V SA/Wa 2358/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi B.P. P. Sp. z o. o. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia (...) sierpnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Polskiej Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości; 2. zasądza od Polskiej Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz B. P. P. Sp. z o. o. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. sp. z o. o. (dalej także: "Spółka", "Strona", "Skarżąca") złożyła [...] października 2015 r. wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] w ramach konkursu ogłoszonego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej także: "Organ", "PARP") w poddziałaniu 3.2.1 Badania na rynek Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020. Przedmiotem wniosku o dofinansowanie był projekt pn. "[...]". Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Organ poinformował Stronę, że ww. projekt nie został wybrany do dofinansowania. Powodem takiego rozstrzygnięcia jest niespełnienie przez Spółkę kryterium dotyczącego możliwości sfinansowania projektu. Organ wskazał, że we wniosku o dofinansowanie zadeklarowano finansowanie inwestycji w kwocie 399 065 zł ze środków własnych oraz leasingu w kwocie 32 115 150 zł. Wkład własny spółki nie budził wątpliwości, natomiast przedłożona promesa leasingu nie pozwoliła na pozytywną ocenę kryterium. Jako potwierdzenie zdolności do sfinansowania przedsięwzięcia przedłożono przykład promesy leasingowej wydanej przez [...], podmiot prawa austriackiego, w którego skład wchodzi Bank [...]. Kwota leasingu wynosić będzie 7,9 min euro, z wyłączeniem finansowania podatku VAT. Nie przedłożono jednak żadnych dokumentów, potwierdzających, że podmiot udzielający leasingu posiada środki na zapewnienie finansowania inwestycji. Spowodowało to negatywna ocenę spełnienia przesłanki i nieprzyznanie żadnego punktu. Spółka wniosła protest pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. Skarżąca w piśmie wskazała, że w dokumentacji konkursowej nie wskazano katalogu dokumentów, które mogą być uznane za potwierdzenie wiarygodności pozyskania zewnętrznych źródeł finansowania oraz nie poinformowano, że promesa leasingowa jest dokumentem niewystarczającym z punktu widzenia ekspertów. Strona zaznaczyła, że przedłożona promesa nie jest "przykładem" promesy gdyż zawiera wymagane podpisy i pieczęcie. Ponadto zaznaczono, że leasingodawca – [...] - jest podmiotem, który wchodzi w skład jednej z największych grup finansowych na kontynencie europejskim – [...], co stanowi o jego wiarygodności. Dane grupy [...] są publiczne dostępne i potwierdzają zdolność do zapewnienia finansowania przedsięwzięcia w formie leasingu. Natomiast w sytuacji, gdy Organ powziął wątpliwości co do statusu promesy, jaki i co do pomiotu udzielającego leasingu zasadne byłoby zwrócenie się do Spółki z prośbą o wyjaśnienia na etapie oceny formalnej albo oceny merytorycznej. Ponadto wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść Spółki. W odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r. PARP nie uwzględnił złożonego protestu. W odpowiedzi na podniesione zarzuty zaznaczono, że stwierdzenia Organu zawarte w ocenie zostały w sposób błędny zinterpretowane. Przede wszystkim powodem negatywnej oceny spełnienia spornego kryterium nie było przedłożenie promesy leasingowej, lecz przedłożenie dokumentu nazwanego "example of leasing promise", czyli przykładu promesy. Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem Strony dotyczącym oceny wypłacalności leasingodawcy tylko na podstawie jego przynależności do Grupy [...]. Zgodnie z dokumentacją konkursową w przypadku finansowania projektu z zewnętrznych źródeł ocenie podlega nie tylko wiarygodność pozyskania takich źródeł finansowania, ale również wiarygodność podmiotów zapewniających takie finansowanie. To Strona miała obowiązek to uczynić. Przedmiotem oceny wiarygodności danego podmiotu powinny być jego wyniki finansowe, doświadczenie, pozycja na rynku i zdolność do zapewnienia zadeklarowanego finansowania. Tymczasem ani strona, ani przeprowadzone przez Eksperta rozpoznanie nie pozwoliło na dokonanie takiej oceny, ze względu na brak strony internetowej firmy leasingodawcy czy brak dostępnych danych finansowych. Dodatkowo zaznaczono, że pkt 3 załączonego przykładu promesy leasingowej stanowi, iż promesa wydana jest pod warunkiem pozytywnej oceny zdolności kredytowej Spółki przeprowadzonej na podstawie dokumentacji o udzielenie leasingu oraz stwierdza, iż na moment wystawienia promesy taka pozytywna ocena zdolności kredytowej oraz udzielenie finansowania nie zostały przyznane. Zatem brak jest pewności w zakresie uzyskania finansowania ze strony podmiotu zewnętrznego. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się stwierdzenia przeprowadzenia oceny niezgodnie z prawem i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze zarzucono naruszenie: – art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7) ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 z dnia 11 lipca 2014 r. (tekst jedn. Dz. U. 2016 poz. 217; dalej "u.z.r.p.") poprzez nieprecyzyjne, nieprzejrzyste i nierzetelne skonstruowanie kryterium wyboru projektów, tj. kryterium merytorycznego nr 5 o treści: "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" poprzez brak wskazania w opisie ww. kryterium, jakie konkretne dokumenty powinien złożyć wnioskodawca w celu wykazania wiarygodności podmiotów potwierdzających zapewnienie finansowania i ograniczenie się jedynie do ogólnego sformułowania, iż "ocena zostanie dokonana na podstawie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej oraz dołączonych kopii dokumentów potwierdzających zapewnienie finansowania', co nakazałoby przyjąć, iż samo wskazanie informacji we wniosku o dofinansowanie oraz dołączenie do wniosku kopii dokumentów potwierdzających zapewnienie finansowania (tj. przykładowo promesy leasingu) będzie działaniem wystarczającym w celu wykazania ww. wiarygodności; – art. 37 ust. 1 oraz ust. 5 w zw. z art. 44 ust. 1 u.z.r.p. poprzez nierzetelną, pozbawioną uzasadnienia w dokumentach aplikacyjnych ocenę Wniosku, w zakresie uznania, iż nie spełnia on merytorycznego kryterium nr 5, tj. "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" poprzez uznanie, iż podmiot udzielający Spółce promesy leasingu nie jest podmiotem wiarygodnym, co więcej, uznanie, iż Spółka nie przedłożyła stosownych dokumentów mających wykazać ww. wiarygodność, podczas gdy - jak wskazano powyżej - dokumentacja konkursowa nie wskazuje, co więcej nie wymaga, aby wnioskodawcy wykazywali wiarygodność podmiotów zapewniających finansowanie zewnętrzne określonymi dokumentami; co więcej, organy naruszyły ww. przepisy dokonując błędnej oceny samej promesy leasingu i uznając, iż nie jest to właściwa promesa leasingu, a jedynie wzór takiej promesy, co w świetle tego, iż dokument ten został podpisany, opatrzony pieczęcią i wręczony Spółce (co świadczy o tym, że stanowi właściwą promesę) było całkowicie pozbawione podstaw; – zasady dwuinstancyjności postępowania zapewnionej przez art. 78 Konstytucji RP oraz art. 37 ust. 1 u.z.r.p. poprzez wskazanie dopiero na etapie rozpatrywania protestu Spółki dodatkowych okoliczności, w szczególności iż przedłożona przez Skarżącą promesa leasingu nie może stanowić przyrzeczenia finansowania gdyż została wydana pod warunkiem pozytywnej oceny zdolności kredytowej Spółki, co pozbawiło Spółkę de facto możliwości odniesienia się do ww. argumentacji organu na etapie przedsądowym, a w konsekwencji pozbawiło Spółkę prawa do dwuinstancyjnego postępowania przedsądowego, jak i rzetelnego postępowania; – art. 37 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 1 u.z.r.p. poprzez brak skierowania do Spółki wezwania dotyczącego przedłożenia stosownych dokumentów celem potwierdzenia wiarygodności zapewnionego finansowania zewnętrznego, co należy uznać za nie tylko naruszenie dobrych praktyk w ocenie wniosków o dofinansowanie, ale naruszenie zasady przejrzystości oraz rzetelności w ocenie wniosków. W uzasadnieniu skargi Spółka podkreśliła, że ze swojej strony starała się dopełnić wszelkich formalności, zwracała się do Organu o wyjaśnienia dotyczące prawidłowości przyjętych rozwiązań finansowania projektu, uzupełniła braki sprawozdania finansowego. W ocenie Skarżącej, PARP w toku postępowania ocenił wniosek w sposób nierzetelny, arbitralnie stwierdzając brak możliwości finansowania projektu przez podmiot leasingodawcy. Zdaniem Spółki błędem i przejawem złej woli było również pominiecie przez organ możliwości zwrócenia się o dodatkowe wyjaśnienia. W odpowiedzi na skargę PARP podtrzymał dokonaną przez siebie ocenę wniosku, stwierdzając, że brak było ze strony skarżącej wystarczającego wykazania zagwarantowania finansowania projektu. Wojewódzki sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie PARP z dnia [...] sierpnia 2016 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Dodać należy, iż art. 50 u.z.r.p. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Poddając rozstrzygnięcia właściwej instytucji kontroli sądowej, ustawodawca w art. 61 ustanowił szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 64 zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej o dofinansowanie w ramach projektu nr [...] w ramach konkursu ogłoszonego przez Organ w podziałaniu 3.2.1 Badania na rynek Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020. Przedmiotem wniosku o dofinansowanie był projekt pn. "[...]". Zdaniem Skarżącej, ocena wniosku w zakresie oceny kryterium merytorycznego nr 5 o treści: "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu", została przeprowadzona w sposób naruszający prawo bowiem przedłożona przez nią, jako potwierdzenie zdolności do sfinansowania przedsięwzięcia promesa leasingu wystawiona przez [...] potwierdza możliwość uzyskania finansowania zewnętrznego. Przypomnieć należy, iż uznanie przez PARP, iż Skarżąca spełniła ww. kryterium merytoryczne nr 5 oznaczałoby otrzymanie wymaganej ilości punktów i otrzymanie dofinansowania. Należy wskazać, iż zgodnie z Regulaminem niniejszego konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, ocenie w ramach kryterium merytorycznego nr 5: "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" podlega okoliczność, czy wnioskodawca posiada odpowiednie środki finansowe do sfinansowania całości wydatków w ramach projektu. Wnioskodawca musi dysponować środkami finansowymi wystarczającymi na realizację projektu, na zapewnienie jego płynności finansowej, z uwzględnieniem dofinansowania. Weryfikacja zostanie dokonana na podstawie informacji zawartych w sprawozdaniach finansowych za ostatnie dwa lata obrotowe oraz w prognozach finansowych zawartych w dokumentacji aplikacyjnej. W przypadku finansowania projektu również z innych niż dotacja zewnętrznych źródeł (np. kredyt, pożyczka) ocenie podlega wiarygodność/realność pozyskania takich zewnętrznych źródeł finansowania, w tym wiarygodność osób/podmiotów potwierdzających zapewnienie finansowania. Ocena zostanie dokonana na podstawie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej oraz dołączonych kopii dokumentów potwierdzających zapewnienie finansowania" - opis kryterium. W instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, Oś Priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.1 badania na rynek dotyczący finansowania projektów ("Źródła finansowania wydatków") wyjaśniono zaś iż: "Należy wskazać wartość wydatków ogółem oraz wartość wydatków kwalifikowalnych w ramach projektu w podziale na poszczególne kategorie. Wnioskodawca musi określić źródła finansowania projektu w okresie jego realizacji. Wnioskodawca musi zagwarantować finansowanie projektu w 100%. Z uwagi na możliwość uzyskania zaliczek lub płatności pośrednich w ramach projektu wnioskowane dofinansowanie w tej formie może być wykazane w pozycji "Środki wspólnotowe". Suma Środków prywatnych oraz Środków wspólnotowych musi być równa kwocie całkowitych wydatków związanych z realizacją projektu (kwalifikowalnych oraz niekwalifikowalnych). Sąd zauważa, iż w piśmie z dnia 17 maja 2016 r. Organ wskazał, iż we wniosku o dofinansowanie Spółka zadeklarowała finansowanie inwestycji w kwocie 399 065 zł ze środków własnych oraz leasingu w kwocie 32 115 150 zł. O ile ze sprawozdań finansowych wynika, że Spółka jest w stanie wygenerować zaplanowaną kwotę środków własnych, o tyle przedłożona promesa leasingu nie pozwala na pozytywną ocenę kryterium. Dalej w ww. piśmie stwierdza się, iż "Jako potwierdzenie zdolności do sfinansowania przedsięwzięcia przedłożono przykład promesy leasingowej wydanej przez [...]. Zgodnie z informacją uzyskaną na posiedzeniu Panelu jest to podmiot prawa austriackiego, w którego skład wchodzi Bank [...]. Kwota leasingu wynosić będzie 7,9 min euro, z wyłączeniem finansowania podatku VAT. Nie przedłożono żadnych dokumentów, potwierdzających, że podmiot udzielający leasingu posiada środki na zapewnienie finansowania inwestycji. W świetle przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji oraz dokumentów brak jest możliwości pozytywnej oceny kryterium zdolności do sfinansowania projektu". Natomiast w zaskarżonym rozstrzygnięciu, odnosząc się do wskazanego w treści uzasadnienia do protestu stwierdzenia, iż przedstawiona przez Spółkę promesa stanowi przyrzeczenie udzielenia finansowania, uzupełniono negatywną ocenę ww. kryterium o argumentację, iż pkt. 3 załączonego dokumentu w postaci przykładu promesy leasingowej stanowi, iż promesa wydana jest pod warunkiem pozytywnej oceny zdolności kredytowej Wnioskodawcy przeprowadzonej na podstawie dokumentacji o udzielenie leasingu oraz stwierdza, iż na moment wystawienia promesy taka pozytywna ocena zdolności kredytowej oraz udzielenie finansowania nie zostały przyznane. Powyższe, zdaniem PARP, nie pozwala uznać, iż Wnioskodawca dysponuje wiarygodnym oraz pozbawionym ryzyka jego pozyskania zewnętrznym źródłem finansowania projektu. Uznano zatem, iż przedstawiona promesa leasingu jest nieprawidłowa. Sąd stwierdza, iż w odpowiedzi na protest organ dokonał analizy grupy finansowej [...] działające na finansowym rynku w Austrii. I tak PARP wskazał, iż właścicielem [...] jest [...] (99,8%) oraz [...] (0,2%). Wszystkie wskazane powyżej podmioty należą do grupy kapitałowej [...]. Głównym zaś podmiotem prowadzącym działalność leasingową na terenie [...] w imieniu Grupy [...] jest spółka [...]. Jednakże podtrzymał stanowisko, że "z uwagi na brak przedłożonych przez Wnioskodawcę dokumentów potwierdzających wiarygodność leasingodawcy oraz brak możliwości uprawdopodobnienia wiarygodności leasingodawcy pomimo podjętych starań, nie można uznać wiarygodności wskazanego podmiotu za satysfakcjonującą". W ocenie Sądu, w tym sporze dotyczącym "wiarygodność leasingodawcy" należy przyznać rację Skarżącej. W przypadku, kiedy leasingodawcą w ramach projektu jest podmiot finansowy działający w ramach jednej z największych grup instytucji finansowych na kontynencie europejskim, kwestia posiadania przez leasingodawcę środków finansowych wydaje się być bezsprzeczna. Grupa [...] jest jednym z ważniejszych graczy na europejskim rynku usług finansowych - działa w 17 krajach obsługując ponad 28 mln klientów. W Polsce do Grupy [...] należy jeden z największych banków działających na terenie naszego kraju, tj. [...] S.A. W związku z tym, odniesienie się jedynie przez PARP do sytuacji finansowej [...], z pominięciem podmiotów powiązanych jest nieprawidłowe. W przypadku projektu Spółki, leasingodawcą będzie [...], tj. spółka wchodząca w skład międzynarodowej grupy finansowej [...] i zajmująca się w imieniu grupy finansowej [...] działalnością w zakresie udzielania leasingu na inwestycje realizowane przez przedsiębiorstwa. Należy podkreślić, iż w odniesieniu do Austrii sam organ wskazał, iż głównym podmiotem prowadzącym działalność leasingową na terenie Austrii w imieniu Grupy [...] jest spółka [...], właściciel ok. 100 udziałów w [...]. Czyli w przedmiotowej sprawie przedsiębiorca wystawiający promesę leasingu jest spółką zależną (całkowicie kontrolowaną) głównego podmiotu prowadzącego działalność leasingową na terenie [...]. Nie sposób, zdaniem Sądu, uznać zatem, jak to uczynił organ, iż Skarżąca nie uprawdopodobniła wiarygodności finansowej [...] w sytuacji kiedy Spółka, jako załącznik do wniosku o dofinansowanie dołączyła promesę leasingową, która potwierdza fakt zapewnienia finansowania planowanych działań inwestycyjnych przez uznaną instytucję finansową [...], należącą do międzynarodowej Grupy [...]. Biorąc oczywiście pod uwagę fakt, że promesy kredytowe i leasingowe są powszechnie wykorzystywane w praktyce gospodarczej jako dokumenty potwierdzające posiadanie zewnętrznego finansowania. Daleko bowiem bardziej o wiarygodności podmiotu udzielającego promesy leasingu świadczy fakt przynależności leasingodawcy do silnej grupy finansowej, niż proste przedłożenie rachunku zysku i strat, czy też bilansu, zwłaszcza jeżeli przedłożenie określonych dokumentów księgowych nie jest wprost wskazane w regulaminie przedmiotowego konkursu. Sąd podziela zarzuty skargi, iż dokumentacja konkursowa w żadnym miejscu nie wymagała od wnioskodawców potwierdzenia zdolności finansowej/wiarygodności podmiotów zapewniających finansowanie zewnętrzne konkretnymi dokumentami. Zdaje się również powyższe stanowisko przedstawione w skardze przez Skarżącą, po części akceptować PARP, ponieważ w odpowiedzi na skargę Organ wskazał, iż z "przytoczonym powyżej twierdzeniem Skarżącej nie stoi w sprzeczności brzmienie ww. załącznika Regulaminu konkursu, zgodnie z którym przed zawarciem umowy o dofinansowanie wnioskodawca jest zobowiązany dołączyć dokument(-y) potwierdzające zewnętrzne finansowanie projektu, które nie zostały dołączone do wniosku o dofinansowanie (pkt 18). W omawianej sytuacji w przypadku prawidłowo wystawionej promesy leasingu wnioskodawca byłby zobowiązany przedłożyć umowę właściwą czyli umowę leasingu". PARP kładzie więc już akcent w ww. odpowiedzi na skargę na prawidłowość wystawionej promesy leasingu, a nie na brak przedłożenia dokumentów, potwierdzających, że podmiot udzielający leasingu posiada środki na zapewnienie finansowania inwestycji. Co więcej PARP jednoznacznie podkreśla, iż "w ramach kryterium merytorycznego nr 5 Skarżąca otrzymała 0 punktów przede wszystkim z uwagi na fakt, iż promesa została wydana pod warunkiem pozytywnej oceny zdolności kredytowej Skarżącej, przygotowanej na podstawie wniosku leasingowego. Na dzień wystawienia promesy taka pozytywna ocena zdolności kredytowej nie została wydana. Z tego względu Organ uznał, że Skarżąca nie dysponuje wiarygodnym oraz pozbawionym ryzyka jego pozyskania zewnętrznym źródłem finansowania projektu". Odnosząc się do powyżej przytoczonej argumentacji PARP należy wskazać na wstępie, iż rzeczywiście przedłożony przez Skarżącą dokument zawiera w lewym górnym rogu sformułowanie "example of leasing promise", co należy przetłumaczyć jako wzorzec promesy leasingowej. Niemniej jednak z przedłożonego przez PARP przy odpowiedzi na skargę dowodu tj. tłumaczenia poświadczonego z języka