IV SA/Wr 333/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu technologicznego pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 17 czerwca 2015 r. P. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu technologicznego pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zaskarżoną opinię doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2015 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący skierował do organu właściwego, tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W., dnia 28 kwietnia 2015 r. W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozważając kwestię charakteru prawnego zaskarżonej opinii w aspekcie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w brzmieniu sprzed dnia 15 sierpnia 2015 r., gdyż przed tym dniem wszczęte zostało postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że przy ocenie dopuszczalności wniesionej skargi zastosowanie znajduje przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do złożenia skargi jest zachowany, jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Ze wskazanych powyżej przepisów prawa jednoznacznie wynika, że wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu wniesienia skargi. Zauważyć bowiem należy, że art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nieudzielenia takiej odpowiedzi. W niniejszej sprawie zaskarżona opinia z dnia 22 stycznia 2015 r. została doręczona skarżącemu w dniu 30 marca 2015 r. Czternastodniowy termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął zatem dnia 13 kwietnia 2015 r. Tymczasem skarżący wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu 28 kwietnia 2015 r., a więc po upływie wskazanego 14-dniowego terminu. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a jest bezskuteczne. Natomiast brak skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa stanowi przesłankę niedopuszczalności skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.