II SA/Gl 576/16

WyrokWSA w Gliwicach2016-09-16

Skład orzekający: Łucja Franiczek, Piotr Broda, Maria Taniewska-Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa rejestracji pojazdu jest zasadna, jeśli pierwotna decyzja o rejestracji została uchylona w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. (decyzja wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione), a skarżący nabyli pojazd w dobrej wierze?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji słusznie odmówiły rejestracji pojazdu, ponieważ wystąpiła podstawa do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Uchylenie pierwotnej decyzji o rejestracji pojazdu spowodowało utratę ważności dowodu rejestracyjnego, co uniemożliwiło spełnienie przesłanki rejestracji określonej w art. 72 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym. Dobra wiara nabywców oraz brak wpływu na uchylenie pierwotnej decyzji nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący E. O. i K. O. domagali się rejestracji pojazdu. Prezydent Miasta K. uchylił własną decyzję o rejestracji pojazdu na rzecz skarżących i odmówił jej zarejestrowania, powołując się na uchylenie wcześniejszej decyzji o rejestracji tego pojazdu na rzecz poprzednich właścicieli, co nastąpiło w wyniku wznowienia postępowania z powodu sfałszowania umowy kupna-sprzedaży. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Skarżący wnieśli skargę do WSA, argumentując nabycie pojazdu w dobrej wierze i brak popełnienia przez nich czynu. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2016 r. sprawy ze skargi E. O. i K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, rejestracji pojazdu oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. uchylił własną decyzję z dnia [...]r. o rejestracji pojazdu marki [...], nr rej. [...], nr nadwozia [...] na rzecz E. O. i K. O. oraz odmówił jego zarejestrowania. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że Starosta [...] decyzją z dnia [...]r., w związku z wniesionym sprzeciwem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w P., w którym wskazano na fakt sfałszowania umowy kupna-sprzedaży z dnia [...]r. samochodu marki [...] zawartej pomiędzy D. S. a J. P., który został potwierdzony wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]r., sygn. akt [...], uchylił własną decyzję o rejestracji pojazdu marki [...] na rzecz K. i E. K. Wskazał również, że w następstwie tej decyzji Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...]r. uchylił własną decyzję z dnia [...]r. w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] o nr nadwozia [...] i nr rej. [...] na rzecz G. G. i M. G. oraz odmówił jego rejestracji. Organ wskazał również w treści uzasadnienia decyzji, że unieważnia dowód rejestracyjny, kartę pojazdu oraz wydane dla tego pojazdu tablice rejestracyjne. Odwołanie od powyższej decyzji wniosły E. O. i K. O. podnosząc, że w ich ocenie spełnione zostały wszystkie ustawowe przesłanki do zarejestrowania przedmiotowego samochodu. Wskazały także, że nie istnieje podstawa prawna do orzeczenia nieważności dokumentów potwierdzających dopuszczenie pojazdu do ruchu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. (decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione), nie ulega bowiem wątpliwości, że decyzja o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu na rzecz G. G. i M. G. była podstawą zarejestrowania samochodu na rzecz E. O. i K. O. Uchylenie decyzji o rejestracji samochodu na rzecz G. G. i M. G. oraz odmowa zarejestrowania pojazdu na rzecz ww. osób orzeczona ostateczną decyzją Prezydenta Miasta L., oznacza, że zaistniała podstawa określona w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zarejestrowania tego samochodu na kolejnego nabywcę. Nadto uchylenie decyzji o rejestracji pojazdu na poprzednich właścicieli spowodowało anulowanie dowodu rejestracyjnego, który stanowił potwierdzenie wydania decyzji o rejestracji. Z kolei przedstawienie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany, jest jednym z warunków rejestracji pojazdu (art. 72 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym), odpadła zatem podstawa do zarejestrowania pojazdu na rzecz E. O. i K. O. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Kolegium wskazało, że podziela pogląd, iż brak jest podstaw prawnych do rozstrzygania w formie decyzji w zakresie unieważnienia dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu oraz tablic rejestracyjnych, jednakże zdaniem Kolegium w zaskarżonej decyzji organ I instancji nie rozstrzygnął kwestii unieważnienia dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu oraz tablic rejestracyjnych (rozstrzygnięcie zamieszone zostało przed uzasadnieniem), a jedynie w uzasadnieniu decyzji w jej części końcowej poinformował strony o konsekwencjach wydanej decyzji. Pismem z dnia 5 maja 2016r. E. O. i K. O. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach podnosząc, że poprzez odmowę rejestracji pojazdu zostały ukarane przez organ za czyn, którego nie popełniły. Pojazd nabyły w dobrej wierze od osób, które oświadczyły, że są jego właścicielami. Z tych też powodów wniosły o wnikliwe rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę SKO w K. w całości podtrzymało dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniosło o oddalenie skargi. W toku postępowania sądowego skarżące podtrzymały skargę, dodatkowo podnosząc, że od momentu wydania wyroku karnego do uchylenia pierwszej decyzji o rejestracji upłynęło ponad dwa lata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Badając legalność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego, w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 1137 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tekst jedn. Dz. U. z 2014r., poz. 1522 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 72 ust. 1 pkt 5 wymienionej ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. W myśl § 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem art. 72 ust. 1b-4 ustawy oraz ust. 2-13 i § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza: 1) dowód własności pojazdu; 2) kartę pojazdu, jeżeli była wydana; 3) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 4) tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany; w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy bez tablic rejestracyjnych lub konieczności zwrotu tych tablic do organu rejestrującego państwa, z którego pojazd został sprowadzony, właściciel pojazdu zamiast tablic rejestracyjnych dołącza stosowne oświadczenie - oświadczenie może być złożone na wniosku o rejestrację; 5) dodatkową tablicę rejestracyjną, o której mowa w § 7a, jeżeli była wydana, a w przypadku jej utraty właściciel pojazdu zamiast dodatkowej tablicy rejestracyjnej dołącza stosowne oświadczenie o jej utracie – oświadczenie może być złożone na wniosku o rejestrację. Natomiast przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest odmowa rejestracji pojazdu m-ki [...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz nr nadwozia [...], na rzecz skarżących. Organy administracji uznały, iż nie zostały spełnione przesłanki zarejestrowania wymienionego pojazdu, zaś w ocenie skarżących samochód winien zostać zarejestrowany. W przekonaniu Sądu organy administracji słusznie odmówiły zarejestrowania spornego pojazdu. Przede wszystkim należy podnieść, że w niniejszej sprawie wystąpiła podstawa wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Wymieniona decyzja została bowiem wydana w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...]r. o zarejestrowaniu pojazdu [...] na wniosek G. G. i M. G. Następnie po wznowieniu postępowania decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta L. uchylił swoją decyzję z dnia [...]r. i odmówił dokonania rejestracji spornego pojazdu. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...]r. Istniała zatem określona w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. podstawa wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. Organy administracji trafnie uznały, że nie zostały spełnione przesłanki zarejestrowania spornego pojazdu. Z przepisu art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. wynika, że rejestracji pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Dowód ten jest niezbędny do zarejestrowania samochodu i winien być on dołączony do wniosku o rejestrację. Jego brak stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2006r. sygn. akt I OSK 1005/05, Lex nr 265787 oraz wyrok WSA w Łodzi z 17 listopada 2010r. sygn. akt III SA/Łd 436/10, Lex nr 758199). W rozpoznawanej sprawie w dniu 30 września 2013r. sporny pojazd został zarejestrowany w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta L. o rejestracji samochodu na G. G. i M. G. Decyzja ta po wznowieniu postępowania, została jednak uchylona i odmówiono zarejestrowania tego pojazdu. W tej sytuacji wydany w oparciu o uchyloną decyzję administracyjną dowód rejestracyjny stracił ważność, tym samym w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka do zarejestrowania samochodu na skarżących, gdyż nie przedstawili oni ostatniego dowodu rejestracyjnego. Nie zostały zatem spełnione ustawowe przesłanki do rejestracji spornego pojazdu. Nieuzasadniony jest zarzut skarżących, iż pojazd winien zostać zarejestrowany, gdyż nabyli go w dobrej wierze i na podstawie ważnych dokumentów rejestracyjnych. Kwestia dobrej wiary przy nabyciu samochodu od poprzednich właścicieli nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również okoliczność, że nie mieli wpływu na powstanie przesłanki uzasadniającą uchylenie pierwotnej decyzji o rejestracji pojazdu. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie pozostają podnoszone w skardze okoliczności dotyczące bezużyteczności pojazdu, który nie jest zarejestrowany. Sąd administracyjny nie jest również uprawniony, podobnie zresztą jak i organy administracyjne, do stwierdzenia skuteczności nabycia przez skarżące prawa własności przedmiotowego pojazdu, bowiem rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do kompetencji sądów powszechnych. Niezasadny jest również zarzut skarżących, dotyczący upływu terminu do uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu. Jak wyżej wskazano podstawą do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie była przesłanka z art. 145 §1 pkt 8 k.p.a., zatem zgodnie z art. 146 k.p.a. uchylenie decyzji o rejestracji mogło nastąpić przed upływem 5 lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Nie ulega wątpliwości, że decyzja Prezydenta Miasta K. o rejestracji pojazdu została wydana w dniu [...]r., zatem możliwe było jej uchylenie. Jednocześnie należy wskazać, że Sąd nie jest uprawniony do oceny prawidłowości prawomocnych decyzji innych organów, w tym dotyczących pierwszej rejestracji przedmiotowego pojazdu. Postępowanie takie przeprowadził Starosta [...] w jego wyniku uchylił on własną decyzję o rejestracji oraz odmówił zarejestrowania samochodu na E. i K. K. Decyzja ta jest prawomocna i wywołuje określone skutki prawne. Reasumując Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż wystąpiła podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego i nie została spełniona przesłanka do zarejestrowania pojazdu zgodnie z wnioskiem skarżących. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016r., poz.718 z późn. zm.), Sąd skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło