VI SA/Wa 1144/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. O. w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie czterystu pięćdziesięciu złotych oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, z którego wynika umocowanie osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej (pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania, zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 1 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 21 akt sądowych). W terminie do wykonania powyższych wezwań został uiszczony wpis od skargi w kwocie 450 złotych. Nie został natomiast nadesłany dokument wskazujący na osoby uprawnione do reprezentowania strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W przypadku, gdy pismo do sądu wnosi pełnomocnik strony będącej osobą prawną (spółka prawa handlowego), pełnomocnik ten ma obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 p.p.s.a., ale także dokument określający zasady reprezentowania skarżącego podmiotu (art. 29 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo oraz wskazany dokument są niezbędne do zbadania, czy skarga, spełnia wymóg z art. 46 § 1 pkt 4, tj. czy została prawidłowo podpisana. Złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak formalny w postaci niewykazania umocowania do zastępowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z wymogami powołanego przepisu pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie dokumentu potwierdzającego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej Spółki, tj. odpisu pełnego z KRS. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 8 sierpnia 2016 r., a ponieważ w zakreślonym terminie nie został nadesłany dokument wskazujący na osoby uprawnione do reprezentacji strony skarżącej, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.