VI SA/Wa 877/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2014 r. sprawy ze skargi O." Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej jako: "O.p.") w zw. z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej jako: "u.g.h."), po rozpatrzeniu odwołania O. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] – utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...] o numerze fabrycznym [...], numer poświadczenia rejestracji automatu [...]. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] udzielił O. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na okres 6 lat zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] w 92 punktach gier. W wyniku przeprowadzonego w dniu [...] października 2010 r. w punkcie gry zlokalizowanym w [...] przy ul. [...] eksperymentu w ramach kontroli urządzania przez O. Sp. z o.o. gier na automatach – ustalono przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze, tj. za stawkę wyższą niż 0,50 zł na automacie o niskich wygranych [...] o numerze fabrycznym [...], numer poświadczenia rejestracji automatu [...].  Zgodnie z protokołem kontroli nr [...], przeprowadzony eksperyment dowiódł, że na badanym automacie o niskich wygranych istniała możliwość zagrania w jednej grze za maksymalną stawkę w wysokości 10 zł, co przekracza określoną w art. 129 ust. 3 u.g.h. maksymalną stawkę za udział w jednej grze w wysokości 0,50 zł. W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości, Naczelnik Urzędu Celnego w [...], postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych. W toku postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wystąpił do upoważnionej przez Ministra Finansów jednostki badającej o przeprowadzenie badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych [...] o numerze fabrycznym [...], numer poświadczania rejestracji automatu [...]. W sporządzonej przez jednostkę badającą - Izbę Celną w [...] opinii z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdzono, że badany automat nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę. Powyższe legło u podstaw wydania przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...] o numerze fabrycznym [...], numer poświadczenia rejestracji automatu [...]. Dyrektor Izby Celnej w [...] rozpoznając niniejszą sprawę na skutek odwołania O. Sp. z o.o. od decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. wezwał spółkę do wyjaśnienia, czy po wejściu w życie u.g.h. podejmowała ona próby przeprogramowania automatu do gier o niskich wygranych objętego postępowaniem w sprawie cofnięcia jego rejestracji celem dostosowania go do nowych przepisów, a w szczególności art. 129 ust. 3 u.g.h.; czy podejmowała próby w celu sprzedaży przedmiotowego automatu, w tym do innych państw członkowskich Unii Europejskiej; ewentualnie jego umieszczenia w kasynie gier. W odpowiedzi strona udzieliła negatywnej odpowiedzi na wszystkie zadane przez organ odwoławczy pytania, a ponadto stwierdziła, że w jej ocenie brak jest podstaw do stwierdzenia, iż rzeczony automat nie spełnia warunku o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. Przedstawiła wywód na poparcie swoich twierdzeń. Następnie Dyrektor Izby Celnej w [...] wskazał na treść przepisu art. 8 u.g.h., który do postępowań w sprawach określonych w u.g.h. odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów O.p. oraz podkreślił, że strona uzyskała uprawnienia do urządzania gier na przedmiotowym automacie na podstawie poświadczenia rejestracji udzielonego przez Ministra Finansów. Dodał, że problematykę udzielania poświadczenia rejestracji w dacie wydania poświadczenia rejestracji dla danego automatu należącego do odwołującej się spółki regulowała ustawa z dnia 27 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r. nr 4, poz. 27 ze zm.). Organ odwoławczy wskazał ponadto, że u.g.h. wyposaża organy Służby Celnej w określone instrumenty, które umożliwiają sprawowanie nadzoru nad podmiotami działającymi na rynku gier na automatach o niskich wygranych oraz podejmowanie odpowiednich działań w przypadku, gdy działalność ta jest prowadzona niezgodnie z przepisami prawa, udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem. Regulację w tym zakresie, jak dalej podnosił Dyrektor Izby Celnej w [...] zawierają przepisy u.g.h. oraz rozporządzeń wykonawczych do u.g.h. Organ odwoławczy stwierdził, że uzyskanie rejestracji automatu uprawniającej do urządzania gier na tym automacie uzależnione było od spełnienia przesłanek o charakterze podmiotowo-przedmiotowym określonych w przepisach ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczone, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro. Równowartość 15 euro i 0,07 euro ustala się według kursu kupna, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia poprzedniego roku kalendarzowego. Dodał, że art. 15b ust. 4 ustawy o grach i zakładach wzajemnych stanowi, że automaty i urządzenia do gier mogą być eksploatowane i użytkowane przez podmioty posiadające zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych lub przez podmioty wykonujące monopol Państwa, po dopuszczeniu