angielskiego - promesy leasingowej wynika jednoznacznie, iż w treści dokument ten posługuje się konsekwentnie pojęciem promesa leasingu. Rację ma Skarżąca podnosząc w skardze, iż okoliczność, iż dokument ten stanowi promesę leasingu potwierdzają następujące fakty: dokument został wypełniony danymi odnoszącymi się do Spółki oraz Projektu; dokument wskazuje kwotę projektu; dokument został ręcznie opatrzony miejscowością oraz datą w której złożony został podpis; dokument jest opatrzony własnoręcznym podpisem podmiotu udzielającego promesę oraz jego pieczęcią. Nie ma zatem podstaw do uznania, iż przedłożona przez Skarżącą promesa leasingu nie jest wystarczającym dokumentem potwierdzającym możliwość uzyskania finansowania zewnętrznego. Ponadto, co zasadnie podniosła Skarżąca w skardze, w innych programach operacyjnych, warunki dotyczące kryterium zdolności do sfinansowania projektu zostały określone bardziej precyzyjnie poprzez m.in. dołączenie do dokumentacji konkursowej wzoru promesy, jakiemu powinny odpowiadać dokumenty przedkładane przez wnioskodawców. W tym postępowaniu Organ nie dołączył do dokumentacji konkursowej wzoru promesy, tym samym na podstawie tylko sobie znanych dowolnych kryteriów nie może negować dokumentu przedłożonego przez Spółkę, zwłaszcza w sytuacji kiedy sama treść promesy nie była przedmiotem krytycznej opinii Komisji Oceny Projektów w zakresie spornego kryterium merytorycznego. Uczestnik konkursu nie może domyślać się czy też domniemywać jakie obowiązki na nim ciążą. Jego obowiązki powinny być określone w sposób jasny i zupełny. Słusznie podnosi również w skardze Spółka, iż zgodnie z Załącznikiem nr 6 do Regulaminu Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.1 Badania na rynek ("Lista dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy o dofinansowanie"), na etapie zawierania umowy o dofinansowanie beneficjent zobowiązany jest przedstawić dokumenty potwierdzające zewnętrzne finansowanie projektu, które nie zostały dołączone do wniosku o dofinansowanie. Z powyższego wynika w sposób oczywisty, iż Organ jeszcze raz przed podpisaniem umowy otrzyma dokumenty potwierdzające zewnętrzne finansowanie projektu, w tym umowę właściwą czyli umowę leasingu. Ocena projektu jest możliwa aż do momentu podpisania umowy. Jak podkreślił NSA, "przed zawarciem umowy o dofinansowanie instytucja zarządzająca nie tylko jest uprawniona, ale i zobowiązana do weryfikacji dokonanej uprzednio pozytywnej oceny projektu w aspekcie jej zgodności z kryteriami wyboru projektów. Ustalenie podczas tej weryfikacji, że projekt, mimo pozytywnego przejścia wszystkich etapów jego oceny nie spełnia kryteriów mających zastosowanie dla danego programu (działania) obliguje instytucję zarządzającą do niezakwalifikowania badanego projektu do dofinansowania, czy też jak zrobiła to instytucja zarządzająca w rozpoznanej sprawie – do odmowy podpisania umowy o dofinansowanie (zob. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1404/12). Reasumując, zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. wybór projektów do dofinansowania musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny przy zapewnieniu wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stwierdzone uchybienia powodują, że interpretacja zasad dokonywania wyboru projektu nie może zostać uznana za prawidłową, a analiza dokumentacji nie została dokonana w sposób rzetelny. Dlatego też działanie instytucji zarządzającej narusza wynikającą z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. zasadę rzetelności wyboru projektów w aspekcie proceduralnym. Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Dlatego też skargę należało uwzględnić. W ponownym postępowaniu PARP rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) u.z.r.p. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.