I OZ 508/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Małopolskiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 467/16 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Gminy Z. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 467/16, na zasadzie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), uchylił pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2016 r., w którym zawarto rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wobec wniesienia w dniu 13 października 2016 r. przez stronę skarżącą oczywiście uzasadnionego zażalenia (pkt 1), zasądził od Wojewody Małopolskiego na rzecz Gminy [...] kwotę 5.424,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2), zwrócił stronie skarżącej Gminie [...] kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne w wysokości 20.768 zł. Kwota ta jest zatem podstawą do określenia wynagrodzenia radcy prawnego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Z 2015 r., poz. 507) w brzmieniu obowiązującym w dacie wyrokowania, który stanowi, że minimalna kwota wynagrodzenia prowadzącego sprawę radcy prawnego w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sporu 20.768 zł – wynosi 4.800 zł. Stosownie zatem do art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. na kwotę kosztów postępowania poniesionych przez stronę skarżącą składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 4.800 zł i uiszczony wpis w wysokości 624 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Wojewoda Małopolski, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu Wojewoda zarzucił: 1) naruszenie art. 205 § 2 P.p.s.a. poprzez błędną jego interpretację, 2) niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 231 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i § 14 ust. 1 pkt 1 a rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w sytuacji gdy zastosowanie mogły znaleźć wyłącznie przepisy § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w sprawach ze skargi na decyzję o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu wysokości odszkodowania pobiera się wpis stały określony w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, także wówczas gdy skarżący kwestionuje tylko wysokość ustalonego odszkodowania. Tym samym przepis ten powinien stanowić podstawę określenia wysokości wpisu w sprawie, nie zaś - jak przyjął Sąd I instancji - § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku tym podstawą określenia opłaty za czynności radców prawnych powinien być § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Z tych też względów w niniejszej sprawie wpis od skargi powinien wynieść 200 zł, a koszt wynagrodzenia radcy prawnego 480 zł. W odpowiedzi na zażalenie Gmina [...] wniosła o jego oddalenie, wskazując, że WSA w Krakowie prawidłowo zasądził koszty zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszym postępowaniu odrębne przepisy, o jakich mowa w art. 205 § 2 P.p.s.a., stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2. Stosownie zaś do § 2 pkt 5 stawka minimalna wynosi przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł - 4 800 zł. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie została ustalona na kwotę 20.768 zł. Wpis od skargi uiszczony przez skarżącą w kwocie 624 zł został prawidłowo ustalony na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z tym przepisem, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. W niniejszej sprawie wpis wyniósł zatem 624 zł. Sumując wysokość wynagrodzenia radcy prawnego, tj. 4.800 zł oraz wysokość wpisu sądowego od skargi, tj. 624 zł otrzymujemy 5.424,00 zł. Nie budzi więc wątpliwości, że Sąd I instancji zasądził zwrot kosztów postępowania w prawidłowej wysokości według zasad określonych w art. 200 P.p.s.a., czyli sumy uiszczonego przez skarżącą wpisu (624 zł) oraz wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie określonej w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców prawnych (4.800 zł). Nie ma racji Wojewoda twierdząc, że w sprawie należało zastosować § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym wysokość wynagrodzenia radcy prawnego powinna być ustalona w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Wyjaśnić należy, że zasady wyznaczania wpisu zawarte w § 2 ust. 3 odnoszą się wyłącznie do spraw skarg nieobjętych wpisem stosunkowym. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była natomiast należność pieniężna, a zatem należało pobrać wpis stosunkowy stosownie do wytycznych zawartych w § 1 przywołanego rozporządzenia. Powyższa teza znalazła potwierdzenie w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r., sygn. akt I OPS 1/16. Z tych też względów za bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 231 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa. Tym samym zażalenie na to postanowienie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.