IV SA/Wr 72/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o. o w W. na postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania zarzutów wobec administracyjnego tytułu wykonawczego oddala skargę w całości. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1412), art. 138 § i pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), w związku z art. 18 i z art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w skrócie u.p.e.a. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm.3) po zapoznaniu się z zażaleniem strony - firmy PST "[...]" Spółka z o.o. ul. [...] na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie rozpoznania zarzutów wobec administracyjnego tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W. z dnia [...] października 2015 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. - przeprowadzenia pomiarów środowiska pracy (zapylenia) na stanowiskach pracy - wykonania obowiązków wynikających z pkt. 1-5 prawomocnej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia podano, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. w dniach 29 maja 2015 r. 01, 02, 11, 15 czerwca 2015 r przeprowadził kontrolę sanitarną w [...] Spółka z o.o. ul. [...]. Kontrola dotyczyła oceny realizacji ogólnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Z czynności kontrolnych został sporządzony protokół Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., w którym stwierdzono iż decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. oraz Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Sygn. akt. IV SA/WR 707/14 z dnia 3 marca 2015 r. oddalający skargę firmy [...] Sp. z o.o. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nie zostały wykonane. W dniu 27 lipca 2015 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny W. wydał upomnienie nr [...] o niewykonaniu obowiązków określonych decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. (data odbioru upomnienia przez stronę: 3 sierpnia 2015r.). W związku z wydanym upomnieniem strona pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r., znak: L.dz. [...] wniosła prośbę o prolongatę terminu ze względu na przerwę technologiczną w zakładzie. W dniu 16 września 2015 r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W. wpłynęło pismo strony znak: [...] z dnia 14 września 2015 r. przekazujące sprawozdanie nr [...] z pomiarów i badań czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy z dnia 9 września 2015 r. Z analizy załączonego sprawozdania wynikało, iż pomiary stężenia pyłu zostały ocenione jako: pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę od 2% do 50% (pył całkowity - obecnie frakcja wdychana), NDS=4 mg/nr i pył respirabilny NDS=lmg/m3) wyszczególniony w punkcie B. Pyły, poz. póź. 1 załącznika 1 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1833 z późn. zm.). Aktualnie jest to rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014r, w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 817), dla którego w załączniku nr 1 w pkt. B, poz. 8b nie wprowadzono zmian. Strona decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. została zobligowana do oceny występującego u niej pyłu na stanowiskach pracy zgodnie z załącznikiem 1, w punkcie B. "Pyły" w poz. 8b tj. pyły sztucznych włókien mineralnych dla których wartości NDS wynoszą: pył całkowity (NDS=1 mg/m3) i włókna respirabilne (NDS=0,5 włókna/cm3). Wobec powyższego stwierdzono, że strona nie oceniała należycie warunków pracy przez pryzmat kategorii czynników środowiska pracy wymienionych w przywołanej poz. 8b. Brak jest bowiem oceny warunków pracy dla pyłu całkowitego z kategorii wymienionej w poz. 8b tj. pyły sztucznych włókien mineralnych do, których była zobligowana decyzją nr [...] z dnia 16 maja 2014 r. Wobec stwierdzenia niewykonania ww. decyzji PPIS w W. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia 14 października 2015 r. oraz wydał postanowienie Nr [...] z dnia 15 października 2015 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia (data odbioru postanowienia oraz tytułu wykonawczego przez stronę: 20 października 2015r.). Strona wniosła pismem z dnia 23 października 2015 r. znak: L.dz. [...] zażalenie na postanowienie Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 15 października 2015 r. oraz zarzuty wobec wystawionego tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] października 2015 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i tytułu w całości. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., po rozpatrzeniu zarzutów na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dnia 3 listopada 2015 r. wydał postanowienie nr [...] o nieuwzględnieniu zarzutów w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. W zażaleniu strona powołała się na fakt wykonania egzekwowanego obowiązku (art. 33 pkt 1 u.p.e.a.) oraz na okoliczność, iż rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1833, z późn. zm.), na podstawie którego wydano decyzję nakładającą egzekwowany obowiązek, utraciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014, poz. 817). Rozpoznając zażalenie zobowiązanego D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. w pierwszej kolejności stwierdził, iż podstawą do zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej mogą być tylko kwestie enumeratywnie wymienione w art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stwierdził, że zgłaszane przez zobowiązanego zarzuty w dużej części mają charakter merytoryczny i jako takie były rozstrzygane na gruncie decyzji wydanej przez PPIS w W. nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. oraz w prowadzonym odwoławczym postępowaniu przez D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, który decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymał w mocy decyzję PPIS w W. nr [...]. Strona ponadto zaskarżyła decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego Nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który oddalił skargę. (Sygn. akt. IV SA/WR 707/14 z dnia 3 marca 2015 r.). Zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, nie są natomiast środkiem prawnym służącym do weryfikacji orzeczeń, na podstawie których wystawiony został tytuł wykonawczy. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie bowiem przyjmuje się, że zarzuty przysługujące zobowiązanemu w ramach postępowania egzekucyjnego nie mogą być wykorzystywane do weryfikacji decyzji administracyjnej, która stanowi podstawę wystawienia tytułu wykonawczego. Zmiana bądź uchylenie takiej decyzji może nastąpić wyłącznie w ramach jednego z trybów nadzwyczajnych uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego bądź Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1104/96, Lex nr 47780). Odnosząc się do zarzutu wykonania egzekwowanego obowiązku podkreślił, iż strona wykonywała badania i pomiary stężenia pyłu na stanowiskach pracy. Sprawozdanie nr [...] z dnia 9 września 2015 r. oraz sprawozdanie nr [...] z dnia 21 października 2014 r. z pomiarów i badań czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy nie zawiera oceny NDS pyłu całkowitego - obecnie frakcja wydychana przez pryzmat kategorii czynników środowiska pracy wymienionych w B. Pyły, poz. 8b. tj. pyły sztucznych włókien mineralnych - pyły włókien ceramicznych (NDS =0,5 włókna/cm3). Strona wbrew wydanej decyzji 450/14 z dnia 16 maja 2014 r. przeprowadza pomiary i badania czynników szkodliwych na stanowiskach pracy, na których występuje pył sztucznych włókien mineralnych oceniając je przez pryzmat kategorii - pyłu całkowitego (obecnie frakcja wdychana, NDS=4 mg/m3) z kategorii "pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę od 2 % do 50%, zamiast kategorii pył respirabilnych sztucznych włókien mineralnych - pyły włókien ceramicznych (NDS =0,5 włókna/cm3) wyszczególniony w punkcie B. Pyły, poz. 8b załącznika 1 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1833 z późn. zm.). Tym samym D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. stwierdza, że zarzut zobowiązanego, jakoby wykonał on egzekwowany obowiązek jest bezzasadny. Zarzucił, że nie jest trafny zarzut sugerujący, że wobec uchylenia rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1833, z późn. zm.), na podstawie którego wydano decyzję nakładającą egzekwowany obowiązek, nie jest on obowiązujący. Stosownie bowiem do art. 3 § 1 u.p.e.a. podstawą do prowadzenia przedmiotowej egzekucji jest decyzja PPIS w W. nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., a nie bezpośrednio przepisy prawa. Nadto wypada zauważyć, iż rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy zostało zastąpione przez rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 817), dla którego w załączniku nr 1 w część B, poz. 8b nie wprowadzono zmian merytorycznych, albowiem w uwagach do tego załącznika jednoznacznie wskazano, iż definicja frakcji wdychalnej odpowiada definicji pyłu całkowitego. Skargę na powyższą decyzję wniosła spółka. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a to; - art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2014.1619 z dnia 2014.11.20) poprzez nałożenie grzywny pomimo wygaśnięcia obowiązku określonego decyzją organu pierwszej instancji tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, względnie braku odstąpienia od prowadzonego postępowania w związku z wykonaniem decyzji przez skarżącego, z ostrożności procesowej: - przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. nr 217 poz. 1833) w szczególności w zakresie oceny czynników normatywnych wyrażonych w punkcie B, poz. 8b załącznika nr wyżej określonego rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji nakazującej pomiar tylko jednego z czynników normatywu higienicznego określonego w pkt B, poz. 8b załącznika nr 1 cyt. rozporządzenia, 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozważenie całości materiału dowodowego - niewypowiedzenie się w zaskarżonej decyzji organu II instancji co do wszystkich zarzutów podniesionych w zażaleniu. W związku z powyższym wniosła o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia, - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie spółka wniosła o: przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów w postaci - opinii Instytutu Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi. W uzasadnieniu skargi podała, że w jej ocenie utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia organu I instancji z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia mimo istnienia przesłanek do jej uchylenia narusza interes prawny skarżącego. Powołała treść art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stwierdziła, że funkcją grzywny określoną w tym przepisie jest wywarcie dodatkowej presji na zobowiązanego w celu skłonienia go do dobrowolnego wykonania zobowiązania. Presja ta ustaje z chwilą wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Skarżący wykonał swój obowiązek wynikający z prawomocnej decyzji nr [...]. Spółka podniosła, że organ twierdzi, że skarżący nie wykonał badań zgodnie z decyzją tego organu Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. Strona natomiast obszernie uzasadniła, że pomiary zostały dokonane prawidłowo zgodnie z wydaną przez organ decyzją oraz przedłożono organowi. Zdaniem strony zobowiązanie do pomiaru tylko jednego z czynników wskazanych w punkcie B, poz. 8b załącznika nr 1 do rozpoznania Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. a zatem pyłu całkowitego, stanowiło naruszenie prawa materialnego. Zdaniem skarżącego niemożliwym było dokonanie pomiaru tylko jednego z czynników w oderwaniu od drugiego. Stąd przeprowadzono również badanie włókien respirabilnych. Nie zaniechano jednakże badania drugiego z czynników. W szczególności w dniu 16 września 2015 r. skierowano do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. sprawozdanie nr [...] z pomiarów i badań czynników szkodliwych dla zdrowia z dnia 9 września 2015 r. dokonujące w sposób należyty oceny warunków pracy przez pryzmat kategorii czynników środowiska pracy wymienionych w powołanej poz. 8b. Organ I instancyjny już w zaskarżonym postanowieniu wskazał na fakt przeprowadzenia badań i pomiarów w dniu 3 października 2014 r. Dokonano wówczas oceny pyłu jako pyły sztucznych włókien mineralnych – pyły włókien ceramicznych oraz jako zawierające wolną krzemionkę. Skarżący wskazał, że uszło uwadze organu, że rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, uchylające poprzednie rozporządzenie, regulujące tę materię w istocie wprowadziło zmiany w załączniku nr 1 pkt B, poz. 8b. Nowy akt prawny nie zawiera już pozycji "pył całkowity". Została ona zastąpiona pozycją "frakcja wdychalna". Jako że badanie przeprowadzono 3 października 2014 r., a więc już po wejściu w życie nowego rozporządzenia, dotyczyło ono właśnie frakcji wdychalnej. Innymi słowy, strona poprawnie przeprowadziła badania, w oparciu o aktualny stan prawny. Przeprowadzenie badań w szerszym zakresie niż objęty decyzją nie może być, zdaniem strony, przedmiotem zarzutu organu, zwłaszcza zważywszy na wspomnianą wyżej niemożność dokonania badań i pomiarów tych czynników w oderwaniu od siebie. Organ nie może jednocześnie zobowiązywać strony do podjęcia działań, powołując się na uchylony akt prawny. Na marginesie wskazuję również, że zgodnie z opinią Instytutu Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi, załączoną do wcześniejszego pisma strony, którą sporządził prof. dr hab. Sławomir Czerczak, nie ma podstaw, aby pył występujący na badanych stanowiskach uznać za pyły włókien ceramicznych (pkt B, poz. 8b załącznika nr 1 do obowiązującego rozporządzenia). Należy je natomiast badać jako pyły zawierające wolną (krystaliczną) krzemionkę (pkt B, poz. 2 załącznika nr 1 do obowiązującego rozporządzenia). Podobne wnioski wynikają z analizy interpretacji wyników czynników szkodliwych dla zdrowia, przeprowadzonych przez laboratorium dokonujące pomiarów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podał, że podstawą zarzutu w kwestii postępowania egzekucyjnego mogą być tylko okoliczności wymienione w art. 33 § 1 omawianej ustawy. Podnoszone w skardze zarzuty w dużej części wychodzą poza wskazany w art. 33 § 1 