ich eksploatacji i użytkowania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Wyjaśnił, że organem uprawnionym do dokonania rejestracji był do dnia 30 października 2009 r. Minister Finansów, a od dnia 31 października 2009 r. są nimi wyznaczeni naczelnicy urzędów celnych. Stwierdził, że w dacie orzekania zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy u.g.h. oraz przepisy O.p., a na poparcie swojego stanowiska powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1262/11. Organ odwoławczy przytoczył również treść przepisu art. 129 ust. 3 u.g.h. oraz art. 144 u.g.h. uchylającego ustawę o grach i zakładach wzajemnych, z wyjątkiem przepisów w nim wymienionych oraz stwierdził, że w konsekwencji automaty i urządzenia do gier o niskich wygranych nadal podlegają rejestracji przed dopuszczeniem ich do eksploatacji i użytkowania. Dodał ponadto, że zgodnie z art. 23a ust. 7 u.g.h., naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Wskazując na powyższe przepisy organ odwoławczy stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym, za automaty o niskich wygranych należy uważać takie automaty, które dotychczas posiadają ważne poświadczenie rejestracji, wydane do dnia 30 października 2009 r. przez Ministra Finansów lub od dnia 31 października 2009 r. przez poszczególnych naczelników urzędów celnych, a równowartość jednorazowej wygranej oraz maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 60 zł i 0,50 zł. Dodał, że są to stawki bardzo zbliżone do stawek poprzednio obowiązujących, czyli 15 euro i 0,07 euro. Przypomniał, że ze sporządzonej przez jednostkę badającą opinii wynika, że badany automat nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę. Organ odwoławczy szczegółowo przedstawił treść opinii, podkreślać w szczególności, że stwierdzono w niej, iż: 1) w badanym automacie przekroczono maksymalną stawkę za udział w jednej grze, która wynosi 200 pkt, co stanowi równowartość 20 zł (1 pkt = 0,10 zł); 2) wysokość maksymalnej wygranej uzależniona jest od wybranej stawki za grę, będącej zarazem mnożnikiem wygranej uzyskiwanej dla danego układu symboli przy stawce za grę 1 pkt. W przypadku wyniku iloczynu wybranej stawki za grę i wygranej (dla danego układu symboli przy stawce za grę 1 pkt) przekraczającego 500 pkt uzyskana wygrana wyświetlana jest w postaci 500 pkt i ściśle określonej AG (Action Games), uzależnionej od ilości punktów będących różnicą wyniku iloczynu i 500 punktów. Gracz za każde 100 pkt powyżej 500 pkt otrzymuje jedną AG (Action Games); 3) nie został spełniony warunek ochrony przed modyfikacją oprogramowania przez możliwość zmiany maksymalnej stawki za grę z poziomu opcji serwisowych nie wpływającej na zmianę sumy kontrolnej programu gier, bez ingerencji w płytę logiczną oraz bez naruszania plomb jednostki badającej, umożliwiającej ustawienie stawki za grę w wysokości wyższej od wartości dopuszczonej przepisami prawa; 4) nie został spełniony wymóg wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, tj. automat nie jest wyposażony w takiego rodzaju system. Istnieje możliwość wykasowania stanu liczników oraz statystyk z księgowości elektronicznej poprzez wybranie funkcji [...]. Jednoczesne dokonanie i zatwierdzenie nowych ustawień powoduje całkowite wykasowanie danych w systemie trwałej rejestracji i zapamiętywania danych; 5) niezapewniony został warunek zabezpieczenia liczników elektomechanicznych przed próbą zmiany wskazań, poprzez umożliwienie takiej zmiany bez ingerencji w płytę logiczną, obudowę liczników oraz bez naruszania plomb zabezpieczających; 6) informacje, o oznaczeniu zezwolenia oraz opis sterowania grą umieszczone są w sposób umożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu. Organ odwoławczy podkreślił, że jednostka badająca w konkluzji swojej opinii stwierdziła, że wynik badania automatu [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] jest negatywny, bowiem opiniowany automat nie jest zgodny m. in. z art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie wysokości maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz maksymalnej jednorazowej wygranej w jednej grze. Tym samym, Dyrektor Izby Celnej w [...] uznał, że zgromadzony materiał dowodowy uzasadnia zastosowanie w niniejszej sprawie art. 23a ust. 7 u.g.h., którego konsekwencją jest cofnięcie rejestracji przedmiotowego automatu. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnił, że na etapie przygotowywania projektu u.g.h. część przepisów, która w opinii ekspertów bezdyskusyjnie podlegała obowiązkowi notyfikacji, została wyodrębniona z projektu u.g.h. do odrębnego procedowania. Przepisy te zostały notyfikowane Komisji Europejskiej pod numerem 2010/225 i dopiero po zakończeniu procesu notyfikacji weszły w życie ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 134, poz. 779). Stwierdził także, że w pozostałym zakresie uznano, iż nie ma obowiązku notyfikacji projektowanych przepisów. Na poparcie swojego stanowiska powołał się na orzecznictwo sądowo-administracyjne. Organ odwoławczy przedstawił także swoje stanowisko odnośnie do skutków prawnych formalnego przyjęcia przez państwo członkowskie określonych przepisów technicznych przy braku uprzedniej notyfikacji tych przepisów Komisji Europejskiej, orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości w tym zakresie oraz stwierdził powołując się na to ostatnie, że brak dopełnienia przez państwo członkowskie wymaganej przez dyrektywę 98/34/WE notyfikacji przepisów technicznych jedynie "może" powodować niemożność stosowania tychże przepisów przez sąd krajowy. Ponadto odniósł się m. in. do zawartych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej klauzul bezpieczeństwa oraz stwierdził, że przepisy u.g.h., w tym w szczególności dotyczące koncesji i zezwoleń na działalność w zakresie gier hazardowych, stanowią ewidentny środek do ochrony dóbr i wartości, o których jest wprost mowa w art. 36 oraz w art. 52 ust. 1 powołanego Traktatu. Zdaniem organu odwoławczego, uznanie danego przepisu za techniczny nie przesądza jeszcze o obowiązku jego notyfikacji, czemu dała jak podkreślał, wyraz sama Komisja Europejska w piśmie z dnia 5 września 2011 r. skierowanym do Prezesa i Członków Trybunału Sprawiedliwości - uwagi pisemne w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11, gdyż dyrektywa 98/34/WE przewiduje zwolnienia z tego obowiązku w art. 10 i art. 9 ust. 7. Podkreślił, że w tej kwestii Komisja odesłała do ustaleń sądu krajowego składającego pytanie prejudycjalne, który przyjął założenie, że wydaniu nowej u.g.h. nie towarzyszyła pilna potrzeba wywołana przez poważne i nieprzewidziane okoliczności, do której odwołuje się art. 9 ust. 7 dyrektywy (pkt 70 pisma). Odnosząc się zaś do wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. wydanego w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11 F. i inni – Dyrektor Izby Celnej w [...] stwierdził, że nie została w nim przesądzona kwestii uznania spornych przepisów u.g.h., za przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE. Podkreślił, że Trybunał Sprawiedliwości przesądził, że nowe przepisy nie doprowadzają do marginalizacji użytkowania automatów do gier o niskich wygranych. Natomiast zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń może wpływać bezpośrednio na obrót automatami, jeżeli ograniczeniu temu towarzyszy zmniejszenie ogólnej liczby kasyn gry, jak również liczby automatów, jakie mogą w nich być użytkowane. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że przepisy u.g.h., w tym zwłaszcza dotyczące udzielania zezwoleń i koncesji na działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi tej ustawy dotyczącymi tej właśnie kwestii, nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu przedmiotowej dyrektywy. Przepisy te nie dotyczą bowiem bezpośrednio samych towarów jako takich, lecz określają jedynie pewne sposoby korzystania z określonych towarów w obrocie prawnym, co jak organ podkreślił wprost przyznał Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r. w pkt 29, a przy tym przepisy te mają charakter w pełni niedyskryminacyjny, a więc nie są one bynajmniej bardziej uciążliwe, prawnie lub faktycznie, dla towarów pochodzących z innych państw członkowskich w porównaniu z towarami krajowymi. Organ odwoławczy podkreślił, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych prowadzona na podstawie zezwoleń udzielonych przed wejściem w życie u.g.h. może być kontynuowana do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń przez podmioty, którym ich udzielono, według przepisów dotychczasowych. Dodatkowo organ zauważył, że działalność w zakresie gier na automatach może być kontynuowana w kasynach gry. Wskazał, że art. 144 u.g.h. dokonał skutecznej formalnej derogacji ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Podkreślił dodatkowo, że art. 129 ust. 1 u.g.h., pozwalając na dalsze stosowanie w określonym zakresie ustawy o grach i zakładach wzajemnych, nie rozciąga jednakże tego dalszego obowiązywania ustawy o grach i zakładach wzajemnych na działania właściwych organów administracji, których przedmiotem są zmiany już udzielonych pod rządami ustawy o grach i zakładach wzajemnych zezwoleń bądź też procedowanie w przypadku stwierdzenia naruszenia art. 129 ust. 3 u.g.h. Podniósł, że przepis art. 129 ust. 1 u.g.h. określa podstawę, w oparciu o którą, podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. Nie daje on jednak jak dalej organ podkreślał, Dyrektorowi Izby Celnej w [...] uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Stwierdził, że stanowisko co do interpretacji przepisu art. 129 ust. 1 u.g.h. i podstaw orzekania przez organ w sprawach dotyczących działalności określonej w powołanym przepisie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że u.g.h. nie przewiduje, by do cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych udzielonych pod rządami ustawy o grach i zakładach wzajemnych miały być stosowane przepisy ustawy poprzedzającej, albowiem w tym ostatnim zakresie ustawa o grach i zakładach wzajemnych jest już całkowicie uchylona. W konkluzji swoich rozważań organ odwoławczy stwierdził, że regulacja u.g.h. w zakresie prowadzenia działalności w punktach gier na automatach nie ma istotnego wpływu na właściwości lub sprzedaż produktu - automatów do gier urządzanych na automatach o niskich wygranych. Wprowadzenie zaś przedmiotowej regulacji podyktowane były względami interesu publicznego i ochrony społeczeństwa przed negatywnymi skutkami hazardu. W tej sytuacji za niezasadne organ odwoławczy uznał zarzuty strony o bezskuteczności przepisów u.g.h. ze względu na naruszenie w trakcie uchwalania tego aktu prawnego procedury notyfikacji określonej w dyrektywie 98/34/WE. Za pozbawione usprawiedliwionych podstaw Dyrektor Izby Celnej w [...] uznał również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 191 i art. 187 § 1 O.p. W jego ocenie z dowodów zebranych w sprawie, w szczególności z opinii jednostki badającej oraz eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy Służby Celnej wyraźnie wynika, że nie wypełniono warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. Wyjaśnił także, że fakt posiadania przez przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych urzędowych dokumentów niezbędnych do jego legalnej eksploatacji, nie stanowił przeszkody do przeprowadzenia kontroli automatu w celu ustalenia, czy spełnia on wymogi określone przepisami prawa. Dyrektor Izby Celnej w [...] szeroko opisał tryb i podstawy prawne dopuszczenia spornego automatu do eksploatacji oraz jego zakwalifikowania do automatów do gier o niskich wygranych. Przypomniał, że dla przedmiotowego automatu, warunki rejestracji w zakresie maksymalnej wartości stawki i maksymalnej wysokości jednorazowej wygranej kształtowały się następująco: 2 pkt (20 gr) i 500 pkt (50,00 zł) zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie jego rejestracji (art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych). Zaznaczył, że ani definicja gry na automatach o niskich wygranych opisana w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, ani definicja zawarta w art. 129 ust. 3 u.g.h. nie przewidywała możliwości podwyższenia wartości jednorazowej gry oraz wartości jednorazowej wygranej. Powyższe w ocenie organu oznacza, że strona winna była zapewnić działanie zakwestionowanego automatu do gry w sposób zgodny z warunkami rejestracji ustalonymi m.in. w opinii jednostki certyfikującej z dnia 10 marca 2009 r. poprzedzającej rejestrację automatu, w której wskazano, że maksymalna wygrana wynosi 500 pkt (50,00 zł). Natomiast maksymalna stawka za udział w jednej grze wynosi 2 pkt (20 gr), podczas gdy cena jednego pkt kredytowego 10 gr. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, organ odwoławczy wskazał, że jedna gra to sekwencja zdarzeń rozpoczynająca się od wyboru gry, a kończąca - w zależności od woli gracza - wypłatą wygranej lub posiadanej na liczniku niezgranej kwoty bądź rozpoczęcie nowej gry, co może równie dobrze nastąpić poprzez postawienie nowej stawki, jak i postawienie kwoty wygranej. Jego zdaniem bez znaczenia jest z jakiego licznika gracz opłaca stawkę za udział w grze, skoro w momencie wygrania są to jego środki i mogą być w każdej chwili wypłacone. Dodał także, że po zakończeniu jednej wyżej opisanej sekwencji gracz może dokonać zmiany gry, co - oprócz wyżej wskazanych argumentów - również wskazuje, że nie dochodzi tu do rozegrania kolejnego etapu gry, lecz kolejnej gry. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy za bezprzedmiotowe uznał zarzuty dotyczące niezastosowania art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz błędnej interpretacji art. 129 ust. 3 u.g.h. Za pozbawione usprawiedliwionych podstaw organ odwoławczy uznał również zarzuty kwestionujące legalność przeprowadzenia eksperymentu w toku kontroli oraz prawidłowość przeprowadzania badania sprawdzającego przez jednostkę badającą. Przyznał, że eksperyment nie może zastępować ustaleń wynikających z opinii jednostki badającej, jednocześnie jednak dodał – powołując się na stanowisko judykatury, że może być działaniem w ramach którego funkcjonariusze uzyskują wiedzę o niespełnieniu przez automaty do gier o niskich wygranych wymogów prawa. Taka też sytuacja jak podkreślał wystąpiła w niniejszej sprawie. Następnie organ odwoławczy przytoczył brzmienie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier regulujących warunki przeprowadzania badań sprawdzających. Podkreślił, że w niniejszej sprawie opinia była sporządzona przez upoważnioną w tym zakresie jednostkę badającą, tj. Izbę Celną w [...], która została upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier i sporządzania opinii technicznych upoważnieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...]. Upoważnienie to zostało wydane na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. nr 102, poz. 946 ze zm.). Organ odwoławczy wskazał także, że z treści art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 134, poz. 779) wynika, że podmioty będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostkami badającymi upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z przepisami art. 23f ustawy zmienianej tj. ustawy o grach hazardowych. Podkreślił, że z opublikowanego na stronie internetowej Ministerstwa Finansów wykazu jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier wynika, że Izba Celna w [...] znajduje się w tym wykazie. Stwierdził, że organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów. Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutem naruszenia przepisów o właściwości miejscowej. Wskazał, że w myśl art. 23e ust. 1 u.g.h. właściwi w określonych w art. 23a - 23c sprawach rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier są wyznaczeni naczelnicy urzędów celnych. Dodał, że właściwość miejscową ustala się według miejsca lokalizacji ośrodka gier albo miejsca eksploatacji urządzenia gier (art. 23e ust. 2 u.g.h.). Podkreślił, że Minister Finansów, działając na podstawie delegacji zawartej w art. 23e ust. 3 u.g.h., rozporządzeniem z dnia 29 września 2011 r. w sprawie wyznaczenia naczelników urzędów celnych właściwych w sprawach rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier oraz określenia obszarów ich właściwości miejscowej (Dz.U. Nr 221, poz. 1314), wyznaczył naczelników urzędów celnych właściwych w sprawach rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier oraz określił ich właściwość miejscową. Organ odwoławczy przypomniał, że sporny automat był eksploatowany w punkcie gier zlokalizowanym w [...] przy ul. [...], powiat [...]. Stwierdził, że zgodnie z załącznikiem do cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, naczelnikiem urzędu celnego właściwym w sprawach rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier na obszarze powiatu [...] jest Naczelnik Urzędu Celnego w [...]. Natomiast w zakresie kontroli przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w u.g.h. oraz zgodność tej działalności z udzieloną koncesją lub zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, właściwy miejscowo był Naczelnik Urzędu Celnego w [...], co wynika z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej organów Służby Celnej w zakresie, w jakim właściwość ta nie wynika z przepisów regulujących zadania organów celnych i organów podatkowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 481). Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła O. Sp. z o.o., dalej jako: "skarżąca", skarżąca spółka", zarzucając zaskarżonej decyzji: • art. 120 w zw. z art. 180 O.p. w zw. z art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 23b ust. 1 i 2 i art. 23f ust. 1 pkt 2 i 4 u.g.h. w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej poprzez dopuszczenie dowodu sprzecznego z prawem w postaci opinii Izby Celnej w [...] - pomimo jego niedopuszczalności wobec faktu, iż opinia pochodzi od podmiotu niegwarantującego odpowiedniego standardu badań i niezapewniająca obiektywizmu w ich przeprowadzeniu, a upoważnienie dla omawianego podmiotu jest w świetle obowiązujących przepisów nieważne; • prawa procesowego - art. 187 § 1 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; • prawa procesowego - art. 191 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona; • prawa materialnego art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, a także ewentualnie - art. 129 ust. 3 u.g.h. poprzez błędną wykładnię i uznanie w jej wyniku, że badany automat nie spełnia warunków określonych w tym przepisie i umożliwia grę o wygrane wyższe lub stosowanie stawek wyższych, niż przewidziane w art. 129 ust. 3 u.g.h., mimo że fakt spełniania wspomnianych warunków był uprzednio wielokrotnie badany przez szereg organów i podmiotów, zaś skarżąca nie dokonywała w badanym automacie żadnych zmian; • art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez utrzymanie zaskarżoną decyzją w mocy decyzji organu I Instancji - i bezpodstawne przyjęcie, iż nie podlega ona uchyleniu pomimo, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa; • art. 58 u.g.h. w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez zaniechanie przez organ podatkowy wezwania do usunięcia ewentualnych uchybień i cofnięcie rejestracji przedmiotowego automatu podczas gdy organ podatkowy - biorąc pod uwagę fakt, iż skarżąca posiada pełną i niezakwestionowaną dokumentację (poświadczenie rejestracji), a rzekome niespełnienie przez automat warunków określonych w ustawie czy zezwoleniu wynikło tylko i wyłącznie ze zmiany wykładni i przepisów w tym zakresie - powinien wezwać spółkę do dostosowania automatu do tych wymogów; • zastosowanie przepisów u.g.h. pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., potwierdzoną wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 19 lipca 2012 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - Polska) – F. sp. z 0.0. (C-213/11), G. sp. z 0.0. (C-214/11), F. sp. z 0.0. (C- 217/11) przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w [...] (sprawy połączone C-231/11, C- 214/11 i C-217/11) (Dz.U.UE.C.2012.295.12/1). W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji; 2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca na wstępie podniosła, że zakwestionowany automat otrzymał pozytywną opinię techniczną zatwierdzoną przez instytucję badającą w rozumieniu § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, która