I OZ 951/16

Dnia 16 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 941/16 wzywające A.Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 29 lutego 2016 r. nr [...] w kwocie 200 (dwieście) złotych postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 941/16 wezwano A.Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 29 lutego 2016 r. nr [...] w kwocie 200 złotych, na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiódł A.Z., podnosząc zarzut naruszenia przez art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji. Zwrócił się o uchylenie zarządzenia, ewentualnie późniejsze przesłanie wezwania – z uwagi na dużą ilość skarg na akty wyznaczające opłatę za udostępnienie informacji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wezwanie zostało prawidłowo sformułowane, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a. Tym samym odpowiada prawu. Podkreślić należy, że okoliczność wniesienia przez skarżącego licznych skarg do sądu administracyjnego – zależna wszak od woli skarżącego – nie jest okolicznością, z którą przepisy prawne wiązałyby dopuszczalność odstąpienia lub zmodyfikowania stosowania ww. regulacji. Jednocześnie wezwanie zostało oparte na prawidłowo wydanym rozporządzeniu, na podstawie legalnie skonstruowanej regulacji ustawowej (por. art. 92 ust. 1 Konstytucji). Podkreślić należy w kontekście zarzutu art. 217 Konstytucji, że wymóg określenia obowiązku uiszczenia wpisu w materii ustawowej, wynikający z tego przepisu Konstytucji, jest zachowany, gdyż podstawę do obowiązku jego uiszczenia tworzy art. 230 § 1 p.p.s.a. Stąd zażalenie podlegało oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 w zw. zart. 198 p.p.s.a.