II OZ 1386/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. oraz W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 496/16 w przedmiocie odrzucenia skargi sprostowane postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. w sprawie ze skargi M. M. oraz W. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozbudowy części usługowej budynku mieszkalno - usługowego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 496/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. M. oraz W. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozbudowy części usługowej budynku mieszkalno - usługowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 p.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd zauważył nadto, że skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zarządzeniami z dnia 12 lipca 2016 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 2 odpisów, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzeń pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych wezwań dwukrotnie awizowano skarżącym w dniach 29 lipca i 8 sierpnia 2016 r., pod wskazany przez nich w skardze adres, lecz przesyłka nie została skutecznie podjęta przez strony. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty oraz usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 12 sierpnia 2015 r.. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Pomimo prawidłowego doręczenia wezwań skarżący nie uiścili opłaty ani nie usunęli braków formalnych skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. M. oraz W. M. Powyższe postanowienie zostało następnie sprostowane postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. poprzez wykreślenie w treści uzasadnienia orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą argumentacji skarżących przedstawionej w zażaleniu jest to, że nie wiedzieli oni, iż przesyłki kierowane do nich przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zawierające wezwania do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, oczekują na nich w Urzędzie Pocztowym, co uzasadniało dlaczego nie uiścili wymaganej opłaty, ani nie uzupełnili braków formalnych skargi. Należy wskazać, że przesyłki zawierające stosowne wezwania zostały doręczone skarżącym w trybie zastępczym, stosownie do brzmienia art. 73 p.p.s.a., - po powtórnych awizowaniach zostały zwrócone do Urzędu Pocztowego, a następnie pozostawiono je w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia skarżącym. Skarżący nie przedstawili żadnej argumentacji, która pozwalałaby zakwestionować dokumenty urzędowe jakim są zwrotne poświadczenie odbioru, znajdujące się w aktach sądowych, wskazujące, że przesyłki adresowane do skarżących zostały pozostawione w oddawczej skrzynce pocztowej w dniach: 29 lipca 2016 r. oraz 8 sierpnia 2016 r. Pogląd skarżących, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego zamyka niejako ich korespondencję z tym Sądem, nie ma uzasadnionych podstaw. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z chwilą wniesienia skargi postępowanie sądowoadministracyjne zostaje wszczęte, a nie zaś, jak zdają się sugerować skarżący, zakończone. Nie można przyjąć zatem, że wniesienie skargi przerzuca odpowiedzialność za tok postępowania wyłącznie na sąd administracyjny i zwalnia skarżących z dbałości o własny interes prawny, o ochronę którego wystąpili do tego sądu. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.