katalog, dotyczy to w szczególności naruszenia art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast w kwestii wykonania przez skarżącego zobowiązania organ przyznał, że przedstawiono badania czynników szkodliwych dla zdrowia wykonanych w dniu 21 października 2014 r. i w dniu 9 września 2015 r. Nie zostały one wykonane prawidłowo zgodnie z decyzją. Nie zawierają one bowiem oceny NDS pyłu całkowitego (obecnie frakcje wdychalne) przez pryzmat kategorii "pyły sztucznych włókien mineralnych – pyły włókien ceramicznych (NDS=0,5 włókna/cm3)" co jest przedmiotem egzekwowanego obowiązku. Strona wbrew wydanej przez PPIS w W. decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. przeprowadziła natomiast pomiary i badania czynników szkodliwych na stanowiskach pracy, na których występuje pył sztucznych włókien mineralnych oceniając je przez pryzmat podkategorii – pyłu całkowitego (obecnie frakcja wdychalna NDS=4mg/m3) z kategorii "pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę oraz od 2% do 50% co stanowi kategorię wyszczególnioną w pkt B, poz. 2 załącznika 1 do rozporządzenia MPIPS z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. Tym samym zarzut, że wykonał egzekwowany obowiązek jest bezzasadny. Organ stwierdził, że nie można podzielić argumentacji strony, która podnosi w istocie kwestie merytoryczne w zakresie pomiarów pyłu w środowisku pracy. Zagadnienie to było rozpatrywane przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, który wyrokiem w sprawie IV SA/Wr 707/14 skargę oddalił. Zarzuty odnoszące się do meritum decyzji administracyjnej nie mogą być natomiast rozpoznawane na etapie postępowania egzekucyjnego. Podano, że nie jest trafny zarzut sugerujący, że wobec uchylenia rozporządzenia z dnia 29 listopada 2002 r. na podstawie którego wydano decyzję Nr [...] nakładającą egzekwowany obowiązek brak jest podstaw do jego egzekwowania. Stosownie bowiem do art. 3 § 1 u.p.e.a. podstawą do prowadzenia przedmiotowej egzekucji jest wymieniona wyżej decyzja nr 450/14 z dnia 16 maja 2014 r. a nie bezpośrednio przepisy prawa. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Zauważono, że uchylone rozporządzenie z dnia 29 listopada 2002 r. zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. z 2014 r., poz. 817), dla którego w załączniku nr 1 w części B, poz. 8b nie wprowadzono zmian merytorycznych, albowiem w uwagach (stanowiących część aktu prawnego) do tego załącznika jednoznacznie wskazano, iż definicja frakcji wdychalnej odpowiada definicji pyłu całkowitego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Oznacza to między innymi, że Sąd nie może w ocenie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem ograniczyć się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwość kontrolowanego aktu podnieść z urzędu. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...], która utrzymało w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie rozpoznania zarzutów wobec administracyjnego tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2015 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonywania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. przeprowadzenia pomiarów środowiska pracy (zapylenia) na stanowiskach pracy – wykonania obowiązków wynikających z pkt 1 – 5 prawomocnej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. N [...] z dnia [...] maja 2014 r. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – dalej u.p.e.a. Stanowi on, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Z powyższego katalogu, jak wynika z pierwszego zdania tego przepisu zamkniętego, skarżący wskazał przesłankę określoną w art. 33 ust. 1 pkt 1. Wykonanie obowiązku. Sąd z urzędu stwierdza, że została spełniona przesłanka doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1. W dniu 3 sierpnia 2015 r. skarżący otrzymał opisane upomnienie, a także, że brak jest podstaw do uznania, że zaszły inne okoliczności wymienione w omawianym przepisie. Odnosząc się do zarzutu skarżącego należy przywołać decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...]