I SAB/Gd 16/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi "A" z o.o. z siedzibą w K. na przewlekłość postępowania Zarządu Województwa Pomorskiego w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie projektu oddala skargę. Decyzją z dnia 17 września 2015 r. Zarząd Województwa z urzędu zobowiązał "A" Sp. z o. o. z siedzibą w K. do zwrotu środków w ramach umowy o dofinansowanie projekt pn.: "[...]" w łącznej kwocie 172.027,55 zł. Decyzja została skutecznie doręczona ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi – adwokatowi D. R. – na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 2 października 2015 r. W przy piśmie z dnia 17 listopada 2015 r. pełnomocnik odesłał ww. decyzję stwierdzając, że był upoważniony wyłącznie do prowadzonego przez organ postępowania kontrolnego. Nie uzyskał pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w postępowaniu administracyjnym ogólnym. Kolejno pismem z dnia 21 stycznia 2016 r. ustanowiony w sprawie nowy pełnomocnik strony (na podstawie pełnomocnictwa z dnia 21 grudnia 2015 r. - data wpływu do organu – 5 stycznia 2016 r.), złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Województwa podnosząc, że ww. decyzja nie została doręczona Spółce, gdyż umocowanie adwokata D. R. do zastępowania strony skarżącej w postępowaniu podatkowym i kontrolnym nie obejmowało umocowania do zastępowania w postępowaniu administracyjnym ogólnym uregulowanym w przepisach k.p.a. Organ powyższe "zażalenie" potraktował jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. uznał je za niezasadne podtrzymując stanowisko, że sporna decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Spółki. Pismem z dnia 21 lipca 2016 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Województwa zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej jako "k.p.a."), przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu oraz brak należytego zaangażowania w prowadzenie sprawy i wniosła o: 1) zobowiązanie Zarządu Województwa do doręczenia decyzji Zarządu Województwa z dnia 17 września 2015 r. w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2) dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga, 3) zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona ponownie podniosła, że sporna decyzja nie została Spółce skutecznie doręczona, ponieważ umocowanie adwokata D. R. do zastępowania strony skarżącej w postępowaniu podatkowym i kontrolnym nie obejmowało umocowania do zastępowania w postępowaniu administracyjnym ogólnym uregulowanym w przepisach k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Rozpatrując skargę wniesioną w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola sądowa jest zatem dopuszczalna po ustaleniu, że skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., strona skarżąca wyczerpała środki przewidziane w art. 37 k.p.a. oraz czy bezczynność (przewlekłość) w wydaniu decyzji (postanowienia) przekracza terminy określone w art. 35 k.p.a. Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. są to sprawy, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniami określonymi w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a ponadto pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W tak zakreślonej kognicji sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). W przeciwnym razie Sąd skargę oddala, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd uznał, że sprawa w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. a także została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, co pozwoliło na jej merytoryczne rozpatrzenie. W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest skuteczne doręczenie stronie przedmiotowej decyzji z dnia 17 września 2015 r., gdyż ten fakt warunkuje w ogóle uznanie czy organ pozostawał w bezczynności lub przewlekle prowadził postępowanie. Jak wynika z akt sprawy, po wszczęciu przez organ postępowania administracyjnego Spółka pismem z dnia 27 lipca 2015 r. (data wpływu do organu – 4 sierpnia 2015 r.) ustanowiła pełnomocnikiem adwokata D. R., który wystąpił o sporządzenie i przesłanie akt sprawy oraz zakreślenie czternastodniowego terminu na zgłoszenie wniosków dowodowych i złożenia wyjaśnień. Z przedmiotowego pełnomocnictwa wynika, że strona ustanowiła ww. adwokata pełnomocnikiem: " do wszelkich czynności faktycznych i prawnych, przed wszystkimi Sądami we wszystkich instancjach, przed Sądem Najwyższym, przed sądami administracyjnymi, przed organami ścigania, wszystkimi organami administracji i samorządowymi, w postępowaniu podatkowym, kontrolnym z prawem dalszej substytucji, w tym także (...) do inicjowania i reprezentowania w postępowaniu kasacyjnym, wznowieniowym, zabezpieczającym i egzekucyjnym. Pełnomocnictwo (...) upoważnia również do składania wszelkich oświadczeń o charakterze materialnoprawnym, upoważnia do odbioru kosztów procesu oraz odbioru wszelkich należności, w tym ubocznych." W ocenie Sądu treść i zakres przedmiotowego pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje, że w toku postępowania administracyjnego adwokat D. R. został skutecznie ustanowiony pełnomocnikiem Spółki. Twierdzenia jakoby ww. pełnomocnictwo upoważniało jedynie do reprezentowania strony w postępowaniu kontrolnym i podatkowym a nie w "ogólnym postępowaniu administracyjnym" jest całkowicie nieuzasadnione. Kwestie te regulowała dalsza część treści pełnomocnictwa, oddzielona przecinkiem. Prawidłowo zatem organ uznał, że część ta obejmuje konkretne rodzajowo sprawy, w których pełnomocnik może występować i jest niezależna od części pierwszej, która wskazywała rodzaje spraw według kryterium podmiotowego to jest określenia organu, który je prowadzi. Analogicznie zresztą interpretował zapisy pełnomocnictwa ustanowiony nim pełnomocnik zgłaszając się do postępowania administracyjnego legitymując się tym właśnie dokumentem, żądając doręczenia kserokopii akt sprawy i wnosząc o wyznaczenie terminu do zgłoszenia wniosków dowodowych i wyjaśnień. W związku z powyższym zasadnie sporna decyzja została przesłana na adres wskazany przez pełnomocnika Spółki i została skutecznie doręczona w dniu 2 października 2015 r. W tym też dniu zakończyło się postępowanie administracyjne zatem w sprawie nie może być mowy o pozostawaniu przez organ w bezczynności czy też przewlekłym prowadzeniu postępowania. Jak trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, kwestia braku podstaw do działania w imieniu strony przez wskazanego wyżej pełnomocnika podniesiona została po skutecznym doręczeniu decyzji oraz upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, którego nie złożono. Stanowi zatem najprawdopodobniej próbę unicestwienia skutków zaniedbania pełnomocnika strony, tj. niezłożenia w terminie odwołania od decyzji. Co jednak, z przyczyn wskazanych wyżej, nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.