IV SA/Wr 61/16

|Sygn. akt IV SA/Wr 61/16 | | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 8 września 2016 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia NSA Julia Szczygielska, , Sędziowie, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (spr.), Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , , Protokolant, starszy asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 września 2016 r., sprawy ze skargi A. S. i skargi M. S., na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu środków zastępczych, uchyla zaskarżoną decyzję;, zasądza od D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz A. S. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem), złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego;, zasądza od D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz M. S. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem), złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego., Przedmiotem skargi jest decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], uchylająca decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w sprawie zakazu wprowadzania do obrotu i nakazania wycofania z obrotu produktów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA oraz nakazania zniszczenia na koszt adresatów decyzji środków zastępczych, w części dotyczącej nakazania zniszczenia na koszt adresatów decyzji środków zastępczych i w tej części umarzająca postępowanie organu pierwszej instancji, w pozostałej części utrzymująca decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Jak wynika z protokołu kontroli sanitarnej, przeprowadzonej w dniu 9 sierpnia 2012 r. przez organ pierwszej instancji w salonie gier [...] w O. przy ul. [...], w kantorku dla pracownika obsługującego automaty do gry stwierdzono ekspozycję akcesoriów do czyszczenia obudów komputerów stacjonarnych i laptopów. Znaleziono saszetki wykonane ze szczelnie zgrzanej folii z nadrukiem, tj. 17 saszetek preparatu do czyszczenia obudów komputerów o nazwie KAPSEL MAX, producent A spółka z o. o. w L., 9 saszetek preparatu do czyszczenia obudów komputerów o nazwie ŚRUBA, producent A oraz 1 saszetkę preparatu do czyszczenia obudów komputerów o nazwie KAPSEL, producent A. Ponadto w szufladzie biurka pracownika znaleziono 1 saszetkę preparatu o nazwie KAPSEL MAX i 1 saszetkę preparatu o nazwie ŚRUBA. Pracownik salonu przedłożył kontrolującym sprawozdania z badania preparatu KAPSEL i ŚRUBA. Następnie w dniu 14 sierpnia 2012 r. znaleziono w salonie gier [...] w kantorku pracownika kolejne saszetki, tj. 107 saszetek preparatu do czyszczenia obudów komputerów o nazwie ŚRUBA, 36 saszetek preparatu do czyszczenia obudów komputerów o nazwie KAPSEL MAX oraz 22 saszetki preparatu do czyszczenia obudów komputerów o nazwie KAPSEL. Narodowy Instytut Leków w protokole badania z dnia 18 września 2012 r. poinformował organ pierwszej instancji, że substancje zidentyfikowane w produktach KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA wykazują działanie psychoaktywne i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Produkty te mogą być zakwalifikowane jako środki zastępcze. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. nakazał M. S. wstrzymanie wprowadzania do obrotu wyrobów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX ŚRUBA na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, nie dłuższy niż 18 miesięcy. Po rozpatrzeniu odwołania M. S., D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji winien ustalić prawidłowo stronę postępowania i właściciela zabezpieczonych produktów, ponieważ w lokalu przy ul. [...] w O. działalność gospodarczą prowadzi B. N. – [...], M. S. – P. W. A. oraz spółka z o. o. B – podnajemca części lokalu. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. zakazał B spółce z o. o. wprowadzania do obrotu wyrobów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA, nakazał wycofanie z obrotu produktów pod nazwą KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA oraz nakazał ich zniszczenie na koszt strony postępowania. Organ wskazał, że faktury VAT z dnia 5 sierpnia 2012 r. nr [...] i z dnia 20 sierpnia 2012 r. nr [...] potwierdziły zakup przez spółkę B od firmy A produktów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA, znalezionych w trakcie kontroli przeprowadzonych w dniu 9 i 14 sierpnia w salonie gier "[...]". Po rozpatrzeniu odwołania spółki B, D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. zakazał wprowadzania do obrotu i nakazał wycofanie z obrotu produktów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA oraz nakazał zniszczenie na koszt adresatów decyzji produktów o nazwie KAPSEL w ilości 22 saszetek, KAPSEL MAX w ilości 36 i ŚRUBA w ilości 107 saszetek. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w toku prowadzonych postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzanie do obrotu środków zastępczych oraz w przedmiocie obciążenia opłatą za badanie składu jakościowego wprowadzanych do obrotu produktów, ustalono na podstawie informacji uzyskanych z Urzędu Skarbowego w O., że faktury z dnia 5 i 20 sierpnia 2012 r. są nierzetelne i dokumentują transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca. Organ uznał więc, że spółka B nie mogła zakupić produktów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA i w konsekwencji nie mogła być stroną niniejszego postępowania. Ustalono również, że właścicielka obiektu handlowego J. Ł. wynajmowała lokal B. N., który z kolei podnajął lokal M. S. Natomiast M. S. podnajął część lokalu o powierzchni 8 m2 spółce B. Pracowników salonu gier zatrudniał M. S. oraz prowadząca odrębną działalność gospodarczą A. S. Organ uznał, że brak jest dowodów, potwierdzających wprowadzanie do obrotu środków zastępczych przez firmę B. Natomiast w wyniku kontroli z dnia 9 i 14 sierpnia 2012 r. stwierdzono w salonie gier [...] wprowadzanie do obrotu produktów KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA przez A. S. i M. S. O wprowadzaniu tych produktów do obrotu przez A. S. i M. S. świadczy według organu: obecność w lokalu ekspozycji produktów o nazwach KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA, przedstawienie przez pracownika wątpliwej jakości sprawozdania z badań produktów KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA, pojawienie się nowej partii takich samych produktów w dniu 14 sierpnia 2012 r., poinformowanie kontrolujących przez pracownice o cenach produktów. W odwołaniu A. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie: - art. 104 § 1 i § 2 k.p.a. przez brak wydania indywidualnej decyzji dotyczącej A. S., w oparciu o indywidualne i konkretne okoliczności dotyczące jej osoby, - art. 107 § 3 k.p.a. przez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanej decyzji, - art. 75 § 1 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. przez brak przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez odwołującą się, - art. 7 i art. 11 k.p.a. w związku z art. 80 i art. 107 § 1 k.p.a. przez wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, co doprowadziło do niesłusznego ustalenia, że odwołująca się wprowadzała do obrotu środki zastępcze, - art. 28 k.p.a. w związku z art. 52a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2012 r., poz. 124), polegające na całkowitym pominięciu jako strony postępowania sprzedawcy środków zastępczych jako podmiotu, który wprowadzał do obrotu środki zastępcze, a także J. Ł. i B. N. jako właścicielki i dysponenta lokalu, - art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 52a ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polegające na całkowitym braku ustalenia ilości rzekomo wprowadzonych przez odwołującą się do obrotu środków zastępczych oraz ich rodzaju, - art. 4 pkt 27 i art. 52a ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie do wadliwych ustaleń faktycznych. Także M. S. w złożonym odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, podnosząc wyżej przedstawione zarzuty. Po rozpatrzeniu odwołań, D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej nakazania zniszczenia na koszt adresatów decyzji środków zastępczych i w tej części umorzył postępowanie organu pierwszej instancji, w pozostałej części utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że wprowadzanie do obrotu obejmuje każdą postać udostępniania środków zastępczych innej osobie, niezależnie od tego czy odbiorca tych środków jest ich konsumentem czy też pośrednikiem w drodze do konsumenta, niezależnie od tego czy chodzi o pierwotne udostępnianie produktu innym osobom, czy też o następcze (wtórne) jego udostępnianie. Produkty KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA stanowiły środki zastępcze, a liczba zabezpieczonych produktów w ilości 194 sztuk i opatrzenie ich cenami świadczy o wprowadzaniu ich do obrotu. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji właściwie uznał za strony postępowania A. S. i M. S. Świadczy o tym fakt, że w lokalu w obecności osób zatrudnionych przez A. S. i M. S. stwierdzono dwukrotnie środki zastępcze, a zeznania jednej z pracownic potwierdzają wprowadzanie do obrotu tych produktów. Organ odwoławczy wskazał również, że zabezpieczone produkty zostały zniszczone w dniu 21 maja 2013 r. zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w O., w związku z czym postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu A. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie: - art. 104 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 107 k.p.a. przez brak analizy materiału dowodowego i poczynienia ustaleń faktycznych dotyczących skarżącej w oparciu o indywidualne i konkretne okoliczności dotyczące jej osoby, - art. 4 pkt 27 i art. 52a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca posiadała i wprowadzała do obrotu środki zastępcze, - art. 107 § 3 k.p.a. przez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanej decyzji, - art. 7 i 75 § 1 k.p.a. oraz art. 86 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 10 § 1 i § 2 k.p.a., polegające na niesłusznym uznaniu, że materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący, mimo nie przeprowadzenia szeregu dowodów oraz oparciu się na hipotezach i domysłach, w tym dowodu z przesłuchania skarżącej oraz przesłuchania pracownic w charakterze świadków, - art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 52a ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polegające na całkowitym braku ustalenia ilości rzekomo posiadanych i wprowadzonych przez skarżącą do obrotu środków zastępczych oraz ich rodzaju, - art. 8 i art. 11 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 i art. 75 k.p.a. przez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do argumentów skarżącej, podnoszonych w toku postępowania przed organami obu instancji. Także M. S. w złożonej skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, podnosząc wyżej przedstawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. zarządzić połączenie do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy toczące się przed tut. Sądem pod sygn. IV SA/Wr 61/16 ze skargi A. S. i IV SA/Wr 62/16 ze skargi M. S., które będą prowadzone pod jedną sygnaturą akt IV SA/Wr 61/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie obie skargi zasługują na uwzględnienie z innych przyczyn niż opisane w tych skargach. Spór pomiędzy stronami dotyczy prawidłowości decyzji dotyczącej zakazu wprowadzania do obrotu i nakazania wycofania z obrotu produktów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA. Zgodnie z opinią Narodowego Instytutu Leków z dnia 18 września 2012 r. substancje zidentyfikowane w produktach KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA wykazują działanie psychoaktywne i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Produkty te mogą być zakwalifikowane jako środki zastępcze. Zgodnie z art. 44b ust. 1 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zakazuje się m. in. wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków zastępczych. Środek zastępczy, w myśl art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oznacza substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyba lub ich część, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych. Natomiast przez wprowadzanie do obrotu, stosownie do art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, należy rozumieć udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych. Zgodnie z art. 44c ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, o którym mowa w ust. 1, zakazuje w drodze decyzji jego wytwarzania lub wprowadzania do obrotu, nakazuje jego wycofanie z obrotu, a także orzeka o jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa i zniszczeniu, jeżeli ten produkt jest środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną. Składniki struktury decyzji administracyjnej zostały określone przez ustawodawcę w art. 107 § 1 k.p.a. Stosownie do tego uregulowania decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji (...). Wymienione składniki decyzji służą pełnemu określeniu elementów stosunku prawnego, zarówno materialnoprawnego, jak też procesowego. Niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie strony lub stron postępowania, albowiem oznaczenie to wskazuje na podmioty praw lub obowiązków wynikających z prawa materialnego, a więc podmioty, które z decyzji nabyły prawa lub dla których ona ich nie tworzy. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 k.p.a.). Stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest osoba (jednostka organizacyjna), która na podstawie obowiązującego prawa może lub powinna uzyskać konkretne korzyści albo też może być lub powinna być obarczona powinnością określonego zachowania, wyznaczonego nakazem lub zakazem, jednakże dopiero po skonkretyzowaniu ich w decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej, działający w granicach jego właściwości i kompetencji. Jak wskazuje art. 107 § 1 k.p.a., określający strukturę decyzji administracyjnej i podający kolejność poszczególnych składników decyzji, oznaczenie strony lub stron postępowania winno być zamieszczone po oznaczeniu organu administracji publicznej i wskazaniu daty wydania decyzji, a przed powołaniem podstawy prawnej i zamieszczeniem rozstrzygnięcia. Taką konstrukcję decyzji administracyjnej potwierdza również dotychczasowa praktyka organów administracji publicznej, w tym również organów inspekcji sanitarnej. W rozpatrywanej sprawie organ pierwszej instancji w decyzji z dnia 20 kwietnia 2015 r. po oznaczeniu nazwy organu administracji publicznej, wskazaniu daty wydania decyzji i symbolu sprawy, a przed podaniem numeru decyzji, powołaniem podstawy prawnej i zamieszczeniem rozstrzygnięcia wskazał jako strony postępowania: M. S., A. S. i spółkę z o. o. B. Natomiast w rozstrzygnięciu decyzji organ zakazał wprowadzania do obrotu i nakazał wycofanie z obrotu wyszczególnionych produktów, nie precyzując dodatkowo adresata tego zakazu i nakazu, co oznacza, że zakaz wprowadzania do obrotu i nakaz wycofania z obrotu odnosi się do wskazanych przez organ stron postępowania: M. S., A. S. i spółki z o. o. B. W sprzeczności z powyższym oznaczeniem stron postępowania pozostaje treść uzasadnienia decyzji, w którym organ jako strony postępowania wskazuje A. S. i M. S.. Mianowicie organ wskazuje, że "w wyniku czynności kontrolnych w dniach 9 i 14 sierpnia 2012 r. stwierdzono w lokalu – salonie gier [...] przy ul. [...] w O. ([...]) wprowadzanie do obrotu produktów KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA przez A. S. i M. S." - strona 7 decyzji. Organ wskazał również, że "po wnikliwej analizie zebranego materiału dowodowego tut. organ nie ma wątpliwości, że odpowiedzialność za wprowadzanie do obrotu środków zastępczych ponoszą A. S. i M. S. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. dnia 14 stycznia 2015 r. wszczął postępowanie administracyjne wobec A. S. oraz M. S. w przedmiocie zakazania wprowadzania do obrotu, a także nakazania wycofania z obrotu przedmiotowych produktów oraz ich zniszczenia na koszt strony postępowania" - strona 8 decyzji. Organ wskazał też, że "zakazuje w drodze decyzji wytwarzania lub wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu oraz jego zniszczenie na koszt strony postępowania, tj. w tym przypadku A. S. i M. S." - strona 10 decyzji. Natomiast w odniesieniu do spółki B organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, że "po ponownej analizie zebranego materiału stwierdził, iż brak jest dowodów potwierdzających wprowadzanie do obrotu środków zastępczych przez firmę B sp. z o. o." - strona 7 decyzji. Tak sformułowana decyzja nie pozwala na ustalenie, kto faktycznie został uznany przez organ pierwszej instancji za stronę postępowania i na kogo tą decyzją został nałożony zakaz wprowadzania do obrotu i nakaz wycofania z obrotu środków zastępczych. Powyższe sprzeczności nie zostały wyjaśnione również przez organ odwoławczy, który stwierdził, że organ pierwszej instancji "właściwie uznał za strony postępowania A. S. i M. S." oraz "niezasadne jest uznawać przedmiotową spółkę za stronę postępowania" - strona 10 i 11 decyzji organu odwoławczego, a niewyjaśnienie tych sprzeczności stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 w związku z art. 28 k.p.a. Należy również zauważyć, że organy orzekające w sprawie pominęły w swoich rozważaniach fakt wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. w dniu [...] lutego 2013 r. decyzji nr [...], w której organ zakazał B spółce z o. o. wprowadzania do obrotu wyrobów o nazwie KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA, nakazał wycofanie z obrotu produktów pod nazwą KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA oraz nakazał ich zniszczenie na koszt strony postępowania. Wydanie tej decyzji związane było ze znalezieniem w dniach 9 i 14 sierpnia 2012 r. w salonie gier [...] w O. produktów KAPSEL, KAPSEL MAX i ŚRUBA. Po rozpatrzeniu odwołania spółki B, D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy i decyzja ta stała się decyzją ostateczną. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] lutego 2013 r. i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Obecne ustalenia organów administracji odnośnie odpowiedzialności A. S. i M. S. za wprowadzanie do obrotu środków zastępczych stoją w sprzeczności z ustaleniami poczynionymi w powyższej decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. Zgodnie z decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzanie produktów do obrotu i adresatem zakazu i nakazu jest spółka B, natomiast według obecnych ustaleń organu osobami odpowiedzialnymi za wprowadzanie do obrotu tych samych produktów znalezionych w dniach 9 i 14 sierpnia 2012 r. są A. S. i M. S. Niewyjaśnienie jednoznacznie przez organ odwoławczy, czy decyzja z dnia [...] lutego 2013 r. i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego zostały wyeliminowane z obrotu prawnego przed wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r., stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał za konieczne uchylenie decyzji D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec uchylenia decyzji ze wskazanych przyczyn przedwczesne jest rozpatrzenie zarzutów podniesionych w skargach stron. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji winien uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym wyroku, tj. ustalić, czy została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego oraz wyjaśnić sprzeczności, związane z ustaleniem stron postępowania i podmiotów, na które został nałożony zakaz wprowadzania do obrotu i nakaz wycofania z obrotu środków zastępczych w rozpatrywanej sprawie.