stwierdza zgodność zatrzymanego automatu z ustawą o grach i zakładach wzajemnych. Dodała, że przedmiotowa opinia została zgodnie z § 10 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. zaakceptowana w związku z rejestracją automatu na wniosku poprzez poświadczenie rejestracji przez upoważniony organ - Ministra Finansów. Następnie, automat został dopuszczony do użytku przez Naczelnika Urzędu Celnego (tj. ten sam organ, który obecnie kwestionuje zgodność automatu z ustawą o grach i zakładach wzajemnych). Skarżąca stwierdziła, że w międzyczasie nie zaszły żadne okoliczności powodujące zmianę w stanie faktycznym czy prawnym. Podniosła, że ciążył na niej jedynie obowiązek spełnienia warunków uprawniających do eksploatacji przedmiotowego automatu - tj. uzyskania pozytywnej opinii technicznej i jej zaakceptowania na wniosku poprzez poświadczenie rejestracji przez upoważniony organ - Ministra Finansów, a w końcowej fazie przejście czynności kontrolnych i uzyskanie postanowienia o zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych. Oświadczyła, że wszystkim wymienionym warunkom uczyniła zadość. Automat pomyślnie przeszedł procedurę rejestracyjną zakończoną rejestracją - w 2009 r.- a zatem w okresie, w którym obowiązywała jeszcze ustawa o grach i zakładach wzajemnych. Wydane na podstawie tej ustawy - rozporządzenie MF z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych - dopuszczało w § 14 cofnięcie poświadczenia rejestracji - wyłącznie w razie naruszenia warunków rejestracji (a nie warunków ustawy). Skarżąca podkreśliła, że warunków tych dotychczas nie naruszyła, stąd jej zdaniem istnieją podstawy do działania automatu aż do chwili wygaśnięcia tej rejestracji. Tym bardziej, że nie doszło do ingerencji w sam automat - czego potwierdzeniem są nienaruszone plomby. Skarżąca ponadto zarzucała, że nawet jeżeli organ nabrał "uzasadnionego" podejrzenia co do prawidłowości działania omawianego automatu - to właściwym środkiem dowodowym i dla ustalenia okoliczności przekroczenia dopuszczalnych stawek pozostaje wyłącznie dowód z opinii innej jednostki badającej posiadającej stosowne upoważnienie Ministra Finansów, co dyskwalifikuje jej zdaniem wartość dowodową eksperymentu funkcjonariuszy celnych. Jej zdaniem opinia Izby Celnej w [...] działającej w oparciu o upoważnienie nr [...] - nie może stanowić dowodu w przedmiotowej sprawie, bowiem upoważnienie to jest pozbawione ważnej podstawy prawnej. Zarzuciła, że sporządzane przez omawiany podmiot opinie, w istocie pozostają opiniami funkcjonariuszy ze struktury Służby Celnej - co stanowi naruszenie obiektywizmu i niezależności "ekspertów" ją wydających. Stwierdziła, że sytuacja ta jest niedopuszczalna ze względów proceduralnych jak i faktycznych. Zarzuciła, że Izba Celna w [...] przy wydawaniu opinii nie jest niezależnym podmiotem. Opinie powinny być wydawane przez jednostki badające, w strukturach których zaangażowani są specjaliści nie mający żadnego interesu w przesądzaniu sprawy w dany sposób. Natomiast sama Izba Celna (w [...] czy w [...]) - jest w rzeczywistości organem II instancji w sprawach będących przedmiotem badania technicznego. Skarżąca wywodziła, że w zamierzeniu ustawodawcy - jednostki badające miały pełnić funkcję niezależnych ekspertów. Powierzenie funkcji jednostki badającej organowi celnemu - Izbie Celnej - tą niezależność wyklucza. Rzetelność dowodu posiadającego decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - nie powinna budzić jakichkolwiek wątpliwości. Podniosła, że przepis art. 2 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej stanowi wyraźnie do jakich zadań została ona powołana, do których jak skarżąca zarzucała z całą pewnością nie zaliczono sporządzania opinii dla automatów do gier. Zarzucała, że organ, opierając się na sprzecznym z prawem dowodzie naruszył szereg przepisów postępowania, mający istotny wpływ na wynik sprawy. Oparcie decyzji tylko i wyłącznie na jednej, słusznie zakwestionowanej przez skarżącą, opinii stanowi o jej wadliwości. Zdaniem skarżącej, w przedmiotowej sprawie nie powinny być w ogóle stosowane przepisy u.g.h., albowiem ustawa ta wbrew Dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. nie została notyfikowana do Komisji Europejskiej. Podkreśliła, że podstawę prawną zaskarżonych rozstrzygnięć wydanych przez organy - stanowił przepis art. 129 ust 1 i 3 u.g.h., który pozostaje bezskuteczny i nie powinien być w przedmiotowej sprawie stosowany, co jej zdaniem wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C- 217/11 (Dz.U.UE.C.2012.295.12/1). Dodatkowo skarżąca przedstawiła szeroko wpływ wejścia w życie u.g.h. na znaczne ograniczenie obrotu automatami do gier o niskich wygranych, posiłkując się danymi odnoszącymi się również do niej samej. Skarżąca zarzuciła, że organ podejmując się próby oceny w uzasadnieniu skarżonej decyzji technicznego charakteru przepisów u.g.h. - opiera się nierzadko o teoretyczne, nie poparte dowodami dywagacje własne - a także o orzecznictwo często już nieaktualne. Zarzuciła, że organ nie przeprowadził, ani nie oparł swoich wywodów na jakimkolwiek miarodajnym dowodzie, pozwalającym empirycznie potwierdzić jego tezy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W działaniu organów Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...] z uwagi na niespełnienie warunku określonego w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę, który został zarejestrowany przez Ministra Finansów w dniu [...] maja 2009 r., a więc pod rządami ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych na podstawie pozytywnej opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Osią sporu pomiędzy stronami jest prawna i faktyczna możliwość oparcia zaskarżonych decyzji na opinii Izby Celnej w [...] wydanej po przeprowadzeniu przez tę jednostkę badania sprawdzającego spornego automatu do gier o niskich wygranych, a także skuteczność podstawy prawnej skarżonych decyzji - przepisów u.g.h., które zgodnie z poglądem prezentowanym przez skarżącą zostały wprowadzone do porządku prawnego z naruszeniem prawa unijnego w zakresie procedury udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych, t.j. dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2008 r. Z przepisu art. 129 ust. 1 u.g.h. wynika, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, którym udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 134, poz. 779, dalej jako: "ustawa zmieniająca"), która weszła w życie z dniem 14 lipca 2011 r., wprowadzono do u.g.h. procedurę weryfikacji dotychczasowych rejestracji automatów do gier o niskich wygranych. W art. 11 ust. 1 ustawy zmieniającej przewidziano, że poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie dotychczasowych przepisów w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy zmienianej, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust. 6 i 7 ustawy zmienianej. Przepis art. 11 ust. 2 ustawy zmieniającej stanowi, że przepisy art. 23a – 23c i 23e ust. 1 i 2 ustawy zmienianej, stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów do gier o niskich wygranych przez podmioty prowadzące działalność na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. Zgodnie z dodanym do u.g.h. przez art. 1 pkt 9 ustawy zmieniającej, przepisem art. 23a ust. 7 u.g.h., naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Podstawą do cofnięcia rejestracji jest zatem stwierdzenie przez organ, że automat nie spełnia wymogów ustawowych. Wymogi ustawowe dla automatów do gier o niskich wygranych określa natomiast art. 129 ust. 3 u.g.h. poprzez wskazanie, że są to urządzenia mechaniczne, elektromechaniczne i elektroniczne, pozwalające na gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 złotych, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Zgodnie z art. 23b ust. 1 u.g.h., na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać urządzenie lub automat badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23a ust. 3 u.g.h.). Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Przeprowadzone przez pracowników Urzędu Celnego w [...] postępowanie kontrolne punktu gry należącego do skarżącej, w którym znajdował się sporny automat stanowiło asumpt do poddania rzeczonego automatu badaniu kontrolnemu przez jednostkę badającą w zakresie spełnienia przez automat warunków określonych w ustawie. Ze znajdującej się w aktach sprawy opinii z badań sprawdzających sporządzonej przez jednostkę badającej Izbę Celną w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. wynika, że poddany badaniu automat nie spełnia m. in. warunku określonego w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę, co legło u podstaw zastosowania przez organy administracji przepisu art. 23a ust. 7 u.g.h., zobowiązującego do cofnięcia rejestracji przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, przepis art. 23a ust. 7 u.g.h. obowiązujący od dnia 14 lipca 2011 r., który stanowi materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji, nie narusza prawa unijnego w zakresie procedury udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych, t.j. dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2008 r., ponieważ projekt ustawy zmieniającej, zawierającej między innymi wskazany przepis, został notyfikowany Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010 r. pod numerem 2010/0622/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 59), które wdraża dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., str. 37, ze zm., Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337 ze zm.). Ponadto już w uzasadnieniu do projektu ustawy zmieniającej (por. nr druku 3860) stwierdzono, że został on opracowany w związku z koniecznością wprowadzenia do u.g.h. przepisów technicznych regulujących obszar gier hazardowych, w tym zakładów wzajemnych, które jako takie wymagają notyfikowania, stosownie do wymogów dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. Jednocześnie podkreślić należy, że z definicji gry na automacie o niskich wygranych określonej w art. 129 ust. 3 u.g.h. nie wynikają warunki uniemożliwiające prowadzenia gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów. W myśl powołanego art. 129 ust. 3 u.g.h., przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. W niniejszej sprawie, ze sporządzonej przez jednostkę badającą w dniu [...] kwietnia 2013 r. nr [...] opinii wyraźnie wynika, że w badanym automacie przekroczono maksymalną stawkę za udział w jednej grze, która w przedmiotowym automacie wynosi 200 pkt, co stanowi równowartość 20 zł (1 pkt = 0,10 zł) oraz przekroczono wysokość maksymalnej wygranej. Wysokość maksymalnej wygranej uzależniona jest od wybranej stawki za grę, będącej zarazem mnożnikiem wygranej uzyskiwanej dla danego układu symboli przy stawce za grę 1 pkt. W przypadku wyniku iloczynu wybranej stawki za grę i wygranej (dla danego układu symboli przy stawce za grę 1 pkt) przekraczającego 500 pkt uzyskana wygrana wyświetlana jest w postaci 500 pkt i ściśle określonej AG (Action Games), uzależnionej od ilości punktów będących różnicą wyniku iloczynu i 500 punktów. Gracz za każde 100 pkt powyżej 500 pkt otrzymuje jedną AG (Action Games). Regułę tę potwierdzono w przebiegu gry [...] przedstawiając uzyskanie przy stawce za grę 200 pkt – 20 zł, wygranej złożonej z dwóch części: 500 pkt 1 i 11 AG, gdzie wartość AG wyniosła 1100 pkt. Łącznie wartość uzyskanej wygranej wyniosła 1600 pkt – 160 zł, gdzie gracz nie miał możliwości rezygnacji z rozegrania wygranych AG. Słuszne jest zatem twierdzenie organów administracji, że poddany badaniu automat nie spełniał warunku ustawowego określonego w art. 129 ust. 3 u.g.h. Sąd pozostaje przy tym na stanowisku, że w świetle stanowiącego podstawę prawną decyzji cofającej rejestrację automatu art. 23a ust. 7 u.g.h., wystarczające dla cofnięcia rejestracji jest stwierdzenie niezgodności automatu z warunkami określonymi w ustawie. Nie ma przy tym znaczenia fakt, czy automat utracił cechy techniczne pozwalające na prowadzenie gier odpowiadających definicji ustawowej gry na automatach o niskich wygranych, czy od początku ich nie posiadał, mimo że został zarejestrowany. Sąd zauważa, że z przepisu art. 23f u.g.h. wynika, że podstawą cofnięcia rejestracji automatu może być wyłącznie dowód w postaci badania sprawdzającego przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą, potwierdzający, iż zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Podkreślić należy, że z przepisu tego jednoznacznie wynika, że podstawą cofnięcia rejestracji nie może być jakikolwiek inny dowód. W rozpoznawanej sprawie automat do gier o niskich wygranych został poddany badaniu przez taką waśnie jednostkę badającą, t.j. przez Izbę Celną w [...] - Wydział Laboratorium Celne, która działa na podstawie upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. Zgodnie z art. 23f ust. 1 u.g.h. upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia następujące warunki: 1) posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement); 2) zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym; 3) osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. Upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1. Upoważnienie jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji, odmowa jego wydania następuje w drodze decyzji, w określonych w ustawie przypadkach może być cofnięte w drodze decyzji ministra. Minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (por. art. 23f ust. 2- ust. 6 u.g.h.). Sąd zauważa, że Izba Celna w [...] - Wydział Laboratorium Celne posiada status jednostki badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, gdyż została upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier i sporządzania opinii technicznych na podstawie upoważnienia z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] i znajduje się w sporządzonym przez Ministerstwo Finansów i opublikowanym na stronie internetowej wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Z przepisów art. 23f u.g.h. wynika, że aby uzyskać stosowne upoważnienie Ministra Finansów do przeprowadzania badań urządzeń i automatów do gier, potencjalna jednostka badającą musi spełnić restrykcyjne wymagania ustawowe. Tymczasem skarżąca spółka kwestionuje wiarygodność, rzetelność i bezstronność badań sprawdzających przeprowadzonych przez Izbę Celną w [...] z uwagi na podległość służbową w Służbie Celnej. Sąd nie podziela również i tego zarzutu skargi. Ustawodawca w art. 23f u.g.h. określając warunki jakie musi spełnić jednostka badająca, by uzyskać upoważnienie do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, nie zakazał by o miano takiej jednostki nie mogły ubiegać się organy Służby Celnej. W tej sytuacji stwierdzić należy, że stan faktyczny niniejszej sprawy został ustalony na podstawie prawidłowo zebranym materiale dowodowym, w szczególności badaniu sprawdzającym przeprowadzonym przez upoważnioną jednostkę badającą, a do tak ustalonego stanu faktycznego trafnie zostały zastosowane odnośnie przepisy prawa, które wprowadzone zostały do krajowego porządku prawnego po uprzedniej ich notyfikacji Komisji Europejskiej. Innymi słowy, Sąd nie doszukał się naruszenia przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałoby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.