II GZ 818/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt III SA/Po 353/16 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 353/16 o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt III SA/Po 353/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie zażaleniowe na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 353/16 o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że w dniu 12 kwietnia 2017 r. odrzucił skargę w związku z nieuiszczeniem przez skarżącego wpisu sądowego, a postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd I instancji powołał się na treść art. 195 § 3 p.p.s.a. i wskazał, że skoro postępowanie sądowe zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, to postępowanie zażaleniowe w związku z zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza bez rozpoznania, stało się bezprzedmiotowe. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego jego niezadowolenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 195 § 3 p.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. odrzucił skargę w związku z nieuiszczeniem przez skarżącego wpisu sądowego. Postanowienie to – jak wyżej opisano – stało się prawomocne 29 czerwca 2017 r. Odrzucenie skargi oznacza, że przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna, w ramach której zostało zaskarżone postanowienie. Rozpoznanie zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 353/16 o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania, które było rozstrzygnięciem wpadkowym, stało się zatem bezprzedmiotowe. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo umorzył postępowanie zażaleniowe na zarządzenie z dnia 17 listopada 2016 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.