu wprowadzania do obrotu partii A7282, z uwagi na nieprawidłowe oznakowanie świadczące o niewłaściwej jakości handlowej, która świadczy o naruszeniu art. 7 ust. 1 lit. a i c rozporządzenia nr 1169/2011. W zaleceniach pokontrolnych organ pierwszej instancji wezwał skarżącą spółkę do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie następujących zaleceń: 1) usunięcie napisu o treści "100% COCOA" z opakowań produktu: [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’ 80g; 2) usunięcie elementów oznakowania sugerujących specjalne właściwości produktu, tj. "100% COCOA", "HIGH QUALITY" oraz "ROYAL" i "EXTRA" w przypadku produktu: [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’ 80 g; 3) podanie konkretnej, rzeczywistej zawartości tłuszczu kakaowego na opakowaniach produktu: [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’ 80 g. W dniu 19 maja 2015 r. Wojewódzki Inspektor zakończył postępowanie dowodowe w sprawie. W piśmie z dnia 25 maja 2015 r. skarżąca spółka zgłosiła wnioski i zastrzeżenia do postępowania. Strona skarżąca wskazała, iż informacja "100% cocoa" umieszczona na spornym opakowaniu nie świadczy o szczególnych właściwościach produktu, ale jedynie stanowi informację podstawową dotyczącą składu. Strona skarżąca zaznaczyła przy tym, iż oznaczenie ilości składnika lub kategorii składników użytych do wytwarzania lub przygotowania danego środka jest obowiązkowe, gdy dany składnik lub dana kategoria składników występują w nazwie środka spożywczego lub są zwykle kojarzone z tą nazwą przez konsumenta. Skarżąca spółka wskazała ponadto, iż organ nie zakwestionował w żaden sposób wysokiej jakości jej produktów, a zatem nieuprawnione jest wezwanie do usunięcia z opakowania oznaczenia "high quality". Skarżąca spółka podkreśliła jednocześnie, iż określenie "extra dark" jest wyłącznie określeniem rzeczywistych cech organoleptycznych produktu, którego barwę określono jako ciemną, czerwonobrązową. Skarżąca spółka wskazała w konsekwencji, iż nie można mówić o wprowadzaniu konsumenta w błąd. W wyniku rozpatrzenia sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], zakazał skarżącej spółce wprowadzania do obrotu partii 65,28 kg (816 szt. a’ 80 g) produktu o nazwie [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’80 g, oznaczonej: Najlepiej spożyć przed końcem: 042017, nr partii produkcyjnej: A7282, cena zbytu brutto: 1,68 zł/szt, wyprodukowanej przez skarżącą spółkę. Powyższa decyzja opatrzona została jednocześnie klauzulą natychmiastowej wykonalności. W piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. organ pierwszej instancji odstąpił od zalecenia pokontrolnego dotyczącego usunięcia wyrażeń "high quality" i "royal cacao extra dark" z opakowań spornego produktu. Pismem z dnia 29 lipca 2015 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, względnie o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, strona skarżąca zarzuciła: - naruszenie art. 7 ust. 1 lit. a i c rozporządzenia nr 1169/2011 - poprzez uznanie, że informacja "100% COCOA" sugeruje specjalne właściwości produktu, nieprawidłowe określenie katalogu produktów podobnych do kakao, a także poprzez uznanie, że przedmiotowy produkt nie spełnia wymagań w zakresie jakości handlowej dotyczących tych artykułów i uznanie, że wprowadza on w błąd przeciętnego konsumenta, - naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, w tym nieustosunkowanie się do wszystkich kwestii podnoszonych w zastrzeżeniach do kontroli, - naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji, z uwagi na lakoniczne odnotowanie niektórych argumentów strony skarżącej, bez merytorycznego uzasadnienia przyczyn ich nieuwzględnienia. W wyniku rozpoznania odwołania, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] , uchylił w całości sporną decyzję organu pierwszej instancji oraz nakazał skarżącej spółce poddać partię produktu [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a’80 g, partii produkcyjnej: A7282, zabiegowi zmiany oznakowania z uwagi na nieodpowiadanie wymaganiom jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, poprzez: - usunięcie napisu o treści "100% COCOA" z etykiety przedmiotowej partii produktu oraz - precyzyjne podanie zawartości tłuszczu kakaowego. Jednocześnie GIJHAR-S nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie skarżąca spółka dopuściła się naruszenia przepisów prawa żywnościowego, z uwagi na zamieszczanie informacji, które przez odniesienie do wysokiej jakości produktu i użytych surowców mogły powodować w konsumencie przeświadczenie, iż ma do czynienia z artykułem lepszym jakościowo, podczas gdy każde dostępne na rynku kakao, składa się w 100% z ziaren kakaowca. Organ odwoławczy stwierdził, że w sytuacji, gdy producent stosuje chwyty marketingowe, mające na celu wyróżnienie produktu na tle pozostałych artykułów o podobnych bądź tych samych właściwościach, mamy do czynienia z nadużyciem zaufania konsumentów. Zdaniem organu odwoławczego, zamieszczenie napisu "100% COCOA", w celu uatrakcyjnienia oraz wyróżnienia artykułu rolno-spożywczego na tle innych produktów, stanowi naruszenie godzące w zasady konkurencyjności na rynku produktów żywnościowych. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uznał, że umieszczenie na opakowaniu informacji, iż przedmiotowa partia kakao została wytworzona w 100% z ziarna kakaowca "100% COCOA" może sugerować konsumentowi, że w przypadku produktów, na których opakowaniu nie zamieszczono takiej deklaracji, ziarno kakaowca stanowi jeden z surowców wykorzystanych do jego produkcji. Ponadto, organ odwoławczy powołał się na przepis § 11 ust. 4 rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych, który stanowi, iż w oznakowaniu kakao o obniżonej zawartości tłuszczu (kakao w proszku o obniżonej zawartości tłuszczu) oraz czekolady do picia o obniżonej zawartości tłuszczu (słodzonego kakao o obniżonej zawartości tłuszczu, słodzonego kakao w proszku o obniżonej zawartości tłuszczu) podaje się zawartość tłuszczu kakaowego. W tej sytuacji, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uznał, że podanie przez stronę skarżącą jedynie przedziału procentowego zawartości tłuszczu kakaowego nie spełnia wymogu w/w przepisu. Organ odwoławczy uznał, że niesprecyzowanie informacji o zawartości tłuszczu kakaowego wprowadza konsumenta w błąd co do składu produktu, gdyż uniemożliwia konsumentowi poznanie prawdziwych parametrów jakościowych produktu. Organ odwoławczy stwierdził, że w świetle powołanego rozporządzenia wynika, iż nazwa "kakao o obniżonej zawartości tłuszczu" nie określa jednoznacznie zawartości tłuszczu kakaowego w tym produkcie. Według organu, brak informacji o zawartości tłuszczu kakaowego w pobliżu nazwy, a podanie tej informacji jedynie na panelu bocznym opakowania, może wprowadzać w błąd konsumenta, zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011. Ustosunkowując się do argumentów skarżącej spółki, iż kwestionowany produkt zawiera w składzie wyłącznie kakao i z całą pewnością spełnia dodatkowe wymagania dotyczące jakości handlowej tego artykułu, a także, iż informacja "100% COCOA" nie sugeruje specjalnych właściwości spornego produktu, lecz stanowi wyłącznie podstawową informację dotycząca składu, organ odwoławczy wyraźnie zauważył na wstępie, że organy obu instancji nie kwestionują prawdziwości stwierdzenia "100% COCOA", tylko sposób, w jaki ta informacja została podana. Organ wskazał bowiem, że skoro w przypadku produkcji kakao o obniżonej zawartości cukru, nie jest możliwy dodatek innych składników, niż ziarna kakaowca, uznać należy zatem, że umieszczenie w oznakowaniu informacji "100% COCOA" sugeruje potencjalnemu nabywcy, iż inni producenci kakao, którzy takiego zapisu w oznakowaniu swoich produktów nie zamieścili, stosują szerszą gamę surowcową podczas procesu produkcji. W związku z powyższym, organ odwoławczy uznał, że oznakowanie produktu nie powinno wskazywać, iż posiada cechy wyjątkowe, niespotykane u podobnych środków spożywczych (w tym wypadku sugerować, że produkt jest lepszy od innych, bo jest wytworzony w 100% z ziarna kakaowca), podczas gdy do produkcji kakao o obniżonej zawartości cukrów nie stosuje się innych składników niż ziarna kakaowca. Powołując się na przepis art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206), organ odwoławczy wskazał, że praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Zdaniem organu odwoławczego, takim działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie prawdziwych informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd. W konsekwencji, zdaniem organu, tak wyeksponowana informacja - chociaż odpowiadająca prawdzie - powoduje, ze produkt nie spełnia wymagań jakości handlowej określonych w art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1169/2011, gdyż może sugerować przeciętnemu konsumentowi, że produkt posiada inne cechy (szczególne, lepsze właściwości), niż jego odpowiednik oferowany przez innych przedsiębiorców (którego oznakowanie nie zawiera takiej informacji). Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych podkreślić, że oznaczanie ilościowe składników w oznakowaniu ma na celu udzielanie konsumentom rzetelnej i prawdziwej informacji o produkcie, a zatem nie może być oparte na zasadach dowolności, czy też dobrowolności. Mając to na względzie, organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w przedmiotowej sprawie umieszczenie informacji o procentowej zawartości kakao nie pozostaje bez wpływu na wybór konsumenta, ponieważ sugeruje, że podobne środki spożywcze (kakao o obniżonej zawartości tłuszczu) nie zawierające w oznakowaniu takiej informacji, posiadają inną zawartość procentową, niż kwestionowany produkt. W konsekwencji, organ odwoławczy uznał, że nie sposób zgodzić się ze stroną skarżącą, iż w przedmiotowym przypadku uzasadniona była możliwość fakultatywnego oznaczania ilości składnika. Ustosunkowując się do argumentów skarżącej spółki, organ odwoławczy uznał, że eksponowanie cechy podstawowej produktu (w tym przypadku podstawową cechą kakao o obniżonej zawartości tłuszczu jest zawartość 100% kakao) nie wyklucza wprowadzenia przeciętnego konsumenta w błąd. Organ uznał bowiem, że wprowadzenie w błąd poprzez eksponowanie podstawowej cechy produktu może mieć miejsce wówczas, gdy eksponowanie owej cechy następuje w taki sposób, że cecha podstawowa nabiera w ocenie przeciętnego konsumenta "szczególnego charakteru". Według organu, dzieje się tak dlatego, że przeciętny konsument to osoba, która nie posiada specjalistycznej wiedzy z zakresu prawa żywnościowego, a zatem może nie wiedzieć, że kakao o obniżonej zawartości tłuszczu to produkt z zawartością 100% kakao. Zatem, jak uznał organ odwoławczy, można spodziewać się, że przeciętny konsument, mając do wyboru dwa produkty (kakao o obniżonej zawartości tłuszczu), z których tylko jeden z nich będzie posiadał informację "100% COCOA", wybierze artykuł o zadeklarowanej zawartości ziarna kakaowca, uznając go za produkt pełnowartościowy, lepszy. Odnosząc się do zarzutu, że zastosowany nakaz wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności jest nieproporcjonalny, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie ma przeciwwskazań, by zastosować art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, nakazując stronie skarżącej poddanie spornego artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej określonym zabiegom. Organ odwoławczy wskazał, że postanowił wydać decyzję nakazującą poddanie zabiegowi ponownego oznakowania w/w partii artykułu rolno-spożywczego, uznając to za rozstrzygnięcie łagodniejsze dla skarżącego producenta, które nie eliminuje partii z obrotu. Powołując się na przepisy art. 8 ust. 1 oraz art. 16 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, organ odwoławczy uznał, że przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce, m.in. dotyczącej znakowania artykułów rolno-spożywczych, mogącej w jakikolwiek sposób wprowadzić w błąd konsumenta. Ponadto, organ zauważył, że stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym zobowiązane są zapewnić, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów. W związku z powyższym, organ odwoławczy stwierdził, że artykuły rolno-spożywcze powinny być zgodne z wymaganiami jakości handlowej na każdym etapie produkcji. Zdaniem organu, skoro oznakowanie artykułów rolno-spożywczych jest istotnym elementem jakości handlowej, to obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i niewzbudzający wątpliwości konsumenta. Konkludując, organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie kwestionowana partia [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a'80 g nie spełniała wymagań zawartych w przytoczonych wyżej aktach prawnych, albowiem umieszczenie na opakowaniu informacji, iż przedmiotowa partia kakao została wytworzona w 100% z ziarna kakaowca, może sugerować konsumentowi, że w przypadku produktów, na których opakowaniu nie zamieszczono takiej deklaracji, ziarno kakaowca stanowi jeden z surowców wykorzystanych do jego produkcji. Pismem z dnia 21 grudnia 2015 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2015 r. w części punktu 2 tiret 1 nakazującego stronie skarżącej poddanie spornej partii produkcyjnej o numerze A7282 zabiegowi zmiany oznakowania poprzez usunięcie napisu o treści "100% COCOA" z etykiety przedmiotowej partii produktu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części pkt 2 tire 1 oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, str. 18-63), poprzez: - uznanie, że informacja o 100% COCOA sugeruje specjalne właściwości produktu, - błędną wykładnię pojęcia produktów podobnych, a przez to nieprawidłowe określenie katalogu produktów podobnych do kakao, a tym samym - niezasadne uznanie, że sporny produkt Royal Cacao nie spełnia wymagań w zakresie jakości handlowej, a także - uznanie, że informacja o 100% COCOA wprowadza w błąd przeciętnego konsumenta. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca stwierdziła, że - wbrew zarzutom organów obu instancji - informacja o 100% COCOA nie sugeruje specjalnych właściwości produktu. W ocenie skarżącej spółki, powyższa informacja jest wyłącznie informacją podstawową dotyczącą składu. Skarżąca uznała, że sporna informacja nie ma związku z właściwościami produktu, a tym bardziej z właściwościami specjalnymi. Strona skarżąca zaznaczyła ponadto, że oznaczenie ilości składnika lub kategorii składników użytych do wytwarzania lub przygotowania danego środka spożywczego jest obowiązkowe, gdy dany składnik lub dana kategoria składników występują w nazwie środka spożywczego lub są zwykle kojarzone z tą nazwą przez konsumenta. Strona skarżąca przyznała wprawdzie, że w odniesieniu do omawianych produktów obowiązek ten jest wyłączony, niemniej jednak zdaniem skarżącej istnieje fakultatywna możliwość jego stosowania (art. 22 ust. 1 a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r.). Jednocześnie, skarżąca spółka nie zgodziła się z organem odwoławczym, iż zakazane jest stosowanie tych informacji, gdy nie są one obligatoryjne. Zdaniem skarżącej spółki, celem powyższego przepisu jest wzmocnienie ochrony konsumentów poprzez informowanie szczegółowo o kluczowych składnikach w produkcie. Skarżąca podkreśliła, że ustawodawca wręcz nakazuje wskazywanie tych informacji, uznając je za pożądane. Skarżąca spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem organów obu instancji, że wyrażenie o procentowej zawartości składnika kakao sugeruje specjalne właściwości produktu (wyższą jakość) w porównaniu z innymi podobnymi produktami tego typu dostępnymi na rynku. W ocenie strony skarżącej, jest to błędne założenie, bowiem nie można uznać, że jedynie inne produkty kakao o obniżonej zawartości tłuszczu są produktami podobnymi. Skarżąca spółka uznała bowiem, że podobieństwo wynika z przeznaczenia, ceny oraz właściwości, a także choćby z nazwy. Strona wskazała, że w ramach kategorii wyrobów kakaowych i czekoladowych znajdują się również inne produkty tego typu, tj. czekolady, a zwłaszcza czekolady do picia (inaczej słodzone kakao, słodzone kakao w proszku). Skarżąca spółka zauważyła, że zgodnie z definicją zawartą w stosownym rozporządzeniu, czekolada do picia (słodzone kakao, słodzone kakao w proszku) jest wyrobem będącym mieszaniną kakao (kakao w proszku) i cukrów, zawierającym nie mniej niż 25% kakao. Mając na uwadze powyższe, strona skarżąca podkreśliła, że na rynku istnieją również inne typy kakao, które zgodnie z podanymi powyżej normami nie muszą zawierać 100% kakao. W tej sytuacji, zdaniem strony skarżącej, podanie informacji o procentowej zawartości kakao - wbrew stanowisku organów obu instancji - nie stanowi naruszenia art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1169/2011. Skarżąca spółka uznała bowiem, że informacja taka nie wprowadza konsumenta w błąd, a wręcz przeciwnie, informuje konsumenta o konkretnym rodzaju produktu. Strona skarżąca stwierdziła jednocześnie, iż nie może budzić wątpliwości to, iż kakao oraz kakao z cukrem są produktami podobnymi. Zdaniem skarżącej, produkty takie należy odróżnić od produktów "takich samych", czyli kakao konkretnego rodzaju. W związku z tym, strona skarżąca zarzuciła, iż organ odwoławczy niezasadnie utożsamił te dwa różne pojęcia. Zdaniem strony skarżącej, skoro mamy do czynienia z uważnym klientem, dobrze poinformowanym i jednocześnie przykładającym większą uwagę z racji rodzaju produktu, to prawidłowym wnioskiem z tego płynącym jest uznanie, że informacja o procentowej zawartości składnika nie wprowadza go w błąd. Skarżąca spółka uznała, że powyższa informacja jest prawdziwa i wynika z podstawowej cechy tego produktu, natomiast inne takie same produkty również zawierają informację o składzie. Zdaniem skarżącej spółki, dane o 100% COCOA jedynie informują konsumenta o właściwościach produktu. Strona skarżąca uznała, że trudno oczekiwać, aby racjonalny konsument, poprzez informację o procentowej zawartości kakao został wprowadzony w błąd, w ten sposób, że gdyby tych informacji nie było nie dokonałby zakupu produktu. Według strony skarżącej, bardziej prawdopodobne jest wręcz to, że informacje takie zachęcą konsumenta do bardziej wnikliwego porównania tego typu produktów na rynku, przede wszystkim pod kątem składu oraz nazwy i pozwolą mu dokonać bardziej racjonalnego wyboru. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej także: "p.p.s.a."). Rozstrzygając niniejszą sprawę, należy jednocześnie wyraźnie zaznaczyć, że od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej, kontrola sądu administracyjnego obejmuje również zgodność rozstrzygnięć organów administracji publicznej z prawem wspólnotowym (prawem Unii Europejskiej), rozumianym jako całokształt dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej (acquis communautaire), w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego (prawa Unii Europejskiej), interpretowanych oraz stosowanych w sposób jednolity na całym obszarze Unii Europejskiej. W wyniku analizy zarówno materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, jak i argumentacji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organ odwoławczy, rozstrzygając w niniejszej sprawie, nie dopuścił się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. W ocenie Sądu, nakazując skarżącej spółce [...] sp. z o o.o. z siedzibą w[...]poddania spornej partii artykułu rolno-spożywczego pod nazwą [...] - Kakao o obniżonej zawartości tłuszczu a'80 g, oznaczonej: Najlepiej spożyć przed końcem: 042017, nr partii produkcyjnej: A7282, cena zbytu brutto: 1,68 zł/szt., zabiegowi zmiany oznakowania poprzez usunięcie napisu o treści "100% COCOA" z etykiety przedmiotowej partii produktu oraz poprzez precyzyjne podanie zawartości tłuszczu kakaowego, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nie dopuścił się jakiegokolwiek istotnego naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., albowiem podjął wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a także prawidłowo ustalił stan faktyczny, opierając się przy tym na właściwej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. W konsekwencji prawidłowych ustaleń, organ odwoławczy zasadnie uznał, że oznakowanie spornego artykułu rolno-spożywczego nie odpowiada wymaganiom jakości handlowej określonym w stosownych przepisach prawa. Sądu uznał bowiem, że - wbrew zarzutom strony skarżącej - Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, wydając zaskarżoną decyzję, nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego wyrażonych zarówno w aktach prawa europejskiego, w tym w szczególności w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Tekst mający znaczenie dla EOG - Dz. Urz. UE L 304/18 z dnia 22 listopada 2011 r.) oraz w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z dnia 1 lutego 2002, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE - polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, ze zm.), jak i w przepisach krajowych, w tym w szczególności w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 678 ze zm.). Na wstępie należy wyraźnie wskazać, że oznakowanie artykułów rolno-spożywczych stanowi istotny element jakości handlowej, zaś obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i niewzbudzający wątpliwości konsumenta. Zgodnie z art. 2 lit. j rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, "etykietowanie" oznacza wszelkie napisy, dane szczegółowe, znaki handlowe, nazwy marek, ilustracje lub symbole odnoszące się do danego środka spożywczego i umieszczone na wszelkiego rodzaju opakowaniu, dokumencie, ulotce, etykiecie, opasce lub pierścieniu towarzyszącym takiej żywności lub odnoszącym się do niej. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że nieprawidłowe oznakowanie danego środka spożywczego narusza normę prawną wyrażoną w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, który stanowi, że wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Jak stanowi art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 171, poz. 1206 ze zm.), praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Takim działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie prawdziwych informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka, jako producent, dopuściła się naruszenia przepisów prawa żywnościowego z uwagi na zamieszczanie na spornej partii kakao informacji "100% COCOA", która przez odniesienie do wysokiej jakości produktu i użytych surowców mogła powodować w konsumencie przeświadczenie, iż ma do czynienia z artykułem lepszym jakościowo, podczas gdy każde dostępne na rynku kakao, składa się w 100% z ziaren kakaowca. W konsekwencji, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uznał, że umieszczenie na opakowaniu informacji, iż przedmiotowa partia kakao została wytworzona w 100% z ziarna kakaowca ("100% COCOA"), może sugerować konsumentowi, że w przypadku produktów, na których opakowaniu nie zamieszczono takiej deklaracji, ziarno kakaowca stanowi jeden z surowców wykorzystanych do jego produkcji. Takie zaś działanie, zdaniem organu, ma na celu niedopuszczalne wyróżnienie spornego produktu na tle pozostałych artykułów o podobnych bądź tych samych właściwościach, co stanowi nadużycie zaufania konsumentów, a także godzi w zasady konkurencyjności na rynku produktów żywnościowych. Z kolei, strona skarżąca uznała, że - wbrew zarzutom organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - sporna informacja w postaci napisu "100% COCOA" nie sugeruje specjalnych właściwości produktu, lecz jest wyłącznie informacją podstawową dotyczącą składu. Jednocześnie, skarżąca spółka wyraziła przekonanie, że oznaczenie ilości składnika lub kategorii składników użytych do wytwarzania lub przygotowania danego środka spożywczego jest wręcz obowiązkowe w sytuacji, gdy dany składnik lub dana kategoria składników występują w nazwie środka spożywczego lub są zwykle kojarzone z tą nazwą przez konsumenta. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, należy zauważyć, iż każde dostępne na rynku kakao składa się w 100% z ziaren kakaowca. Powyższe wynika jednoznacznie z przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 214, poz. 1813 ze zm.), zgodnie z którym kakao o obniżonej zawartości tłuszczu (kakao w proszku o obniżonej zawartości tłuszczu) jest wyrobem otrzymanym przez sproszkowanie oczyszczonych, odłuszczonych i prażonych ziaren kakaowych, zawierającym mniej niż 20% tłuszczu kakaowego w przeliczeniu na suchą masę. W związku z powyższym, uznać należy, iż wszystkie tego typu produkty dostępne na rynku nie mogą zawierać innych składników niż kakao. A zatem produkt, który w składzie nie będzie miał 100% kakao, nie może stanowić produktu o nazwie kakao. W ocenie Sądu, uznać należy zatem, że skoro w przypadku produkcji kakao o obniżonej zawartości cukru, nie jest możliwy dodatek innych składników, niż ziarna kakaowca, to umieszczenie w oznakowaniu informacji "100% COCOA" sugeruje potencjalnemu nabywcy, iż inni producenci kakao, którzy takiego zapisu w oznakowaniu swoich produktów nie zamieścili, stosują szerszą gamę surowcową podczas procesu produkcji. W związku z powyższym, Sąd podzielił stanowisko Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, że oznakowanie produktu nie powinno wskazywać, że posiada cechy wyjątkowe, niespotykane w podobnych środkach spożywczych, a więc nie może sugerować, jak w przypadku spornego produktu, że jest on lepszy od innych, albowiem jest wytworzony w 100% z ziarna kakaowca, podczas gdy de iure do produkcji kakao o obniżonej zawartości cukrów nie stosuje się innych składników, niż ziarna kakaowca. Warto w tym miejscu bardzo wyraźnie podkreślić, że organy obu instancji nie kwestionowały w toku postepowania prawdziwości stwierdzenia zawartego w informacji "100% COCOA", lecz jedynie zarzuciły, że sposób, w jaki informacja ta została podana, jest niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa. W tej sytuacji, warto wyraźnie podkreślić, że praktykę polegającą na rozpowszechnianiu prawdziwych informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd uznaje się również za działanie wprowadzające w błąd, a więc tak wyeksponowana informacja, jak w spornym produkcie skarżącej spółki, pomimo, że odpowiada prawdzie - powoduje, że produkt nie spełnia wymagań jakości handlowej określonych w art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1169/2011, gdyż może sugerować przeciętnemu konsumentowi, że produkt posiada inne cechy (szczególne, lepsze właściwości), niż jego odpowiednik oferowany przez innych przedsiębiorców (którego oznakowanie nie zawiera takiej informacji). Ponadto, zdaniem Sądu, uznać należy, iż - wbrew sugestiom strony skarżącej - w przedmiotowej sprawie umieszczenie informacji o procentowej zawartości kakao nie mogło pozostawać bez wpływu na wybór konsumenta, albowiem sformułowanie "100% COCOA" ewidentnie sugeruje, że podobne środki spożywcze (kakao o obniżonej zawartości tłuszczu) nie zawierające w oznakowaniu takiej informacji, posiadają inną zawartość procentową ziaren kakaowca, niż kwestionowany produkt. W konsekwencji, zgodzić się należy z organem odwoławczym, że w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca dopuścił się naruszenia wskazanych powyżej przepisów z uwagi na zamieszczanie informacji, które przez odniesienie do wysokiej jakości spornego produktu i użytych surowców mogły powodować w konsumencie przeświadczenie, iż ma do czynienia z artykułem lepszym jakościowo, gdy tymczasem każde dostępne na rynku kakao, składa się w 100% z ziaren kakaowca. W ocenie Sądu, skoro produkt oznakowany, jako kakao o obniżonej zawartości tłuszczu, jest produktem jednoskładnikowym (zawierającym 100% kakao), to umieszczenie informacji o procentowej zawartości kakao w tym przypadku nie tylko jest zbędne, ale przede wszystkim niezgodne z przepisami regulującymi stosowne praktyki handlowe, albowiem niezasadnie wyróżnia tak oznakowany produkt spośród innych podobnych na rynku, sugerując szczególne właściwości, podczas gdy w rzeczywistości wszystkie produkty podobne mają takie właściwości. Mając na względzie powyższe, zgodzić się należy z Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, że eksponowanie cechy podstawowej danego produktu nie wyklucza wprowadzenia przeciętnego konsumenta w błąd, gdy eksponowanie owej cechy następuje w taki sposób, że cecha podstawowa nabiera w ocenie przeciętnego konsumenta "szczególnego charakteru". Należy podkreślić w tym miejscu, że przeciętny konsument to niewątpliwie osoba, która nie posiada specjalistycznej wiedzy z zakresu prawa żywnościowego, a więc może nie wiedzieć, że kakao o obniżonej zawartości tłuszczu to produkt z zawartością 100% ziaren kakaowca. W tej sytuacji, wbrew zapewnieniom strony skarżącej, można spodziewać się, że przeciętny konsument, mając do wyboru dwa produkty (kakao o obniżonej zawartości tłuszczu), z których tylko jeden z nich będzie posiadał informację "100% COCOA", wybierze artykuł o zadeklarowanej zawartości ziarna kakaowca, uznając go za produkt pełnowartościowy, i tym samym lepszy. Sąd zgodził się ponadto ze stanowiskiem organu odwoławczego, że podanie jedynie przedziału procentowego zawartości tłuszczu kakaowego wprowadza konsumenta w błąd co do składu produktu, gdyż uniemożliwia konsumentowi poznanie prawdziwych parametrów jakościowych produktów. W ocenie Sądu, Główny Inspektor Jakości handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wszechstronny do wszystkich istotnych argumentów strony skarżącej podnoszonych w toku postępowania. Ponadto, organ odwoławczy wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlaczego - wbrew twierdzeniom strony skarżącej - jej argumenty nie podważają oceny organu w zakresie niezgodności oznakowania spornego produktu z powołanymi przepisami prawa regulującymi zasady jakości handlowej. W konsekwencji, Sąd uznał, że przeprowadzoną przez organ odwoławczy ocenę materiału dowodowego należy w tej sytuacji uznać za dokonaną z zachowaniem reguł swobodnej oceny dowodów i nienoszącą cech dowolności. Trudno zgodzić się jednocześnie ze stroną skarżącą, iż dokonana przez organ odwoławczy ocena zarówno materiału dowodowego, jak i argumentów strony skarżącej była jednostronna i sprowadzała się do ogólnikowych sformułowań, albowiem - w ocenie Sądu - organ ten w pełni odniósł się do podniesionych przez stronę zastrzeżeń, istotnych dla oceny zgodności spornego oznakowania z przepisami prawa, co dało tym samym stronie skarżącej możliwość ustosunkowania się do zarzutów (stanowiska) organu. Z tej przyczyny należy uznać, iż brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych po stronie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, które uniemożliwiłyby Sądowi prawidłowe ustosunkowania się do zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że również uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. spełnia wymogi przewidziane przez ustawodawcę w art. 107 § 3 k.p.a., albowiem uzasadnienie przedmiotowego rozstrzygnięcia organu zawiera pełne wyjaśnienie okoliczności branych przez organ pod uwagę przy wydawaniu decyzji na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.