I SA/Rz 193/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek /spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o wydanie pisemnej interpretacji - oddala skargę- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] października 2013 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia organ podatkowy powołał art. 233 § 1 pkt 1, art. 221 w związku z art. 239 oraz art. 165a § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Jak wynika z akt sprawy, w dniu 16 lipca 2013 r. do organu podatkowego wpłynął wniosek W.P. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) w zakresie ustalenia sposobu ujęcia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów dopłaty do straty, dopłaty do spłaconego kredytu oraz zatrzymanego zysku przeznaczonego na spłatę kredytu. Postanowieniem z [...] października 2013 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie. W postanowieniu tym stwierdzono, że okolicznością, która uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej jest toczące się postępowanie odwoławcze od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Powyższą okoliczność organ podatkowy stwierdził na podstawie pisma Dyrektora Izby Skarbowej w R., które w dniu 25 lipca 2013 r. wpłynęło do właściwego w sprawie wydania interpretacji podatkowej organu. Na powyższe postanowienie, w piśmie z dnia 22 października 2013 r. wnioskodawca złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa: - art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, - art. 14b § 1 i § 5 Ordynacji podatkowej - poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej, - art. 120 i art. 122 Ordynacji podatkowej - poprzez niepodjęcie działań niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy oraz poprzez brak odniesienia się do postawionego we wniosku pytania strony. Uzasadniając powyższe zarzuty, wnoszący zażalenie wskazał m.in., że wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w R. na podstawie art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej o udzielenie informacji i wyjaśnień o przepisach prawa pozostających w związku z przedmiotem prowadzonego postępowania kontrolnego, w tym o udzielenie informacji w zakresie ustalenia sposobu ujęcia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów dopłaty do straty, dopłaty do spłacanego kredytu oraz zatrzymanego zysku przeznaczonego na spłatę kredytu. Według otrzymanej od Dyrektora Izby Skarbowej informacji, w piśmie z dnia 19 czerwca 2013 r. strona powinna była wystąpić z powyższym zapytaniem do Ministra Finansów, gdyż udzielenie informacji w tym zakresie nie mieści się w zakresie obowiązków Dyrektora Izby Skarbowej w R.. Strona uznała, że została w ten sposób pozbawiona prawa do uzyskania informacji zarówno od Dyrektora Izby Skarbowej w R., jak i od Ministra Finansów. Po rozpatrzeniu przedmiotowego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2013 r. W pierwszej kolejności Dyrektor Izby Skarbowej w K. w oparciu o treść art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że przedmiotowe postępowanie z przyczyn wyraźnie wskazanych w zaskarżonym postanowieniu nie mogło być wszczęte. Zdaniem organu podatkowego, przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania odnoszą się zarówno do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa, jak i gdy poszczególne przepisy uniemożliwiają prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny. W dalszej kolejności organ wywiódł, że jedną z przesłanek do wydania rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 165a Ordynacji podatkowej jest sytuacja, o której mowa w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, tj. gdy elementy stanu faktycznego w dniu złożenia wniosku są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego. Z powyższego przepisu wynika więc, że wnioskodawca nie może żądać od organu wydającego interpretację indywidualną zajęcia stanowiska w sprawie, która jest w toku lub została już rozstrzygnięta. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wskazał, że z pisma Dyrektora Izby Skarbowej w R., które wpłynęło w dniu 25 lipca 2013 r. wynika, że w sprawie W.P. toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. w zakresie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W.P. pismem z dnia 12 lipca 2013 r. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w K. o wydanie interpretacji indywidualnych, w których zadano pytanie, jak w spółce osobowej prowadzącej dokumentację w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów zaksięgować dopłatę do straty, dopłatę do spłaconego kredytu, czy też zatrzymany zysk przeznaczony na spłatę kredytu. Z ww. pisma Dyrektora Izby Skarbowej w R. wynika również, że wydaną w ww. zakresie interpretację indywidualną wnioskodawca ma zamiar wykorzystać w toczącym się postępowaniu odwoławczym w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Świadczy o tym fakt, że W.P. wniósł o włączenie przedmiotowego wniosku do materiału dowodowego sprawy i o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, która stanowi zagadnienie wstępne w sprawie. Organ podatkowy zwrócił uwagę, że fakt, iż ww. postępowanie jest w toku potwierdził również sam wnoszący zażalenie, na co wskazuje treść środka zaskarżenia. W związku powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że nie był uprawniony w przedmiotowej sprawie do wydania interpretacji indywidualnej, gdyż w istocie dokonałby rozstrzygnięcia w sprawie pozostającej we właściwości uprawnionego organu podatkowego prowadzącego postępowanie podatkowe. W związku z powyższym organ podatkowy stwierdził, że w sprawie z wniosku z dnia 12 lipca 2013 r. nie można było wydać interpretacji indywidualnej. Nie zasługiwały więc na uwzględnienie zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 14b § 1 i § 5, art. 120 czy też art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Zaskarżone postanowienie zostało bowiem wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W.P., reprezentowany przez doradcę podatkowego S.C. zaskarżył powyższe postanowienie do sądu administracyjnego wnosząc o jego uchylenie w całości wraz z poprzedzającym je postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w tym wynagrodzenia dla doradcy podatkowego. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 165a § 1, art. 14b § 1 i § 5, art. 120 i art. 122 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że to Dyrektor Izby Skarbowej w R. w piśmie z dnia 19 czerwca 2013 r. nakazał stronie zwrócić się do Ministra Finansów z pytaniem skierowanym najpierw do Dyrektora Izby Skarbowej w R. w trybie art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej. W rezultacie skarżący został pozbawiony prawa do uzyskania informacji zarówno od Dyrektora Izby Skarbowej w R., jak i od Ministra Finansów. Skarżący wskazał, że choć obecnie toczy się postępowanie przed Dyrektorem Izby Skarbowej w R. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za 2008 r., to jednak wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został złożony w innym zakresie. Zdaniem skarżącego organ interpretacyjny nie podjął wszelkich działań niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy a także nie odniósł się do postawionego we wniosku pytania strony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie z przyczyn przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organ wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył prawa procesowego a w szczególności przepisu art. 165 a Ordynacji podatkowej. Przewiduje on, że nie wszczyna się postępowania jeżeli podanie zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną lub postępowanie z jakiejkolwiek innej przyczyny nie może być wszczęte. W niniejszej sprawie organ powołał się na tę druga okoliczność stanowiącą, że postępowanie nie może być wszczęte. Stanowisko swoje słusznie oparł na treści przepisu art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej wskazującego, że nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. We wniosku o interpretację stanowiącym podstawę niniejszego postępowania strona wniosła żądanie dokonania interpretacji prawa podatkowego dotyczącego kwestii księgowania w spółce prowadzącej dokumentację w formie księgi podatkowej przychodów i rozchodów, zdarzeń w postaci dopłaty do straty, dopłatę do spłacanego kredytu czy też zatrzymany zysk przeznaczony na spłatę kredytu. Elementy stanu faktycznego związanego z tym pytaniem wiążą się z prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w R. postępowaniem podatkowym - odwoławczym w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2008, w trakcie którego to postępowania określono skarżącemu podatek dochodowy od osób fizycznych m.in. z tytułu przychodu z praw majątkowych, polegających na otrzymaniu mienia w związku z likwidacją spółki jawnej, której skarżący był wspólnikiem. W trakcie tego postępowania powstały zagadnienia prawne o rozstrzygnięcie których podatnik zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w R., a kiedy ten odmówił dokonywania odpowiedniej wykładni prawa i wskazał, że w takim zakresie jest właściwy Minister Finansów, wystąpił o interpretację do tego organu. Nie może budzić wątpliwości, że zagadnienie będące przedmiotem wniosku o interpretację ma związek z toczącym się postępowaniem a rozstrzygnięcie tej kwestii ma związek z przyjętą przez podatnika argumentacją, mającą prowadzić do wykazania, że określono mu podatek w wysokości większej niż należna, z naruszeniem prawa materialnego. Rozstrzygnięcie przedmiotowej wątpliwości prawnej ma znaczenie dla wykazania wysokości wkładów podatnika do spółki jawnej, co ma istotny wpływ na obliczenie wysokości podstawy opodatkowania. Związek zadanego pytania z tym postępowaniem podatkowym podkreśla fakt, że w postępowaniu odwoławczym, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w R., złożono wniosek o zawieszenie go, do czasu rozpoznania sprawy interpretacyjnej przez Ministra Finansów. Nie można przy tym na podstawie dokumentów zawartych w aktach sprawy stwierdzić, że to Dyrektor Izby Skarbowej w R. nakazał stronie zwrócić się do Ministra Finansów o uzyskanie interpretacji. Nie leży to w jego kompetencjach, jak też polecenie takie nie może stanowić podstawy do nie uwzględnienia treści art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej w R. miał przy tym pełne prawo do stwierdzenia, że wydawanie interpretacji podatkowych nie leży w jego kompetencjach, skoro ustawodawca nadał w tym zakresie kompetencje Ministrowi Finansów, umożliwiając mu przekazanie tych uprawnień Dyrektorom Izb Skarbowych, zaś Minister Finansów korzystając z tej możliwości nie wskazał Dyrektora Izby Skarbowej w R. jako uprawnionego do działania w ramach tej kompetencji. Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem skargi nie może być również wskazanie, że strona pozbawiona została prawa do uzyskania wiążącej interpretacji prawa, skoro w takiej sytuacji ustawodawca sam przewiduje, że do wydania interpretacji dojść nie może, zaś wykładnia przepisów prawa musi zostać dokonana w trakcie toczącego się postępowania podatkowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Administracyjny uznał, że Minister Finansów nie naruszył prawa odmawiając wszczęcia postępowania, gdyż elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego. Z tych względów Sąd skargę oddalił w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).