I SA/Bk 119/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.),, sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant referent stażysta Mateusz Kownacki, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Audi Q7 oddala skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] września 2015 r., nr [...], określającą T. M. (dalej: "Skarżący") zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki A., nr VIN: [...] na kwotę 8.028 zł. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2014 r. Skarżący zakupił w USA od firmy C. uszkodzony (wycofany z ruchu - salvage certificate) samochód osobowy A., model 2011 za kwotę 5.900 dolarów amerykańskich, opłacił koszty ubezpieczenia i transportu samochodu do Rotterdamu w kwocie 800 dolarów, a następnie w dniu [...] stycznia 2015 r. w holenderskim urzędzie celnym w Rotterdamie opłacił należności z tytułu importu pojazdu w kwocie 548,30 EUR (cło - 10% od wartości celnej 5483 EUR), koszty wyładunku 395 EUR oraz podatek VAT od importu w kwocie 1349,46 EUR. W dniu [...] lutego 2015 r. Skarżący złożył w Urzędzie Celnym w B. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu (AKC-U), w której zadeklarował podstawę opodatkowania w kwocie 25.188 zł, podatek akcyzowy w kwocie 4685 zł obliczony zgodnie ze stawką 18,6% a jako datę powstania obowiązku podatkowego wskazał [...] lutego 2015 r W dniu [...] lutego 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wezwał Skarżącego do pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego w stanie nieuszkodzonym, ustalonej przez organ podatkowy na kwotę 106.661 zł. W odpowiedzi Skarżący oświadczył, że wartość zakupionego pojazdu wynika z tego, ze auto jest bardzo mocno uszkodzone, nie nadaje się w takim stanie do użytkowania. Jako dowód Skarżący dołączył płytę DVD ze zdjęciami dokumentującymi uszkodzenia pojazdu. W dniu [...] czerwca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Organ dokonał analizy ofert sprzedaży podobnych uszkodzonych pojazdów na rynku amerykańskim, w wyniku której ze strony www karmena.com uzyskał informacje o ofertach sprzedaży samochodów marki A. model 2011 uszkodzonych w stopniu znacznym w wysokości. 11.000, 11.100, 14.700, 15.500, 15.600, 17.100, 20.600, 21.700 i 22.100 USD. Mając to na względzie organ I instancji uznał, iż wskazana przez Skarżącego podstawa opodatkowania odbiega od cen na rynku amerykańskim i tym samym nie jest ona uzasadniona uwarunkowaniami cenowymi panującymi na rynku nabycia, w związku z czym odmienność cen na rynku zakupu auta nie stanowi uzasadnionej przyczyny, o której mowa w art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym. W dniu [...] lipca 2015 r. organ i instancji powołał W. T. w charakterze biegłego w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu A. nr VIN: [...] metodą stopnia uszkodzenia na moment powstania obowiązku podatkowego, to jest na luty 2015 roku Wg wyceny sporządzonej przez powołanego przez organ biegłego z dnia [...] lipca 2015 r. wartość rynkowa brutto pojazdu w stanie jak przed szkodą na dzień [...] lutego 2015 r. wynosiła 108.000 zł. Zgodnie z opinią biegłego, bazowa wartość głównych zespołów wycenianego pojazdu wyniosła 96.055 zł. Organ wskazał, że ustalona przez biegłego wartość głównych zespołów pojazdu 96.055 zł pomniejszona została z uwzględnieniem współczynników: a) stopnia uszkodzenia w wysokości 0.69 (wartość samochodu z uwzględnieniem współczynnika 66 277 zł); b) uszkodzeń ukrytych w wysokości 0,95 (wartość samochodu z uwzględnieniem współczynnika 62 964 zł); c) zbywalności pojazdu w wysokości 0,57 (wartość samochodu z uwzględnieniem współczynnika 35 890 zł); w efekcie czego biegły określił wartość rynkową pojazdu w stanie uszkodzonym metodą stopnia uszkodzenia na kwotę 35.890 zł, a metodą zredukowanego kosztu naprawy na kwotę 46.700 zł brutto. W zakresie zastosowania ww. współczynników organ podkreślił, iż mając na uwadze treść art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, prawidłowy sposób określenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zdeterminowany jest definicją ustawową, która nakazuje uwzględniać zamknięty katalog czynników wymienionych w tym przepisie, mających wpływ na określenie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Czynnikami tymi są: marka, model, rocznik, wyposażenie i stan techniczny, a czynnikiem takim nie jest współczynnik zbywalności. Organ wyjaśnił, że współczynnik zbywalności zależy głównie od popularności rynkowej danego modelu pojazdu mierzonej łatwością zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub po jego naprawie, możliwością pozyskania tanich nowych części zamiennych, wieku pojazdu oraz rozwiązań konstrukcyjnych. Zbywalność