II SAB/Bk 32/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Starosty B. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych; 3. oddalić wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca – R. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Starosty B. w przedmiocie udostępnienia umów cywilnych zawartych przez powiat z adwokatem lub radcą prawnym albo kancelarią radców prawnych, albo kancelarią adwokatów i radców prawnych, dotyczących stałej obsługi prawnej powiatu w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2012 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 12 kwietnia 2016 r., pełnomocnik cofnął powyższą skargę ze względu na otrzymanie wnioskowanej informacji i wniósł o umorzenie postępowania. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o orzeczenie o kosztach zgodnie z art. 201 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w ww. przepisie, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 P.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Mając na uwadze powyższe umorzono postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Odnośnie wniosku o zasądzenie kosztów, wskazać należy, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu tylko w przypadku, gdy umorzenie to nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a więc w przypadku zastosowania trybu autokontroli przez organ. Zastosowanie trybu autokontroli powoduje bezprzedmiotowość postępowania uzasadniającą wydanie postanowienia o umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W razie cofnięcia skargi brak jest natomiast podstawy prawnej do zasądzenia kosztów, poza zwrotem wpisu. Skarżący jest przy tym dysponentem swojej skargi, w związku z czym jej cofnięcie wymaga rozważenia w pierwszej kolejności jako podstawy umorzenia postępowania, bez względu na to, czy istniałyby też inne powody jego umorzenia. Tym bardziej, że w niniejszej sprawie skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.