II OZ 170/17

Dnia 24 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 430/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 września 2016 r., sygn. III SA/Kr 430/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie wymeldowania, wskazując, że skarżący, pomimo wezwania skierowanego do niego o uzupełnienie braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, nie usunął w zakreślonym terminie ww. braku formalnego skargi. Zażalenie od powyższego postanowienia złożył Z. Z., który potwierdził "przeoczenie" w ww. zakresie, ponieważ był zajęty wzmożoną opieką nad swoją matką. Wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 31 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu. Skarżący w zażaleniu nie kwestionuje, że w tej sprawie nie wykonał wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podniesiona w zażaleniu argumentacja w całości odnosi się do sformułowanego w nim wniosku o przywrócenie terminu, które to zagadnienie na obecnym etapie postępowania nie podlega rozpoznaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przechodząc zatem do oceny prawidłowości odrzucenia skargi, wskazania wymaga, że przed wystosowaniem przez Sąd Administracyjny wezwania do strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych skargi następuje czynność rejestracji skargi (w ramach czynności wstępnych po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału orzeczniczego niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych – § 33 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych, Dz. U. z 2015 r., poz. 1177). W ramach tej czynności Sąd powinien ustalić kto wnosi skargę i na jaki konkretnie akt administracyjny, tak aby nadać sprawie prawidłowy tok postępowania. Podjęcie takich czynności wynika bowiem z treści art. 46 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Jeżeli w ww. zakresie istnieją wątpliwości, to Sąd powinien wezwać stronę skarżącą do ich wyjaśnienia, co powinno nastąpić w trybie art. 49 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga została wniesiona nie tylko przez Z. Z., lecz także przez I. Z.. W skardze tej skarżący nie wskazali wprost, które ewentualnie decyzje Wojewody [...] są objęte ich skargą. Wskazali tylko, że skarżą "postępowania w sprawie wymeldowania" i wskazali znak sprawy "[...]". W aktach administracyjnych znajduje się informacja, że sprawa o ww. znaku dotyczy wymeldowania I. Z.; zaś o innym znaku: "[...]" dotyczy wymeldowania Z. Z.. Ponadto wskazana w komparycji postanowienia Sądu decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...], utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2015 r. o znaku: "[...]", a więc o innym znaku sprawy niż wskazanym w skardze. Wynika z tego, że wskazana przez Sąd I instancji zaskarżona decyzja Wojewody nie dotyczy oznaczonego przez stronę skarżącą przedmiotu zaskarżenia, tj. sprawy prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. o znaku: "[...]". Takie rozbieżności w stanie faktycznym powinny stanowić zatem podstawę do podjęcia przez Sąd czynności mających na celu wyjaśnienie kto i w jakim dokładnie zakresie wnosi skargę. W tych warunkach Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., ponieważ w pierwszej kolejności powinien ustalić kto i w jakim dokładnie zakresie wnosi skargę. Stwierdzone uchybienia, o jakich mowa powyżej, powinny także skutkować uchyleniem zarządzenia o wezwaniu Z. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.