IV SAB/Wr 141/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-09-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w przedmiocie przekazania zażalenia Ministrowi Sprawiedliwości w sprawie aktywacji konta w portalu informacyjnym podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w przedmiocie przekazania zażalenia Ministrowi Sprawiedliwości nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ czynności podejmowane w trybie rozpatrywania skarg i wniosków na działalność organów sądów, nawet w zakresie ich działalności administracyjnej, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym określonym w art. 3 PPSA. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
A Sp. z o.o. złożyła skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w przedmiocie przekazania Ministrowi Sprawiedliwości zażalenia dotyczącego aktywacji konta w portalu informacyjnym. Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie przekazania Ministrowi Sprawiedliwości zażalenia w sprawie aktywacji konta w portalu informacyjnym postanawia: odrzucić skargę. A Sp. z o.o. w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie przekazania Ministrowi Sprawiedliwości zażalenia z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie aktywacji konta w portalu informacyjnym. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego we W. wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści skargi wynika, że Prezesowi Sądu Apelacyjnego we W. zarzucana jest bezczynność oraz przewlekłe i biurokratyczne prowadzenie postępowania dotyczącego przesłania Ministrowi Sprawiedliwości zażalenia skarżącego z dnia 29 lutego 2016 r. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego oraz przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania w sprawie wszczętej wnioskiem o aktywację konta w Portalu Informacyjnym. W zażaleniu skarżący m.in. podnosił, że Prezes Sądu Apelacyjnego deprecjonuje bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy ważnego, kwalifikowanego certyfikatu oraz podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP. Zarzucił, że Prezes Sądu bezprawnie żąda od osoby reprezentującej skarżącego osobistego stawiennictwa w tamtejszym Sądzie i obowiązkowego złożenia na oświadczeniu podpisu własnoręcznego. Przedmiot zaskarżenia określony przez skarżącego w powyższy sposób powoduje, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Sprawa wszczęta tą skargą nie jest bowiem objęta kognicją sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 41b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. 2013 r., poz. 427 ze zm.) organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu, jest prezes sądu (§ 1). Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu okręgowego i sądu rejonowego, organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu okręgowego. Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu apelacyjnego i sądu okręgowego, organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu apelacyjnego (§ 2). Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezesa sądu rejonowego jest prezes sądu okręgowego, działalności prezesa sądu okręgowego - prezes sądu apelacyjnego, a działalności prezesa sądu apelacyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa (§ 3). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy – podejmowane w trybie właściwym dla rozpatrywania skarg i wniosków na działalność organów administracji (także właściwych organów sądów w zakresie ich działalności administracyjnej) nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność. Skarga na działalność sądu apelacyjnego lub prezesa sądu apelacyjnego podlega rozpoznaniu zgodnie z powołanymi przepisami ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz rozporządzenia wykonawczego wydanego na podstawie art. 41e tej ustawy. Zatem, ponieważ wywodzone przez skarżącego zaniechanie Prezesa Sądu Apelacyjnego nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność, a kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych, to wniesiona skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło