II SAB/Wa 454/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-12

Skład orzekający: Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przeniesienia do rezerwy kadrowej żołnierza zawodowego jest dopuszczalna, jeśli ustawa szczególna wyłącza możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzje w tym zakresie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy ustawa szczególna wyłącza możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzje dotyczące danej materii. W przypadku decyzji w sprawach przeniesienia do rezerwy kadrowej żołnierzy zawodowych, wyłączenie to wynika z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, co skutkuje brakiem dopuszczalności skargi na bezczynność w tym przedmiocie na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA.
Stan faktyczny
M. M. wniósł skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przeniesienia do rezerwy kadrowej. Skarżący zarzucił naruszenie zasady szybkości postępowania i zasady zaufania do organów administracji. Minister Obrony Narodowej wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na wyłączenie kognicji sądu administracyjnego w sprawach przeniesienia do rezerwy kadrowej na mocy ustawy szczególnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przeniesienia do rezerwy kadrowej postanawia odrzucić skargę. M. M. wniósł w dniu 6 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przeniesienia do rezerwy kadrowej. Skarżący podniósł, że Minister Obrony Narodowej, poprzez brak rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, naruszył zasadę szybkości postępowania (art. 12 § 1 w zw. z art. 35 § 3 Kpa) oraz zasadę zaufania do organów administracji (art. 8 Kpa). Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając, że skarga do sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje m. in. w sprawach przeniesienia do rezerwy kadrowej na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest stwierdzić, czy sprawa ze skargi na bezczynność organu podlega jego kontroli. Należy więc zbadać, czy możliwa jest skarga na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn zm.), ponieważ tylko w tych przypadkach możliwe jest wniesienia skargi na bezczynność organu. Uwzględniać przy tym należy regulacje szczególne, na mocy których kognicja sądów administracyjnych została w ogóle wyłączona. W związku z tym, badając dopuszczalność skargi M. M. do sądu administracyjnego, należy wziąć pod uwagę treść art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Oznacza to, że w sprawach przeniesienia do rezerwy kadrowej ustawodawca wyłączył kognicję sądu administracyjnego, zatem i skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w tym zakresie nie przysługuje na mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło