II SA/Kr 536/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2016 r. sprawy ze skargi J. F. i G. F. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 lutego 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją nr [...] z dnia 10 czerwca 2015 r. znak: [...] , w oparciu o art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, ze zm., dalej: u.p.b.) nakazał J.F. i G.F. rozbiórkę budynku mieszkalnego, niepodpiwniczonego, 2-kondygnacyjnego (parter i poddasze użytkowe), o powierzchni zabudowy wynoszącej 32,61 m2, wybudowanego na działce ewid. nr [...] obr. [...] w Z. (rejon ul. [...] ). Rozstrzygnięcie to zapadło wobec ustalenia, podczas kontroli 20 grudnia 2012 r., iż na działce nr [...] obr. [...] w Z. znajdują się dwa obiekty budowlane, murowane, na fundamentach betonowych, kryte gontem. Oba budynku posiadają przyłącz energetyczny z szafą energii wykonaną obok budynku. Po dokonaniu porównania dokumentacji fotograficznej z protokołem kontroli z 18 czerwca 2009 r. stwierdzono wykonanie ocieplenie z wytynkowaniem ścian parteru ( [...] akt PINB). Następnie w dniu 6 lutego 2013 r. PINB wydał postanowienie nr [...], którym w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 u.p.b. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanym z wykonywanymi budynkami oraz nałożył na inwestorów – J.F. oraz G.F. obowiązek przedłożenia w terminie do 31 lipca 2013 r. dokumentów umożliwiających zainicjowanie postępowania legalizacyjnego. Następnie w dniu 11 marca 2014 r., przy uczestnictwie właścicieli PINB przeprowadził kontrolę, podczas której m.in. ustalono, iż na działce nr [...] obr. [...] znajduje się budynek o wymiarach zewnętrznych 6,10 x 4,24 m (wymiar zewnętrzny ścian). Część dachu oparta na słupach, które są oddalone od ściany szczytowej budynku o ok. 1m. Ponadto stwierdzono, iż w budynku wykonano na poziomie parteru instalację elektryczną oraz wodno-kanalizacyjną, które to instalacje połączone są z odpowiednimi sieciami. Postanowieniem PINB nr [...] z dnia 21 marca 2014 r. zmienił swoje postanowienie nr [...] z dnia 6 lutego 2013 r. wskazując jako termin wykonania obowiązku datę 15 kwietnia 2014 r. W dalszej kolejności PINB, postanowieniem nr [...] z dnia 3 lipca 2014 r. uchylił własne postanowienie nr [...] z uwagi na to, iż pierwotnie postępowanie było prowadzone w sprawie dwóch obiektów budowlanych, które w następstwie podziału działki nr [...] na działki nr [...] i [...] znalazły się na oddzielnych działkach będących własnością odrębnych osób. Ponadto w aktach PINB zamieszczono kopię dokumentów załączonych do zgłoszenia przez PP. J. i G.F. robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę z dnia 22 grudnia 2005 r. - data wpływu do Starostwa Powiatowego w Z. (k. [...]). W dniu 14 lipca 2014 r. PINB przeprowadził ponownie kontrolę przedmiotowego obiektu, podczas której dokonał szczegółowych pomiarów obiektu, które następnie zamieścił na szkicu. Jak wskazano w protokole zamiarem inwestorów była budowa obiektu na cele gospodarcze. Do protokołu zamieszczono wydruk wykonanych fotografii (k. [...]). W ocenie zaś organu I instancji budynek ma charakter mieszkalny a nie gospodarczy, przekracza nadto . PINB włączył do akt postępowania także fragment części opisowej aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego obszaru, wraz z kopią wyrysu obejmującym działkę nr [...] obr. [...]). Wg zapisów planu nie dopuszcza się budowy budynków mieszkalnych. Odwołanie od tej decyzji złożył G.F. podnosząc, iż dokonał zgłoszenia dotyczącego budowy budynku gospodarczego, które nie spotkało się ze sprzeciwem. Powierzchnia zabudowy do 25 m2 była zgodna ze zgłoszeniem. Odwołujący wskazał, iż budynek ma charakter gospodarczy a nie mieszkalny z powodu braku przedsionka z drzwiami wejściowymi, brak instalacji ogrzewających, przewodów kominowych oraz wentylacji poza łazienką posiadającą wentylacje mechaniczną. Budynek jest jednokondygnacyjny, gdyż poddasze nie spełnia warunkowo poddasza użytkowego (średnia wysokość 1,82m). [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia 29 lutego 2016r. znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 u.p.b., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 48 ust. 1 u.p.b. nakazał współwłaścicielom działki ewid. nr [...] obr. [...] w Z. J.F. i G.F. rozbiórkę dwukondygnacyjnego, niepodpiwniczonego budynku rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce ewid. nr [...] obr. [...] w Z. , w rejonie ul.[...]. W uzasadnieniu podano, iż sporny obiekt nie jest budynkiem gospodarczym, zdefiniowanym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015, poz. 1422) przez budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Sposób wykonania spornego budynku, użyte materiały wykończeniowe i stolarskie, budowa schodów prowadzących na poddasze, wydzielenie pomieszczeń na poddaszu, oraz znaczna odległość od budynku stanowiącego miejsce zamieszkania inwestorów (adres: ul. [...]) powoduje, że obiektu tego nie można uznać za budynek gospodarczy. Tym samym obiekt ten nie podlegał zwolnieniu od uzyskania pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.b., który to przewidywał procedurę zgłoszenia dla wolno stojących parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 25 m2. Organ wskazał na występowanie dwóch kondygnacji powodujące, iż na budowę obiektu należało uzyskać pozwolenie na budowę. Nadto obiekt ten poprzez swoją powierzchnię zabudowy (wynoszącą ponad 25m2) nie spełniał kryterium zwolnienia budowy obiektu z obowiązku uzyskania stosownego pozwolenia na budowę, którym nie legitymują się ani ówcześni inwestorzy, ani właściciele budynku. Dokonane w dniu 22 grudnia 2005 r. przez inwestorów (J. i G.F. zgłoszenie budowy dwóch budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy 25,0 m2 w Starostwie Powiatowym w Z. , pomimo jego przyjęcia (k. [...]), należy uznać za bezskuteczne w kontekście wybudowania budynku o większej niż w zgłoszeniu powierzchni zabudowy oraz nie spełniającego definicji budynku gospodarczego. Wbrew twierdzeniom skarżących, przedmiotowy budynek jest budynkiem dwukondygnacyjnym. W dniu 14 lipca 2014 r. PINB przeprowadził kontrolę (k. [...]), podczas której ustalił, iż poddasze w najwyższym punkcie posiada wysokość 2,50 m, a w najniższym punkcie 1,18m (vide załączony do protokołu szkic z naniesionymi wynikami pomiarów). Biorąc pod uwagę ustaloną wysokość kondygnacji poddasza w najwyższym punkcie (2,50 m) oraz kierując się wytycznymi co do sposobu liczenia wysokości na potrzeby uznania pomieszczenia jako przeznaczonego na pobyt ludzi, wskazanymi w § 72 ust. 1w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, poddasze w przedmiotowym budynku spełnia definicję kondygnacji dla budynku rekreacji indywidualnej. Średnia wysokość obliczona zgodnie z tymi wytycznymi wynosi 2,20m, co powoduje uznanie pomieszczenia za przeznaczone na pobyt ludzi, a tym samym także zakwalifikowanie poddasza użytkowego jako kondygnacji przedmiotowego budynku. Nadto już wysokość poddasza uwzględniona w zgłoszeniu z dnia 22 grudnia 2005 r. ([...] ) nie jest tożsama z tą wskazaną podczas kontroli PINB z dnia 14 lipca 2014 r. (2,50m). Wykonany obiekt został wzniesiony niezgodnie ze zgłoszeniem. Przepisy prawa budowlanego w brzmieniu które ma zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu, nie dopuszczają odstępstwa od zgłoszenia. Pojęcie to dotyczy tylko i wyłącznie odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Stosownie do art. 3 pkt 6 u.p.b. w sytuacji, kiedy inwestor wykonuje odmienny obiekt budowlany lub obiekt który w dacie zgłoszenia wymagał uzyskania pozwolenia na budowę to należy mówić o wykonywaniu innego obiektu budowlanego niż ten zawarty w zgłoszeniu, a tym samym dochodzi do innej budowy. Dlatego też takie działanie inwestora nie zasługuje na ochronę prawną, bowiem wobec zaakceptowania faktu budowy obiektu budowlanego innego niż uprzednio zgłoszony, organy administracji publicznej pozwalałyby na działania mogące nosić znamiona czynności zmierzających do obejścia obowiązującego prawa. Jednocześnie na uwagę zasługuje okoliczność, iż zwolnienie przez ustawodawcę pewnej kategorii obiektów budowlanych od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę nakłada na inwestora także obowiązek dochowania szczególnej staranności przy wykonywaniu zgłoszonych robót budowlanych, czemu dano wyraz nie ustanawiając w przepisach prawa budowlanego możliwości wystąpienia odstępstwa od zamierzenia budowlanego zawartego w uprzednio dokonanym zgłoszeniu. Zatem to inwestor ponosi ryzyko wykonania obiektu budowlanego niezgodnie ze zgłoszeniem. Zatem z uwagi na inną funkcję obiektu oraz większą powierzchnię zabudowy, iż zgłoszenie z dnia 22 grudnia 2005 r. dotyczy de facto innej budowy niż tej objętej niniejszym postępowaniem. Wobec braku uzyskania pozwolenia na budowę budynku, przedmiotowe roboty budowlane wypełniają przesłankę o której mowa w art. 48 ust. 1 u.p.b., dlatego też nie można mówić o występowaniu innego przypadku wykonywania robót budowlanych o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 u.p.b., z uwagi na występowanie rozbieżności pomiędzy zgłoszonymi a wykonanymi robotami budowlanymi. Nadto brak jest możliwości legalizacji z uwagi także na brak zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. PINB zasadnie zbadał treść uchwały nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]" (Dz. Urz. Woj.[...]). Obiekt położony jest na obszarze oznaczonym w mpzp symbolem 1.R/US - tereny rolne. Zgodnie z § 7 ust. 1 mpz ustanowiono tereny rolne oznaczone symbolem 1.R/US - pow. 19,76 ha, położone częściowo w granicy otuliny [...] Parku Narodowego. Obowiązują następujące zasady zagospodarowania terenów: 1) Przeznaczenie podstawowe terenów - tereny rolne użytkowane jako laki i pastwiska; 2) Przeznaczenie dopuszczalne realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego - tereny sportów zimowych;3) Obowiązuje zakaz realizacji nowych obiektów budowlanych, w tym służących produkcji rolnej oraz obiektów tymczasowych i realizowanych na zgłoszenie zgodnie z przepisami odrębnymi, za wyjątkiem: a) obiektów budowlanych infrastruktury technicznej, w tym instalacji do sztucznego śnieżenia tras narciarskich, oświetlenia i pomiaru czasu; b) tymczasowych obiektów służących obsłudze imprez sportowych; c) narciarskich tras biegowych o szerokości nie większej niż 11 m z urządzeniami towarzyszącymi typu: mostki i tunele na trasie biegowej; 4) Obowiązuje zakaz zmiany przeznaczenia istniejących obiektów, w tym pokazanych na rysunku planu; 5) Obowiązuje zakaz zalesienia obszarów. Dopuszcza się wykonanie nasadzeń zieleni śródpolnej jako zakrzaczeń kępowych; 6) Obowiązuje zakaz realizacji ogrodzeń za wyjątkiem związanych z koszarowaniem owiec; 7) Obowiązuje utrzymanie istniejących dróg dojazdowych, dojazdów i ciągów pieszych; 8) Obowiązuje zakaz realizacji nowych ciągów komunikacyjnych, za wyjątkiem ciągów spacerowych o szerokości nie większej niż 3 m (ścieżek pieszych i rowerowych, turystycznych tras narciarskich) oraz dróg dojazdowych do pól, na zasadach określonych w przepisach odrębnych. Jak wskazuje powyższy zapis mpzp, przedmiotowe tereny przeznaczone są do użytkowania jako łąki i pastwiska, natomiast dopuszcza się realizowanie terenów sportów zimowych oraz zakazuje się realizacji nowych obiektów oraz zmiany przeznaczenia istniejących obiektów. Jednocześnie w § 4 ust. 9 mpzp wskazano, że utrzymuje się jako tymczasowe - dotychczasowe przeznaczenie terenów i obiektów, do czasu ich zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie. Nie dotyczy to jednak obiektów, których budowa została rozpoczęta samowolnie, bowiem obiekty te nie mogą korzystać z ochrony prawnej poprzez aktualne naruszanie podstawowego i dopuszczalnego przeznaczenia terenu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, w ocenie MWINB, iż przedmiotowy obiekt budowlany należy zakwalifikować z uwagi na budowę obiektu i związaną z nim funkcję, jako budynek rekreacji indywidualnej, a nie jak to określił w swojej decyzji PINB jako budynek mieszkalny, stąd uchylenie decyzji i zmiana kwalifikacji obiektu budowlanego. Brak możliwości uznania przedmiotowego obiektu budowlanego za budynek mieszkalny wynika z definicji budynku mieszkalnego zawartej w § 3 pkt 4 warunków technicznych, w którym wskazano, iż przez budynek mieszkalny należy rozumieć budynki mieszkalne wielorodzinne i jednorodzinne. Nie budzi wątpliwości organu fakt, iż przedmiotowy budynek nie jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym. Nie jest on także budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, bowiem za taki w świetle przepisów prawa należy uznawać budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku (art. 3 pkt 2a u.p.b.). Zarówno budowa obiektu, jego powierzchnia jak i infrastruktura towarzysząca budynkowi nie pozwala na przyjęcie, iż obiekt ten służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych jego właścicieli. Za kwalifikacją obiektu jako budynku rekreacji indywidualnej przemawia także okoliczność, iż jest on wyposażony w instalację wodno-kanalizacyjną czy też w taras, które to nie są potrzebne do normalnego wykorzystywania obiektu jako gospodarczego Organ odwoławczy odniósł się także szczegółowo do zarzutów odwołania, uznając je za niezasadne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyli J.F. i G.F. zarzucając naruszenie: - art. 48 ust. 1 u.p.b. przez przyjęcie, iż budowa spornego budynku odbyła się bez pozwolenia na budowę lub wymaganego zgłoszenia, w efekcie w warunkach samowoli budowlanej; - art. 49b ust. 2 u.p.b. poprzez brak jego zastosowania; - § 3 pkt 7 i 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez błędne przyjęcie, iż sporny budynek jest budynkiem rekreacji indywidualnej, a nie gospodarczym, - art. 6 kpa poprzez jego pominięcie; - art. 7 i 77 kpa poprzez nienależyte wyjaśnienie stany faktycznego sprawy, a w szczególności czy w ogóle doszło do popełnienia samowoli budowlanej, a jeżeli tak, to czy istnieje możliwość zalegalizowania przedmiotowego budynku; - art. 8 i 9 kpa poprzez ich pominięcie kiedy to działania PINB w Z. wprowadził w błąd skarżących, gdyż organ ten przez pierwsze 3,5 roku od pierwszej kontroli utrzymywał, że wykonane roboty są zgodne z prawem (ze złożonym zgłoszeniem); - art. 11 kpa poprzez jego pominięcie polegające na braku należytego wyjaśnienia przez organ administracyjny zasadności przesłanek, którymi kierował się przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, a zwłaszcza przyczyn, dla których odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 50 i 51 u.p.b.; - art. 15 kpa poprzez pominięcie zasady dwuinstancyjności z uwagi na zakwalifikowanie robót budowlanych z odstępstwami od zgłoszenia, a nie jako samowoli budowlanej; - art. 50 ust. 1 pkt 3 u.p.b. poprzez jego pominięcie. W uzasadnieniu powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu, iż dokonano zgłoszenia a organ nie wniósł w terminie sprzeciwu, zaś w trakcie realizacji doszło do nieistotnych odstępstw od dokonanego zgłoszenia. Z uwagi na to Organ winien przeprowadzić postępowanie naprawcze z art. 50 i 51 u.p.b. a nie wydawać nakazu rozbiórki – tryb właściwy to art. 50 ust. 1 pkt 3 u.p.b. Nadto budynek nie został jeszcze ukończony stąd przyjęte przez organ pomiary nie są wiążące, zwłaszcza wobec wstrzymania przez organ robót. Z uwagi na to kwalifikacja jako budynku gospodarczego jest przedwczesna. Wstrzymanie zaś robót na kilka lat pozbawiło skarżących faktycznej kontroli nad inwestycją. Natomiast w zakresie ewentualnej legalizacji winno się brać pod uwagę przepisy planu miejscowego obowiązującego w dniu zgłoszenia i upływu terminu wniesienia sprzeciwu, kiedy dopuszczano wznoszenie budynku gospodarczego. Podkreślono również, że organ nieprecyzyjnie określił obiekt rozbiórkowy jako budynek rekreacyjny bez podania jego wymiarów, co powoduje nieścisłość czy rozbiórce podlega całość czy część budynku. Zarzucono także brak odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania oraz brak przeprowadzenia przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Na wstępnie wskazać należy, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż sporny budynek ma przeznaczenie rekreacyjne, a zatem nie stanowi wskazywanego w skardze budynku gospodarczego. Wynika to z precyzyjnie ustalonej w toku postępowania administracyjnego powierzchni zabudowy znacznie przekraczającą 25m2, jego przeznaczenia rekreacyjnego co wynika z dokumentacji fotograficznej, a także posiadania dwóch kondygnacji o określonych wysokościach (k. [...] akt PINB, w tym dokumentacja fotograficzna i szkice). Jak wynika z pomiarów poddasze w najwyższym punkcie posiada wysokość 2,50 m, a w najniższym punkcie 1,18m (załączony do protokołu szkic). Zatem stosownie do § 72 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015, poz. 1422) poddasze w przedmiotowym budynku spełnia definicję kondygnacji dla budynku rekreacji indywidualnej. Z kolei § 3 pkt 8 w/w rozporządzenie przez budynek gospodarczy rozumie przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Sposób wykonania spornego budynku, użyte materiały wykończeniowe i stolarskie, budowa schodów prowadzących na poddasze, wydzielenie pomieszczeń na poddaszu powoduje, że obiektu tego nie można uznać za budynek gospodarczy (por. w/w dokumentacja fotograficzna). Powyższe oznacza, iż przedmiotowy budynek został wykonany całkowicie niezgodnie z projektem zgłoszenia k.[...] akt adm. PINB), co prawidłowo uznane zostało przez skarżony organ za wykonanie nowego obiektu wymagającego pozwolenia na budowę, a nie jako sugerowane w skardze odstępstwo od zgłoszenia. Podkreślić należy zatem, że nie w każdej sytuacji kiedy inwestor posiada zgłoszenie i brak sprzeciwu, realizowane przez niego niezgodnie z tym zgłoszeniem roboty budowlane, kwalifikowane winny być jako prowadzone z odstępstwem od zgłoszenia. Jeśli inwestor zgłosił budynek gospodarczy o określonej powierzchni zabudowy do 25m2, nie mający charakteru wielokondygnacyjnego, a buduje budynek dwukondygnacyjny o przeznaczeniu rekreacji indywidualnej i powierzchni zabudowy 32,61m2 (znacznie odbiegającej od zgłoszenia), to nie jest to budowa realizowana z istotnymi odstępstwami od zgłoszenia, lecz budowa, na którą inwestor nie posiada decyzji o pozwoleniu na budowę i do której zastosowanie znajdą postanowienia art. 48 u.p.b. Dlatego w ocenie Sądu zastosowana przez skarżony organ podstawa prawna rozbiórki jest prawidłowa. Wbrew również podniesionemu zarzutowi brak możliwości legalizacji wynika z niezgodności z planem miejscowym, gdyż wobec charakteru wykonanego budynku, który nie jest budynkiem gospodarczym w sprawie stosowane są aktualne przepisy – obowiązującego planu miejscowego, które nie umożliwiają legalizacji. Skarżony organ wbrew zarzutom skargi w sposób precyzyjny określił przedmiot rozbiórki jako cały budynek rekreacji indywidualnej zlokalizowany na działce skarżących, stąd nie ma żadnych zgłaszanych wątpliwości, czy rozbiórka ma dotyczyć części czy całego budynku. Z uwagi na szczegółowe pomiary i ustalenia organu, a także precyzyjne wskazanie w decyzji motywów jakimi kierował się przy kwalifikacji spornego obiektu, nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia § 3 pkt 7 i 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wobec tego stan faktyczny sprawy został w ocenie Sądu należycie wyjaśniony, w szczególności w sposób jasny wyjaśniono, iż doszło do popełnienia samowoli budowlanej i że nie istnieje możliwość zalegalizowania przedmiotowego budynku. Organ należycie wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, w tym w/w przyczyn, dla których odmówił zastosowania trybu legalizacyjnego z art. 50 i 51 u.p.b. Wbrew zarzutom skarżących organ zbadał istotę sprawy, jaką była ocena podstaw prawnych do wydania nakazu rozbiórki, dowody jakimi się w tym celu posłużył były wystarczające do dokonania prawidłowej oceny. Skarżony organ z uwagi na te ustalenia nie miał zatem podstaw do rozważania zastosowania w sprawie że w sprawie znajduje zastosowanie art. 50 i art. 51 u.p.b. czy prowadzenia w tym kierunku ustaleń stanu faktycznego. Nie doszło również do naruszenia zasady dwuinstancyjności, gdyż organ odwoławczy dokonał odmiennej od organu I instancji oceny prawnej niektórych aspektów sprawy, posługując się zaś dowodami zebranymi przez organ I instancji, w postaci zwłaszcza w/w dokumentacji fotograficznej, szkiców i pomiarów, które nie zostały skutecznie zakwestionowane przez skarżących. Ich zarzuty zmierzające do przyjęcia odmiennej kwalifikacji spornego budynku, były tylko polemiką z organami administracyjnymi, w zakresie odmiennej oceny prawnej. Wobec tego organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Podniesione zaś w skardze zarzuty uchybienia w postępowaniu pierwszo instancyjnym w postaci rozpoczęcia procedury legalizacyjne – wydanie postanowienia nr [...] o wstrzymaniu prowadzenia robót (k. [...] akt adm. PINB), nie miało wpływu na wynik sprawy ponieważ zostało uchylone, stąd uchybienie to było nieistotne. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.