pojazdu zależy głównie od popularności rynkowej danego modelu, mierzonej łatwością zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub po jego naprawie, możliwością pozyskania tanich nowych części zamiennych, wieku pojazdu oraz rozwiązań konstrukcyjnych. Współczynnik ten dotyczy w głównej mierze sytuacji przyszłej sprzedaży pojazdu, nie może więc mieć znaczenia w postępowaniu podatkowym, gdyż zgodnie z art. 104 ust 11 ustawy o podatku akcyzowym, średnią wartością rynkową samochodu jest wartość ustalona na podstawie średniej ceny pojazdu zarejestrowanego na terytorium kraju o przybliżonym stanie technicznym, o takim samym wyposażeniu. Współczynnik zbywalności nie ma związku ze stanem technicznym pojazdu i jako pojęcie subiektywne nie może mieć zastosowania w postępowaniu podatkowym. Uwzględniając wskazaną przez biegłego wartość wycenianego samochodu w stanie uszkodzonym na luty 2015 r. na 96.055 zł i po uwzględnieniu wskazanych przez niego współczynników organ przyjął notowanie rynkowe przedmiotowego samochodu na moment powstania zobowiązania podatkowego na kwotę 62.964,05 zł. Po pomniejszeniu notowania rynkowego o zawarty w cenie samochodów podatek od towarów i usług (23%) i podatek akcyzowy (18.6%) organ określił podstawę opodatkowania w podatku akcyzowym na kwotę 43.162 zł , a podatek akcyzowy na kwotę 8 028 zł Organ odwoławczy uznał za bezzasadne zarzuty odwołania, w szczególności twierdzenie, że przyczyną uzasadniającą odbieganie podstawy opodatkowania od ustalonych cen na rynku kraju zakupu były uszkodzenia pojazdu, gdyż przedmiotem analizy były podobne samochody, podobnie uszkodzone w stopniu znacznym (posiadające certyfikat "Salvage" wykluczający pojazdy z ruchu drogowego wg prawa amerykańskiego. Za bezzasadne uznał też zarzuty dotyczące roku produkcji nabytego samochodu, jak i uzyskanych w postępowaniu ofert sprzedaży podobnych pojazdów. Organ wskazał, że Skarżący wskazał w deklaracji uproszczonej rok 2011 jako rok produkcji samochodu. Organ zauważył, że Polska jest jednym z nielicznych krajów, gdzie ewidencjonuje się rok produkcji samochodu. W Stanach Zjednoczonych pojęcie "rok produkcji" rozumiane jest jako data wyprodukowania konkretnego egzemplarza samochodu, przyjęcia go przez kontrolę ostateczną nie występuje w obrocie prawnym. Cechą określającą wiek samochodu jest "model". Rok modelu to okres zwykle 11 miesięcy, w których produkowane są samochody o tych samych cechach charakterystycznych. Zwykle rozpoczyna się on w drugiej połowie roku kalendarzowego. W tej sprawie rozkodowanie pojazdu po numerze VIN wskazuje rok produkcji 2010, natomiast rok modelowy wg normy ISO to rok 2011. Organ wskazał, że rok produkcji jest okolicznością mającą znaczenie przy określeniu wartości samochodu na rynku polskim, dlatego został uwzględniony przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji o braku możliwości uwzględnienia współczynnika zbywalności przy określaniu średniej wartości rynkowej z uwagi na brak jego wpływu na stan techniczny pojazdu, wyposażenie, model, markę i rocznik. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Skarżącego zarzucił skarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. naruszenie: 1. art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, 9 i 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że deklarowana przez skarżącego wartość samochodu osobowego bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego oraz na błędnym ustaleniu podstawy opodatkowania poprzez nieuznanie jako podstawy opodatkowania ceny uiszczonej przez odwołującego, jak również na nieprzyjęciu, podczas określania wysokości podstawy opodatkowania, wartości pojazdu wskazanej przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego w opinii z [...] lipca 2015r. 2. art. 104 ust. 11 w zw. z ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że współczynnik zbywalności nie stanowi elementu kalkulacyjnego wartości rynkowej pojazdu, w sytuacji gdy stanowi on istotny współczynnik ustalenia średniej wartości rynkowej pojazdu odnoszący się do popularności rynkowej marki i modelu pojazdu mierzonej łatwością zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub po jego naprawie 3. art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej oraz art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8. ust. 9 i ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym przez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego i działanie przez organy podatkowe wbrew normie prawnej stanowiącej, iż podstawą opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik obowiązany jest zapłacić za samochód, a tylko w wyjątkowych wypadkach możliwe jest odstąpienie od tej zasady i oszacowanie podstawy opodatkowania przez organ, ale tylko w przypadku ustalenia, że cena deklarowana przez podatnika w nieuzasadniony sposób odbiega od średniej ceny rynkowej, co stanowi pierwszy etap dokonania szacowania podstawy opodatkowania, po której dopiero może nastąpić drugi, polegający na określeniu tejże podstawy przez organ w oparciu o przepis art. 104 ust. 9 ustawy, co skutkowało podważeniem zaufania skarżącego do organów podatkowych. Organy podatkowe nie przeprowadziły wszystkich niezbędnych dowodów, a w szczególności nie zebrały danych dotyczących cen aut powypadkowych w Stanach Zjednoczonych, a prawidłowo przeprowadzone postępowania dowodowe doprowadziłoby do uznania, że zadeklarowana podstawa opodatkowania mieści się w granicach cen podobnych samochodów na terenie Stanów Zjednoczonych. 4. art. 121, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania podatnika, z uwagi na dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, odmowę mocy dowodowej części opinii rzeczoznawcy (nieuwzględnienie współczynnika zbywalności) oraz dokonanie przez organ podatkowy we własnym zakresie ustaleń wymagających wiedzy specjalnej (tj. ustalenia wartości pojazdu uszkodzonego) oraz kierowanie się interesem fiskalnym z pominięciem interesu podatnika, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji; Na tej podstawie pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi. Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę za nieuzasadnione należy uznać podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego Zgodnie z ust. 9 art. 104 ustawy, w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Zgodnie natomiast z art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, średnia wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu rocznika oraz -jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnatrzwspólnotowo samochód osobowy. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, iż przesłanką do wszczęcia procedury weryfikacji podstawy opodatkowania z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego jest znaczna różnica pomiędzy wysokością podstawy opodatkowania a średnia wartością rynkowa tego samochodu określoną jako średnią notowaną na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego. W sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją, organ I instancji powziął wątpliwości co do prawidłowości wysokości podstawy opodatkowania ze względu na to: iż zadeklarowana przez podatnika podstawa opodatkowania znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego w stanie nieuszkodzonym. Powyższe ustalenia obligowały organ podatkowy do działania określonego w art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, to jest wezwania podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu. Oznacza to że prawidłowe zastosowanie przez organy art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym wymaga określenia, iż podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego (z uwzględnieniem specyfiki rynku kraju zakupu). Do stwierdzenia powyższego wystarczy jednak dokonanie z należytą starannością określenia przeciętnych cen rynkowych. Określenie przeciętnych cen rynkowych (średniej wartości rynkowej) jest możliwe na podstawie informacji o ofertach sprzedaży, w tym informacji zawartych na stronach internetowych (informacyjnych czy aukcyjnych). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który w wyroku sygn. akt l SA/Bk 42/13 wskazał: "Przepis art. 104 ust. 8 u.p.a. posługuje się pojęciem "średniej wartości rynkowej". Średnia wartość rynkowa z założenia jest wartością przeciętną, uśredniona, nieprecyzyjną, jest ona pewnym przybliżeniem, jest to cena najbardziej prawdopodobna do uzyskania na rynku. Nie ma przeszkód, aby taką wartość ustalać na podstawie ofert sprzedaży" (analogicznie w wyrokach sygn. akt l SA/Bk 164/13, 178/13). W postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, w sposób zdaniem Sądu bezsporny, ustalono iż zadeklarowana podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny odbiega od cen ofertowych podobnych samochodów osobowych podobnie uszkodzonych w stopniu znacznym na rynku kraju zakupu. Informacje o ofertach sprzedaży podobnych uszkodzonych w stopniu znacznym samochodów A. model 2011 (11 000, 11 100, 14 700, 15 500 15 600, 171 00, 20 600, 21 700 i 22 100 dolarów amerykańskich) potwierdzają, że deklarowana cena transakcyjna (5 900 dolarów) bez uzasadnionej przyczyny odbiegała od cen właściwych dla rynku amerykańskim. Średnia cen ofertowych wynosi 16 600 dolarów, co prawie trzykrotnie przekracza deklarowaną cenę transakcyjną, stanowi 281,36% tej ceny. Tak wysoka różnica nie może być uzasadniana uszkodzeniami pojazdu, gdyż przedmiotem analizy były pojazdy podobne, uszkodzone w stopniu znacznym - skutkującym wycofaniem pojazdów z ruchu (salvage certificate}. Powyższe uzasadniało zatem podjęcie procedury określonej w art. 104 ust. 8 i 9 ustawy o podatku akcyzowym i określenie zobowiązania podatkowego przez organ podatkowy. Nieuzasadniona jest argumentacja Skarżącego jakoby różnica deklarowanego i faktycznego roku produkcji samochodu będącego przedmiotem postępowania wpływała na prawidłowość wszczęcia postępowania podatkowego. Przedmiotem analizy rynku kraju zakupu mogły być wyłącznie samochody podobne tego samego rocznika modelowego, gdyż na amerykańskim rynku samochodowym pojęcie "rok produkcji" nie występuje. Natomiast wysokość podstawy opodatkowania została określona z wykorzystaniem opinii biegłego powołanego w celu określenia wartości pojazdu identyfikowalnego niepowtarzalnym numerem VIN, z uwzględnieniem istotnej dla rynku polskiego okoliczności jaką jest rok produkcji samochodu. Biegły wyraźnie wskazał rok 2010 jako rok produkcji wycenianego pojazdu. Nieuzasadniony jest także zarzut dotyczący naruszenia prawa poprzez nieuwzględnienie w toku postępowania tak zwanego współczynnika zbywalności. Mając na uwadze treść art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, prawidłowy sposób określenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zdeterminowany jest definicja ustawowa, która nakazuje uwzględniać zamknięty katalog czynników wymienionych w tym przepisie, mających wpływ na określenie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Czynnikami tymi są: marka, model. rocznik, wyposażenie i stan techniczny. Czynnikiem takim nie jest natomiast współczynnik zbywalności. Należy zauważyć, iż współczynnik zbywalności zależy głównie od popularności rynkowej danego modelu pojazdu mierzonej łatwością zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub po jego naprawie, możliwością pozyskania tanich nowych części zamiennych, wieku pojazdu oraz rozwiązań konstrukcyjnych. Wielkość współczynnika zbywalności dla określonego pojazdu jest wielkością okresowo zmienną i częściowo zależną od upodobań regionalnych. W programie komputerowym wielkości współczynnika zostały wstępnie określone (pkt. 3.2.4 Instrukcji nr 1/2005 określania wartości pojazdów Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego, str. 35-37). Zbywalność pojazdu zależy głównie od popularności rynkowej danego modelu, mierzonej łatwością zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub po jego naprawie, możliwością pozyskania tanich nowych części zamiennych, wieku pojazdu oraz rozwiązań konstrukcyjnych. Współczynnik ten dotyczy w głównej mierze sytuacji sprzedaży pojazdu i jest pojęciem subiektywnym, nie może więc mieć znaczenia w postępowaniu podatkowym, gdyż zgodnie z art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, średnią wartością rynkową samochodu jest wartość ustalona na podstawie średniej ceny pojazdu zarejestrowanego na terytorium kraju o przybliżonym stanie technicznym o takim samym wyposażeniu. Zauważyć należy, że dowód z opinii biegłego podlegał ocenie organów podatkowych, jak każdy inny dowód w sprawie i został oceniony z uwzględnieniem dyspozycji art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, który wyłącza stosowanie współczynnika "zbywalności" z uwagi na brak tego współczynnika na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik. Powyższa ocena znajduje potwierdzenie w linii orzecznictwa sądowego wynikającej między innymi z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt l GSK 1062/11, 1720/11. 209/12, 965/12. Odnośnie wskazywanych przez Skarżącego orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczących współczynnika zbywalności należy wskazać, na co słusznie wskazuje organ, iż dotyczą one innego stanu prawnego i faktycznego, to jest określenia zobowiązania podatkowego w wyniku ustalenia wartości celnej samochodów importowanych z krajów trzecich w oparciu o przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzja było natomiast nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego. Z tych względów nieuzasadnione są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procedury podatkowej, mianowicie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191. Organ w sposób prawidłowy, rzetelny i kompleksowy zebrał i ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Ocenie poddano zarówno opinię biegłego, jak i samo wyliczenie wartości pojazdu. Organ wziął pod uwagę średnią cenę pojazdów tego typu przy dosyć znacznej rozbieżności uzyskanych informacji co do cen. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.