II GZ 232/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.T. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1246/16 w sprawie ze skargi J.T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1246/16 po rozpoznaniu sprawy ze skargi J.T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej: w punkcie pierwszym, uchylił zaskarżoną decyzję, zaś w punkcie drugim, zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego J.T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia podjętego w punkcie drugim wyroku Sąd wskazał, że o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200, w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w punkcie pierwszym domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie w kosztach postępowania i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, w punkcie drugim wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wskazał, że postanowienie o zwrocie kosztów postępowania zawarte w pkt 2. wyroku jest nieprawidłowe bowiem skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, a więc zgodnie z dyspozycją zawartą w treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania należy zaliczyć oprócz kosztów sądowych również wynagrodzenie radcy prawnego według stawek określonych odrębnymi przepisami. Ponadto skarżący uznał, że samą zasadność zasądzenia od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wskazuje już uzasadnienie wyroku, w którym to Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia o kosztach przyjął odpowiednio art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Ponadto stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona została decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego którą nałożono na skarżącego karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym w kwocie 5000 zł. Jak wynika z zarządzenia Przewodniczącego WSA w Warszawie wpis od skargi stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosił 200 zł. Powyższy wpis został uiszczony przez skarżącego w dniu 21 lipca 2016 r. (k. 19 akt sądowych). Pismem z dnia 27 października 2016 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 2 listopada 2016 r. (k. 25 i 26 akt sądowych), radca prawny M.Z. w imieniu skarżącego J.T. zgłosił swój udział jako jego pełnomocnik. W piśmie tym w punkcie pierwszym podtrzymał w całości stanowisko skarżącego przestawione w skardze i w niniejszym postępowaniu, a w punkcie drugim wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Jak wynika z sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2016 r. w punkcie pierwszym uchylono zaskarżoną decyzję, a w punkcie drugim zasądzono od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego J.T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku, Sąd I instancji jako podstawę orzeczenia o kosztach podał art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że z postanowienia zawartego w punkcie drugim sentencji wyroku WSA wynika, że zwrócono skarżącemu jedynie uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, jednakże w uzasadnieniu wyroku jako podstawę zasądzenia kosztów podano również art. 205 § 2 p.p.s.a., który odnosi się do zwrotu kosztów postępowania strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec zaistniałych nieścisłości, Sąd I instancji powinien ponownie rozpoznać sprawę co do zwrotu kosztów postępowania i uwzględnić fakt, iż przed wydaniem wyroku, r. pr. M.Z. złożył stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, a także wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego należy wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia sądu pierwszej instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach, na podstawie art. 209 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest obowiązany do zamieszczenia z urzędu w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za uzasadnione i na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.