. Organ decyzją tą zobowiązał " [...] Spółka z o.o. (...) do wykonania obowiązków o treści jak niżej: "przeprowadzić pomiary stężenia zapylenia dla pyłów – pyły włókien ceramicznych – pył całkowity, wymienionych w punkcie B Pyły pozycja 8b załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. z 2002 r. nr 217, poz. 1833 z późn. zm.) na następujących stanowiskach pracy: 1) odlewnik – operator pieców topialnych (...) – w terminie do 15 lipca 2014 r." Decyzja ta była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 707/14. Skarga powyższa zarzucała naruszenie prawa materialnego – rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. poprzez wydanie decyzji nakazującej pomiar tylko jednego z czynników normatywu higienicznego określonego w pkt B, pozycja 8b załącznika nr 1 cytowanego rozporządzenia. Spełnienie normatywu-higienicznego dla pyłów włókien ceramicznych to jednocześnie nie przekroczenie wartości dopuszczalnych dla pyłu całkowitego i włókien ceramicznych. Nie można tego normatywu dzielić i sprawdzać albo stężenie pyłu całkowitego albo ilości włókien ceramicznych. Jeżeli wymagania wynikające z normatywów higienicznych składają się z dwóch czynników to występują one razem, i powinny być spełnione jednocześnie. Ponadto zarzucała wydanie decyzji w oparciu o błędnie przyjęte przez PPIS w W. ustalenia zawarte w protokole kontroli nr [...] z dnia 27 marca 2014 r. Na poparcie zasadności zarzutów powołano pismo Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2011 r. skierowanym do PPIS w Wałbrzychu. Zgłosił również zastrzeżenia do zarzutów organu naruszenia przepisów prawa – art. 227 § 1 pkt 2 (punkt IV protokołu) przepisów rozporządzenia z dnia 29 stycznia 2002 r. i § 6.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. Skarga zawierała wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji. Tutejszy Sąd skargę oddalił. Przechodząc do zarzutów niniejszej skargi zauważyć należy przede wszystkim, że podstawą do wyegzekwowania obowiązku, który jest podstawą sporu w niniejszej sprawie jest decyzja D. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. [...] z dnia [...] maja 2014 r. Jest to decyzja ostateczna funkcjonująca w obrocie prawnym. W związku z powyższym obowiązują wszystkie postanowienia w niej zawarte. Skarżący nie podjął żadnych kroków prawnych w związku z uchyleniem rozporządzenia z dnia 29 listopada 2002 r. i wejściem w życie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, aby wyeliminować ją z obrotu prawnego. Ponadto nie została uwzględniona skarga Spółki kwestionująca merytoryczną treść decyzji. Jak wskazano wyżej skarga w sprawie IV SA/Wr 707/14 została oddalona. W związku z powyższym skarżący nie może opierać swojej skargi na zarzucie wejścia w życie rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2014 r., czyli "nowych przepisów". Zresztą w zakresie objętym decyzją Nr [...] nie uległy one zmianie. Decyzja ta zobowiązywała do pomiarów stężenia zapylenia dla pyłów – pyły włókien ceramicznych – pył całkowity wymieniony w pkt B, pozycja 8b załącznika 1 do rozporządzenia z dnia 29 listopada 2002 r. na wymienionych stanowiskach pracy. Rozporządzenie w tym punkcie stanowiło B, poz. 8b. Pyły sztucznych włókien mineralnych, b) pyły włókien ceramicznych – pył całkowity – włókna respirabilne. Przy czym w objaśnieniach do załącznika podano, że pył całkowity to zbiór wszystkich cząstek otoczonych powietrzem w określonej objętości powietrza, włókna respirabilne – włókna o długości powyżej 5 μm o maksymalnej średnicy poniżej 3 μm i o stosunku długości do średnicy >3. Rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2014 r. w punkcie B, poz. 8b stanowi: Pyły sztucznych włókien mineralnych, b) pyły włókien ceramicznych – frakcja wdychalna – włókna respirabilne. W objaśnieniach rozporządzenia podano definicję frakcji wdychalnej. Stwierdzono, że odpowiada definicji pyłu całkowitego. Nie zmieniła się w stosunku do rozporządzenia z 2002 r. definicja włókien respirabilnych. Okolicznością niesporną jest, że ze sprawozdania na które powołała się skarżąca podnosząc zarzut wykonania obowiązku egzekucyjnego z dnia 9 września 2015 r., iż pomiary stężenia pyłu zostały ocenione jako: pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę od 2% do 50% - co odpowiada badaniom określonym w pkt. B Pyły poz. 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia z dnia 29 listopada 2002 r. (jak i z dnia 6 czerwca 2014 r.). W tej sytuacji brak jest oceny warunków pracy dla pyłu całkowitego z kategorii wymienionej w poz. 8b tj. pyły sztuczny włókien mineralnych. Zauważyć też należy, że w piśmie Instytutu Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera z dnia 9 października 2014 r. odniesiono się do innego badania, przeprowadzonego wcześniej prawdopodobnie dnia 3 października 2014 r. Stwierdzono w nim, że stwierdzone stężenia pyłu należy interpretować zgodnie z wynikiem przeprowadzonych badań jako "pyły zawierające wolną krystaliczną krzemionkę od 2% do 50% poz. 2 wymienionej tabeli (B) z obowiązkiem pomiaru frakcji wdychalnej i frakcji respirabilnej". Nie ma podstaw, by pył występujący na badanych stanowiskach uznać za pyły włókien ceramicznych (poz. 8b w tabeli B załącznika do rozporządzenia z dnia 6 czerwca 2014 r.). Zatem zarzut wykonania zobowiązania nie jest zarzutem trafnym. Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w wyżej. H.B. 27.10.2016 r.