II GZ 1300/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o. o. z siedzibą we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1482/16 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za prowadzenie niezgodnej z przepisami reklamy apteki i umorzenie postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1482/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę oraz zwrócił wpis od skargi A Sp. z o. o. z siedzibą we W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za prowadzenie niezgodnej z przepisami reklamy apteki i umorzenie postępowania. Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia [...] lipca 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi (z uwagi na to, iż do skargi załączono jedynie pełnomocnictwo poświadczone przez pełnomocnika substytucyjnego), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 16 sierpnia 2016 r. (zpo k. 23), co w konsekwencji oznaczało, że termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. Pomimo powyższego wezwania strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 49 § 1 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, iż złożona przez skarżącą skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może otrzymać prawidłowego biegu w wyniku nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi z uwagi na to, iż do skargi załączono jedynie pełnomocnictwo poświadczone przez pełnomocnika substytucyjnego, podczas gdy pełnomocnictwo główne może zostać poświadczone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika substytucyjnego i nie stanowi to przyczyny odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Jeżeli zatem pierwszą czynnością procesową dokonywaną przez pełnomocnika strony skarżącej było wniesienie skargi, to należy dołączyć do niej pełnomocnictwo (lub jego wierzytelny odpis). Brak udokumentowania prawidłowości umocowania do reprezentowania spółki niewątpliwie stanowi brak formalny skargi, gdyż uniemożliwia weryfikację prawidłowej reprezentacji strony skarżącej, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że nie jest kwestionowana przez pełnomocnika strony okoliczność otrzymania sądowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Autor zażalenia podnosi, że nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym przez Sąd terminie, z uwagi na fakt, iż załączone do skargi pełnomocnictwo zostało prawidłowo poświadczone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika substytucyjnego, wobec czego brak było podstaw do odrzucenia skargi z tego powodu. W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez adw. M. G. będącego substytutem adw. T. D. Do skargi został dołączony odpis pełnomocnictwa udzielonego adw. T. D. poświadczony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika substytucyjnego adw. M. G. Podkreślić należy, że przed zmianą ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2015 r., poz. 615 j.t.), tj. do dnia 31 grudnia 2009 r. uwierzytelnianie odpisów dokumentów co do zasady powierzone było notariuszom, wykonującym zawód zaufania publicznego (art. 98 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie, jedn. tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158). Adwokat, radca prawny i rzecznik patentowy także wykonują zawód zaufania publicznego, jednak nie wynikało z ustaw ustrojowych aby do zakresu ich zadań należało uwierzytelnianie odpisów dokumentów. Obecnie natomiast ustawa Prawo o adwokaturze (art. 4 ust. 1b) przyznaje wprost adwokatom prawo do sporządzania poświadczeń dokumentów. W rezultacie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew stanowisku Sądu I instancji, w obecnym stanie prawnym, adwokat lub radca prawny, który uzyskał pełnomocnictwo substytucyjne jest uprawniony do uwierzytelnienia także pełnomocnictwa głównego udzielonego przez zastępowaną przez niego stronę (por. postanowienie SN z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt V CZ 165/12). Z tego względu dołączone do skargi pełnomocnictwo udzielone adw. T. D.i, a potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika substytucyjnego adw. M. G. było prawidłowe, a zatem zbędne było wezwanie Sądu I instancji do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie. Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.